กิจกรรมบ้านแสงสว่าง : หน้า 52/208

กิจกรรมเริ่มต้นเข้าวันใหม่ของครอบครัวน้องป๊อป น้องจ๋าและคุณท่อ ประมาณ ๓๐ นาที และต่อด้วยการเดินเท้าไปอีก ๑-๒ ชม. ชาวบ้านเป็นชาวกะเหรี่ยงต้อนรับเราอย่างดี พวกเขามี ความเป็นอยู่เรียบง่าย ทำนา ปลูกผักกินเอง ครูใหญ่จะ เป็นที่เคารพนับถือของคนในหมู่บ้านมาก โรงเรียนมีครู c ๓ คน เป็นครูผู้หญิงทั้งหมด นักเรียน ๑๓๐ คน เด็กที่นี่ขี้อายพูดไทยได้ไม่ชัดนัก บางคนพูด ไทยไม่ได้ เด็กๆ จะช่วยกันทำความสะอาดโรงเรียน รดน้ำต้นไม้ และเตรียมทำอาหารกลางวันรับประทานกัน ที่โรงเรียน ท่ามกลางอากาศที่หนาว 4 องศาเซลเซียส เราทำกิจกรรมร่วมกับน้องๆ หลายอย่าง มีการสวดมนต์ นั่งสมาธิ ร้องเพลงศีล ๕ แบบสำเนียงเหนือๆ น้องๆ ตั้งใจฟังนิทานและชาดกที่เราเล่าอย่างตั้งใจ ในวันมอบ ป้ายบ้านแสงสว่าง ทุกคนในชุมชนให้ความร่วมมือดีมาก มีอบต. องค์การบริหารส่วนตำบล) ชาวบ้าน มาร่วมพิธีด้วย เราได้มอบเสื้อกันหนาว และมอบตุ๊กตาคุณธรรมให้แก่ เด็กเพื่อให้เด็กๆ ได้ใช้ทำกิจกรรมต่อไป อ.ฉวีวรรณ แก้วตาสาน ครูใหญ่ร.ร.บ้านแม่คอหลวง “กิจกรรมบ้านแสงสว่างนี้ทำให้เด็กรู้สึกจะกลัวบาป มากขึ้น แล้วเด็กก็จะรู้จักบันทึกความดี ส่วนของผู้ ปกครองหรือชุมชนรอบๆ มีส่วนร่วมดีมาก ขนาดป้าย บ้านแสงสว่างปีที่แล้ว บางบ้านเค้ายังติดอยู่เลย เค้าคิดว่า เป็นสิ่งที่ดีศักดิ์สิทธิ์ ผู้ปกครองร่วมมือดีมากทุกๆ งาน ซึ่ง ปีหน้าจะเช้าสู่ระบบของการปฏิรูปการศึกษา และจะมีการ ประเมิน มาดูหลักฐานที่เราทำไปแล้ว คือ แบบการ ๕๐ พยาน ท มกราคม พ.ศ ๒๕®๕ ณ ดินแดนแม่ฮ่องสอนที่หนาวเย็น ในห้องเรียนเล็กๆ แห่งนี้ก็อบอุ่นด้วยแสงธรรมภายใน ทำความดีของเด็กที่บันทึกว่าวันนี้ทำอะไรบ้าง แล้วให้ครู มาตรวจให้ ซึ่งเด็กจะจดว่าเขาทำอะไรบ้างเป็นข้อๆ ไป" สายที่ ๒ เราเดินทางไปที่จังหวัดนครราชสีมา และ ชัยภูมิ เริ่มต้นด้วยการเดินทางไปที่โรงเรียนสุรธรรมพิทักษ์ จ.นครราชสีมา โรงเรียนภูมิวิทยา และโรงเรียนบ้านหัวนาคำ จ.ชัยภูมิ เราเดินทางมาถึงพร้อมกับอุปกรณ์การศึกษา เต็มคันรถ เพื่อใช้ในการทำ กิจกรรมระบายสีบนตุ๊กตา คุณธรรม และเราก็ได้พบน้องเม่น นักเรียนที่ได้เข้าร่วม โครงการคนหนึ่งที่บอกกับเราว่า “ทำความดี ไม่เห็นยาก คนปกติมักคิดว่าทำความดียาก แต่การบันทึกความดีในสมุด เป็นความดีที่ทุกคนท่า ได้อย่างง่ายๆ เพราะเราเจอและทำ อยู่ทุกวันอยู่แล้ว” จากนั้นทีมงานเดินทางไปถึงโรงเรียนบ้านหัวนาคำ อ.หนองบัวแดง จ.ชัยภูมิ เป็นเวลา ๒ นาฬิกา และที่ อำเภอนี้ไม่มีสถานที่พัก ดังนั้นเพื่อความปลอดภัยและ ประหยัดที่สุด ทำให้พวกเรา ๘ ชีวิต จึงตัดสินใจพักเอา แรงกันในรถตู้ที่หน้าสถานีตำรวจนั่นเอง รุ่งขึ้นก็ใช้ ห้องน้ำโรงพยาบาลหนองบัวแดง เป็นที่ล้างหน้าล้างตา เปลี่ยนเครื่องแต่งกาย เพื่อเดินทางไปพบอาจารย์ต่อไป โรงเรียนบ้านหัวนาคำ มีนักเรียนประมาณ ๓๐๐ คน เปิดสอนถึงระดับประถมศึกษาปีที่ 5 ครอบครัวชาว บ้านส่วนใหญ่ยากจน มีอาชีพทำนา ทำไร่ นักเรียนส่วน ใหญ่เดินเท้ามาโรงเรียนและด้วยความยากจนเราสังเกต ว่าน้องๆ แทบทุกคนที่นี่ไม่มีรองเท้าใส่ เนื่องด้วยในปีนี้ อากาศหนาวเย็น จังหวัดชัยภูมิก็เป็นอีกจังหวัดหนึ่งที่ อากาศค่อนข้างหนาว เพราะภูมิประเทศเป็นที่สูง ดังนั้น