ข้อความต้นฉบับในหน้า
สิ่งที่คุณยายพร้าสอน
พระรังสฤษดิ์ อิทธิจินฺตโก
หลังงานทอดกฐินปี พ.ศ.๒๕๑๗ คุณยายได้ให้โอวาท
ท่านนั่งอยู่บนเก้าอี้ตัวหนึ่ง ใกล้ริมน้ำ แถวอาคารดาวดึงส์
ในปัจจุบัน ท่านมองทุกคนเลย ซึ่งสมัยก่อนส่วนมากก็มี
แต่ผู้ชาย ท่านมองจ้องเปงเลย แล้วท่านก็บอกว่า “เออ
พวกเราทุกคนมาเอาบุญกับยายนะ พวกเราทุกคน เคย
เกิดร่วมกับยายมาก็หลายภพหลายชาติแล้ว ชาตินี้เราก็
มาเอาบุญกันอีก ยายมองพวกคุณนี้ มองทะลุไปถึงอดีต
ขุมทรัพย์จากค่าสอน
พระปลัดสุธรรม สุธมฺโม
สิ่งที่คุณยายสอน สิ่งที่คุณยายบอกพวกเราเมื่อ
ครั้งตั้งแต่ที่ยังเป็นอุบาสกปีกฝนตัวเอง หรือจนกระทั่ง
เป็นพระแล้วก็ตาม คุณยายท่านย้ำเสมอเลยว่า ให้จำไว้
นะต่อไปจะเป็นสมบัติ เราจะได้เอาไปใช้ และภายภาค
หน้าจะได้เอาตัวรอดได้เมื่อไปปฏิบัติศาสนกิจที่ออสเตรเลีย
คุณธรรมของผู้เข้าถึงความเต็มเปี่ยมของ วิต
พระธานินทร์ ปุญณนนฺโท
คุณธรรมอันยิ่งใหญ่ของคุณยาย ซึ่งเป็นคุณธรรม
สำหรับผู้ที่เข้าถึงความเต็มเปี่ยมของชีวิตแล้ว คุณธรรม
นั้นก็คือ มีปัญญาอันเลิศ ดวงปัญญาของคุณยาย อัน
เกิดจากความกตัญญูของคุณยายที่อยากจะช่วยโยมพ่อ
และที่อยากจะตอบแทนพระคุณหลวงพ่อวัดปากน้ำ
ภาษีเจริญ ความบริสุทธิ์ คุณยายมีความบริสุทธิ์ เพราะ
คุณยายใจหยุดจึงบริสุทธิ์ได้ จึงมีกาย วาจา ใจที่สะอาด
๓๘ ล า ป ร มกราคม พ.ศ. ๒๕๔-๕
ชาตินะ มองไปในปัจจุบันแล้วก็เลยต่อ
ไปในอนาคต ไปดูบุญของคุณแต่ละคน
ว่าเอาบุญมาคนละเท่าไหร่...."
คุณยายยังสอนอีกว่า ในการที่จะ
สร้างบุญร่วมกันต่อไปให้มันตลอดรอดฝั่ง
ต้องอดทนนะ และท่านก็มักจะบอกว่า คนที่มาทำบุญกับยาย
ยายก็จะเอาบุญของเขา ไปกลั่น ไปทับทวีให้เป็นสมบัติ
เป็นอริยทรัพย์แก่เขาไปในภพเบื้องหน้า สมบัติอันนี้มันก็
ไม่ไปไหน ไปดีด ไปรอท่าอยู่ในวิมานของเขา ส่วนเงิน
ทองหยาบๆ ที่เขามาทำบุญ คุณยายก็เอาเข้าวัดหมด เอา
เข้าถวายเข้าในหมู่สงฆ์ ให้สงฆ์ท่านจัดการยายเอาแต่บุญ...
หลวงพี่ถึงได้นึกถึงโอวาทของท่าน
สมบัติที่ท่านได้มอบให้ เป็นขุมทรัพย์
อันมหาศาลทีเดียว เพราะคุณยาย
ท่านบอกว่าถ้าหากเราไปเผยแผ่ ไป
ตั้งหลักตั้งฐานที่ใด สิ่งสําคัญที่สุดก็คือ
ตัวของเราจะต้องทำกาย วาจา ใจให้บริสุทธิ์ ให้เอา
ธรรมะไปเผยแผ่ ต้องให้เป็นธรรมะจริงๆ อย่าให้มีสิ่งปนเป
ไม่เป็นธรรมะที่เอาไปอวด ไปแสดงภูมิรู้ไปเลอะๆ เทอะๆ
และต้องให้วัดสะอาด ทำสถานที่ของเราให้สะอาด.....
บริสุทธิ์ บริสุทธิ์ขนาดที่กายของท่าน
เป็นที่รองรับของผู้บริสุทธิ์ เป็นที่รองรับ
ของผู้มีอานุภาพนับอสงไขยพระองค์
ไม่ถ้วน
สุดท้ายคุณยายมีความกรุณาอันยิ่ง
ใหญ่ เพราะว่าคุณยายมีใจใหญ่ มีใจใหญ่ดุจพระบรม
โพธิสัตว์ ลำพังท่านก็สามารถเอาตัวรอดไปได้ด้วยตัวเอง
แล้ว แต่คุณยายกลับเสียสละทุ่มเทสร้างวัดพระธรรมกาย
เมื่อตอนปัจฉิมวัยให้เป็นวัดที่ดีงาม เป็นศูนย์กลางแห่ง
พระศาสนา เป็นศูนย์กลางแห่งการสร้างความดี เป็น
ศูนย์กลางแห่งการสร้างบารมี เพื่อที่จะบ่มบารมีให้แก่
รอบไปสู่ฝั่งพระนิพพาน....