ข้อความต้นฉบับในหน้า
WORLD MEDITATION DAY
DHA
6
AUGUST
AKA
MALD
และวันแรกที่ท่านอยู่วัดปากน้ำฯ คุณยายได้รับเตียง
ที่นอน มุ่ง ที่เก่าที่สุด ทั้งสกปรก ชำรุด มีตัวเรือดเต็มไป
หมด แต่คุณยายมีนิสัยมักน้อย สันโดษ ยินดีและพอใจใน
สิ่งที่ได้รับเสมือนกับได้รับรัตนบัลลังก์ฉะนั้น ด้วยความขยัน
รักความสะอาด สิ่งของทุกชิ้นที่ท่านได้รับ จึงถูกทำให้สะอาด
หมดจด จนกลายเป็นของที่น่าใช้ไปหมด
O อายุ ๓๒ ปี คุณยายท่านใช้เวลาทั้งหมด
๓
ปี ทุ่มเทชีวิตจิตใจ เอาจริงเอาจัง จดจ่ออยู่กับธรรมะทุก
อิริยาบถ จนกระทั่งญาณหัสนะของท่านกว้างไกล ลึกซึ้ง
แตกฉาน เชี่ยวชาญ เที่ยงตรง คล่อง รู้หมดทุกสิ่งทุกอย่าง
จนได้รับแต่งตั้งเป็นหัวหน้าขาดรู้ อันเป็นกลุ่มของผู้
ปฏิบัติธรรมที่มีผลยอดเยี่ยม ดังครั้งหนึ่งท่านเล่าว่า
พระเดชพระคุณหลวงพ่อวัดปากน้ำได้รับถวายพัดขนนก
ยูงมา ๑ อัน จึงให้จับฉลากกันในที่ท่าวิชชา ท่านอธิษฐาน
จิตว่าใครมีธรรมะเชี่ยวชาญที่สุดก็เป็นของคนนั้น คุณยาย
นึกถึงบุญ แล้วได้จับฉลากเป็นคนสุดท้าย ปรากฏว่าคุณ
ยายได้พัดนั้น แต่ท่านก็ไม่ติดใจหรือหวงแหนในวัตถุสิ่งของ
ท่านก็มอบให้คุณยายทองสุกซึ่งมาขอเพื่อน่าไปถวายพระต่อ
แต่คุณยายน่าพัดขนนกยูงถวายแก่พระธรรมกายภายใน
ตัวเป็นการเอาบุญละเอียดชั้นหนึ่งก่อน
O สมัยสงครามโลกครั้งที่ ๒ ทุกคนกลัวลูกระเบิด
แต่คุณยายไม่กลัว ท่านบอกว่าไม่เคยกลัวระเบิด ท่านรัก
ธรรมะและกลัวเกรงพระเดชพระคุณหลวงพ่อวัดปากน้ำ
มากกว่า คุณยายจึงมีผลการปฏิบัติธรรมดีเยี่ยม ใช้วิชชา
ธรรมกายปัดลูกระเบิดป้องกันประเทศชาติให้พ้นภัย และ
สามารถปัดลูกระเบิดลูกสำคัญมากให้พ้นจากประเทศไทยได้
ซึ่งกาวทำวิชชาในสมัยหลวงพ่อวัดปากน้ำทำกันเป็นทีม
ต้องนั่งสมาธิจนมีความละเอียดมากและก็อาศัยพระธรรม
กายนี้ปาฏิหาริย์ให้เห็นเมืองเป็นป่า เห็นแม่น้ำเป็นเมือง
อะไรอย่างนี้ ทหารที่ทิ้งระเบิดก็จะเข้าใจผิดทิ้งไม่โดนลักที
ซึ่งสมัยที่หลวงพ่อวัดปากน้ำทำวิชชาก็มีคุณยายอาจารย์
เป็นหัวหน้าทีมในยุคนั้นสำหรับภาพส่วนหยาบที่คน
ทั้งหลายเห็นนั้นก็เห็นต่างๆ กันไป เช่นเห็นเป็นภาพแม่ชี
ลอยขึ้นไปบนท้องฟ้าปัดลูกระเบิด แต่ในเรื่องละเอียดของ
วิชชาธรรมกายเป็นดังข้างต้นที่อธิบายมานี้
O หนึ่งไม่มีสอง เป็นสมญานามที่แสดงถึง
คุณธรรมและความอดทนอันยอดเยี่ยมของคุณยาย ซึ่ง
พระเดชพระคุณหลวงพ่อวัดปากน้ำได้เอ่ยปากชมใน
ท่ามกลางผู้ทำวิชชาว่า “ลูกจันทร์นี่ หนึ่งไม่มีสอง” และ
เป็นค่าที่พระเดชพระคุณหลวงพ่อกล่าวชมเพียงครั้งเดียว
และไม่เคยชมใครอีกเลย ตลอดชีวิตถือเป็นอมตะวาจาที่
สําคัญมาก
๓๑๒
กัลยาณมิตร
มกราคม พ.ศ. ๒๕๕๕