การค้นหาสถานที่ของแม่หลังจากการเสียชีวิต : หน้า 107/208

สามารถที่จะเดินได้พูดคุยได้ตามปกติ แต่ต่อมาไม่นาน ลงอย่างไม่มีใครคาดคิด คุณลุงสายัณห์เล่าว่าแม่จะรักลุงมาก พอแม่ตาย ลุงก็เสียใจว่าแม่เราทำไมถึงต้องตาย ตั้งใจว่าถ้าหายแล้ว จะรับแม่มาอยู่ที่กรุงเทพฯ ด้วย แต่แม่มาตายเอาเสียก่อน จึงอยากจะรู้ว่าแม่ไปอยู่ที่ไหน พยายามถามพรรคพวก เพื่อนฝูงเรื่อยไปว่า มีใครรู้จักไหมว่ามีพระที่ไหนบ้างที่ สามารถตรวจได้ว่าคนที่ตายไปแล้วไปอยู่ที่ไหน ตอนนั้น ลุงอายุ ๒๓ ปี จนมาเจอเพื่อนคนหนึ่งบอกว่า มีหลวงพ่อ อยู่องค์หนึ่ง ท่านอยู่ที่วัดปากน้ำ ภาษีเจริญ ใครจะตายไป อยู่ไหน ท่านรู้หมด องค์นี้ท่านเก่งมาก พอรู้ลุงก็ดีใจมาก ซักถามว่าอยู่ไหน ไปอย่างไร พอทราบว่าอยู่แถวตลาดพลูก็มาทันที ตอนนั้นมีพ่อมาด้วย พอมาถึงวัดปากน้ำ ภาษีเจริญ เป็นเวลาที่หลวงพ่อท่าน ลงรับแขกอยู่พอดี มีญาติโยมมานั่งล้อมท่านเยอะมาก รอ จนได้โอกาส ได้จังหวะที่คนน้อยลง ลุงก็รีบเข้าไปกราบ หลวงพ่อวัดปากน้ำ ภาษีเจริญ ก็ถามท่านตรงๆ โดยไม่ ได้อ้อมค้อมอะไรเลยว่า “หลวงพ่อครับ แม่ของผมเสียชีวิต ไปแล้ว ผมเป็นห่วงแม่อยากทราบว่าแม่ผมไปอยู่ที่ไหนครับ” หลวงพ่อท่านก็หันไปสั่งแม่ชีที่นั่งอยู่ใกล้ท่าน ชื่อแม่ชั ท่านสั่งว่า “เอ้าแม่ชีตรวจให้คุณคนนี้เค้าหน่อยซิ ว่า แม่เค้าตอนนี้ไปอยู่ที่ไหน" แม่ ก็นั่งตรวจ หลับตาอยู่สัก หนึ่งไม่เกิน 4 นาที แล้วก็บอกว่า แต่ยัง ไม่ลงนรก ยังรอการตัดสินอยู่ ยังอยู่ในระหว่างพิจารณา” ลุงก็ถามต่อไปว่า “แม่ผมทำกรรมอะไร ทำไมถึงต้องไป อยู่ในนรก” แม่ชีก็บอกว่า “แม่เคยทำ กรรมมาเมื่อชาติก่อน เป็นกรรมเก่า ไม่ใช่ของชาตินี้ ชาติก่อน สมัยหนึ่งแม่ท่า นข้าวอยู่แล้วคั้นกะทิใส่กะทะไว้ แล้วก็วางไว้กับพื้น ยัง ไม่ได้เอาไปตั้งไฟ แล้วที่บ้าน แล้วที่บ้านก็เลี้ยงไก่ด้วย ทีนไก่เข้ามา ในครัว มาเหยียบเอากะทะหักเสียหายหมด แม่ก็เกิด ความโมโห จึงคว้าไม้ขว้างไปถูกขาของไก่อย่างจังปรากฏ ว่าไก่ตัวนั้นไม่ได้ตายเดี๋ยวนั้นหรอก ขามันบวม บวม หลายวัน แล้วมันก็ตาย กรรมอันนี้แหละเพิ่งมาตามหัน" แล้วแม่ชีก็บอกหมดเลยว่า อาการป่วยด้วยโรคมะเร็งที่ขา ของแม่จะบวมเหมือนกับขาไก่ที่มันบวมนั่นแหละ พอแม่ชีพูดจบลุงก็มานึกดูว่าอาการของแม่นั่นขาบวมจริงๆ ขาทั้งสองข้างบวมเป่งเลย แล้วก็ตาย ทั้งๆ ที่ลุงยังไม่ได้ เล่ารายละเอียดของอาการให้หลวงพ่อฟังเลยแม้แต่น้อย แต่กลับตรงกับที่แม่ชีชั้นได้บอกอย่างน่าอัศจรรย์ ลุงก็ถามต่อไปอีกว่า “แล้วอย่างนี้ ผมจะต้องทำ ยังไงครับ ถึงจะช่วยแม่ผมได้" ตอนนั้นพ่อก็ไปด้วย หลวง พ่อท่านก็บอกว่า “ต้องสร้างโรงเรียนแล้วก็ถวายสังฆทาน” พอทราบอย่างนั้นวันนั้นลุงมีเงินเท่าไหร่ก็เอาเลยถวาย หมดเลย ร่วมสร้างโรงเรียน พ่อร่วมด้วยลุงร่วมด้วย ไม่ ทราบว่าจำนวนเงินเท่าไหร่แต่มีค่าสำหรับลุงมากในสมัยนั่น พอร่วมทำบุญเสร็จ ท่านก็ให้แม่ชีจัดการแทนให้ บอกว่า ให้ส่งบุญนี้ไปให้แม่ของลุง ลงไปให้เดี๋ยวนั้นเลย หลวงพ่อ ท่านก็ช่วยด้วยส่งบุญให้แม่ พอได้รับปัป แม่ก็พ้นจากนรก ไปเป็นเทวดาอยู่ที่ชั้นดาวดึงส์ พ้นไปเลย เวรกรรมก็ตาม ฟ ไม่ได้เพราะบุญนี้แรงกว่า คุณลุงสายัณห์เล่าต่ออีกว่าหลังจากที่หลวงพ่อ ท่านช่วยให้แม่ลุงพ้นจากนรก ลุงก็ศรัทธาหลวงพ่อมาก ตามท่า บุญกับหลวงพ่อเรื่อยไปทุกเดือน พอกลางคืน คืน ไหนว่างก็ไปนอนวัด ท่านจะมีที่นอนให้ในโบสถ์เลย ไม่ใช่