ข้อความต้นฉบับในหน้า
คำ สอนยาย : พระมหาสุวิทย์ วิชเชสโก (ป.ธ.๙)
ประวัติคุณยายอาจารย์
มหารัตนอุบาสิกาจันทร์ ขนนกยูง
คุณยายอาจารย์มหารัตนอุบาสิกาจันทร์ ขนนกยูง
เกิดวันขึ้น ๑๐ คา เดือนยี่ ปีระกา พ.ค. ๒๕๕๒ ท่านเป็น
ลูกคนที่ ๕ ในจำนวนพี่น้องชายหญิงทั้งหมด 6 คน ของ
พ่อพลอย กับแม่พัน ชาวนาผู้มีฐานะดี ชาวนครไชยศรี
นครปฐม
ตั้งแต่เด็ก คุณยายได้ชื่อว่าเป็นคนขยันขันแข็ง
เอาการเอางานอย่างชนิดหาตัวจับยาก เมื่อเป็นวัยรุ่น
พ่อของคุณยายก็เสียชีวิตลงโดยที่คุณยายไม่มีโอกาสได้
ขอขมาโทษที่เคยทำไว้ จึงตั้งใจอยากจะไปพบพ่อใน
สัมปรายภพให้ได้
ปี พ.ศ. ๒๔๘๐ คุณยายได้ทราบข่าวว่า หลวง
พ่อวัดปากน้ำ ภาษีเจริญ สามารถสอนให้ไปดูนรก สวรรค์ได้
จึงตัดสินใจทิ้งทุกอย่าง ออกจากบ้านเพื่อมุ่งไปเรียน
ธรรมะที่วัดปากน้ำ แต่กว่าจะได้เรียนธรรมะมิใช่ง่ายเลย
คุณยายต้องยอมตนไปเป็นคนรับใช้เขา เพียงเพื่อจะได้มี
โอกาสเรียนกรรมฐานกับแม่ชีจากวัดปากน้ำที่มาสอนที่
บ้านนั้น จนในที่สุด คุณยายได้เข้าถึงธรรมกาย สามารถ
ไปช่วยพ่อขึ้นจากนรกได้สำเร็จ และได้มาบวชเป็นแม่ชี
ทำวิชชากับหลวงพ่อวัดปากน้ำในเวลาต่อมา
ด้วยความที่คุณยายมีนิสัยมุ่งมั่น เด็ดเดี่ยว หาก
ตั้งใจจะทำอะไรแล้วเป็นไม่ท้อถอยเด็ดขาด ผลการ
ปฏิบัติธรรมของคุณยาย จึงรุดหน้าแตกฉานเกินกว่าใครๆ
ที่อยู่ในโรงงานทำวิชชาด้วยกัน จนหลวงพ่อวัดปากน้ำถึง
กับชมว่า
“ลูกจันทร์นี่ หนึ่งไม่มีสอง
คุณยายเป็นศิษย์เอกของหลวงพ่อวัดปากน้ำ
ภาษีเจริญ ผู้ค้นพบวิชชาธรรมกาย ท่านเป็นผู้ที่ทำ หน้าที่
สานต่อความปรารถนาของหลวงพ่อวัดปากน้ำ ภาษีเจริญ
มายังหลวงพ่อธัมมชโย ผู้มีมโนปณิธานอันแน่วแน่ที่จะ
เผยแผ่พระพุทธศาสนาและวิชชาธรรมกายไปทั่วโลกดุจ
เดียวกัน
คุณยายเป็นผู้ให้กำเนิด และเป็นผู้ที่อยู่เบื้องหลัง
ความสำเร็จทั้งมวลของวัดพระธรรมกาย
ไม่มีทุกข์
วันนี้ มีคนมาถามยายว่า
ทุกวันนี้ ยายมีทุกข์บ้างไหม ?
ยายตอบว่า ไม่มี
เพราะยายคิดแต่เรื่องดีๆ มาตลอด
เรื่องไม่ดี ยายไม่เคยคิดถึงเลย
ตื่นขึ้นมาก็คิดแต่เรื่องดีๆ ก่อน
เรื่องไม่ดีไม่ติดในใจยายเลย
ยายสั่งสมแด่ความดี คิดดี มาเรื่อยๆ
ถ้าเรื่องไม่ดีเกิดขึ้น ก็รบไปเพื่อส่วนรวม
แต่ไม่ได้เก็บเอามาคิด ที่เห็นพูด บ่นคนอื่น
ก็เพื่อประโยชน์ที่จะเกิดขึ้นแก่ส่วนรวม
เมื่อเรื่องผ่านไปแล้ว
ก็ไม่ได้เก็บเอาเรื่องเหล่านี้มาคิดเลย
พอนั่งธรรมะ ก็ทิ้งทุกอย่าง
ดิ่งธรรมะอย่างเดียว จึงมีแต่ความสุข
เอ๘ ตุลาคม เอ๕ไอ๕
ลยาณมิตร
มกราคม พ.ศ. ๒๕๕๕
๗