ความประทับใจในคุณยาย : หน้า 101/208

ยายนี่แหละ พบคุณยายครั้งแรก จำได้ว่าตอนนั้นนั่งอยู่ที่ ศาลาจาตุมหาราชิกา ภาพแรกที่เห็นท่านท่านเป็นลักษณะ ของคนเข้มแข็ง แข็งแกร่ง รูปร่างท่านบางๆ แต่กระฉับ กระเฉง ดูแล้วเหมือน นิ่งเงียบและจะพูดอะไรสั้นๆ ไม่ พูดยาว แล้วก็จะพูดเป็นเรื่องเป็นราว ตอนเจอคุณยายใหม่ๆ ก็เหมือนเป็นผู้หญิงที่มีอะไรพิเศษ แต่ในขณะนั้นก็มีความ กลัวคุณยาย คิดว่าท่านคงดุ ความรู้สึกตอนนั้น รู้สึกกลัว คุณยายมาก ท่านมองเราเหมือนท่านรู้ความในใจของเรา เพราะนัยน์ตาท่านมองเรานิ่งๆ ต่อมาเริ่มมีความใกล้ชิดกับคุณยาย รู้สึกประทับใจ ท่านมาก มีความรู้สึกว่าท่านเป็นที่พึ่งที่ประเสริฐ ในใจมี ความคิดว่าคุณยายเป็นพระตลอดเวลา ดังนั้นเวลากราบ ท่านจึงต้องกราบ ๓ ครั้งและไม่กล้าที่จะถูกเนื้อต้องตัวท่าน นอกจากคุณยายจะมาจับมือเราก่อนเท่านั้น ท่านเป็นผู้ที่ให้ความอบอุ่น ช่วยแก้ปัญหาในยาม ที่เราต้องการ ได้ใกล้ชิดท่านยิ่งได้เห็นความประเสริฐ ความอดทน ความประณีตของท่าน พี่รู้สึกว่าเราจะทำ อะไรเราจะอยู่ในสายตาท่าน ไม่มีความลับสำหรับคุณยาย ครั้งหนึ่งที่เกิดความกังวลใจ ขณะที่นั่งคอยหลวงพ่ออยู่ เพราะพี่เคยพาแขกผู้ใหญ่มาทำบุญที่วัด หลวงพ่อก็สอน ให้เขานั่งสมาธิ เขาประทับใจหลวงพ่อมาก หลังจากนั้น ประมาณหนึ่งอาทิตย์ต่อมา แขกท่านนั้นก็มาที่วัดเพื่อมา กราบหลวงพ่ออีกครั้ง แต่บังเอิญวันนั้นหลวงพ่อท่านไม่ สะดวกที่จะออกมาพบ พี่ก็เกิดความกังวลใจ กลัวเขาจะ ไม่มาวัดอีก (เพราะสมัยก่อน การบอกบุญแต่ละครั้งยากมาก กว่าที่เขาจะยอมรับมาทำบุญแต่ละรายต้องเหน็ดเหนื่อย ไม่เหมือนสมัยนี้ ต้องพูดว่าวัดพระธรรมกายคืออะไร ทำไมถึงเป็นศูนย์ปฏิบัติธรรม ตอบคำถามกันหลายข้อ กว่าจะมีใครทาบุญสักคนหนึ่ง เพราะฉะนั้นคนมาหาบุญยาก พอทำเสร็จแล้วเราก็ต้องประคองใจเขาต้องดูแลทะนุถนอม กัน) ขณะที่พี่กำลังนั่งกังวลใจอยู่นั้น คุณยายก็เดินมาและ มาหยุดตรงหน้าพี่ แล้วพูดลอยๆ ขึ้นว่า “นี่คุณอึดเราจะต้องรู้จักว่าทำบุญแล้วจะต้องได้บุญ ไม่ใช่ทำบุญแล้วเอาคุณ ถ้าทำบุญแล้วเอาคุณก็จะไม่ได้บุญ ถ้าทำบุญแล้วเอาบุญถึงจะได้บุญ" ค่า พูดของคุณยาย เหมือนท่านมาปลดความ กังวลใจให้พี่ คือเมื่อเขาทำบุญ เขาก็ได้บุญแล้ว ไม่ได้พบ หลวงพ่อก็ไม่น่าจะมีปัญหาอะไร ไม่ได้พบก็คือไม่ได้พบ พี่ ลิกแปลกใจว่าทําไมคุณยายทราบว่าพี่กําลังไม่สบายใจ ที่หลวงพ่อไม่ออกมาพบแขกผู้ใหญ่ท่านนั้น เมื่อฟังคุณยาย พี่ก็สบายใจว่า เขาได้ทำบุญ และได้บุญไปแล้ว แล้วเราจะ ไม่สบายใจไปทำไม คุณยายท่านรู้ทุกอย่างที่เราคิด รู้ทุก กัลยาณมิตร มกราคม พ.ศ. ๒*®*