ความยิ่งใหญ่ของปราสาทนครวัด : หน้า 159/208

ขนลุกเมื่อคิดว่าสิ่งมหัศจรรย์ทั้งหมดที่เราเห็นอยู่ ณ บัดนี้ น้อยกว่า ๔,๐๐๐ คน และใช้เวลาอีกกว่า ๓๐-๔๐ ปี ใน ได้สร้างขึ้นเพื่อความยิ่งใหญ่ของมนุษย์คนเดียวที่ได้เกิด แก่เจ็บตายไปแล้วเช่นเดียวกับเราที่ได้เป็นมาและจะต้อง เป็นไป ภาพพระเจ้าสุริยวรมันที่ ๒ ผู้สร้างปราสาท นั้นไม่จําเป็นต้องไปหาดูให้ไกลเพราะปรากฏอยู่บนผนัง ระเบียงปราสาทชั้นล่างนั้นเอง ในฐานที่ทรงเป็นนารายณ์ อวตารปางหนึ่งเรียกว่า “ปรมวิษณุโลก” ดังที่มีอักษร จารึกไว้ใกล้ๆ ภาพ......" หนึ่งในเจ็ดสิ่งมหัศจรรย์ของโลก ปราสาทนครวัดสร้างในสมัยพระเจ้าสุริยวรมันที่ ๒ ซึ่งครองราชย์ระหว่างปี พ.ศ.๑๖๕๖-๑๖๘๘ นับเป็น เทวสถานและราชสุสานที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในโลก โดยได้ รับการจัดอันดับให้เป็นหนึ่งในเจ็ดสิ่งมหัศจรรย์ในยุคพันปี หลัง (ระหว่างคริสตวรรษที่ ๑๐-๒๐) ซึ่งได้แก่ปราสาท นครวัด พัชมาฮาล พระราชวังแวร์ซายส์ ดึกเอ็มไพร์สเตท เขื่อนยักษ์ฮูเวอร์ สะพานโกลเด็นเกท และเรือโดยสาร ควีนแมรี่ (ส่วนสิ่งมหัศจรรย์ในยุคแรกได้แก่พีระมิดในอียิปต์ สวนลอยแห่งกรุงบาบิโลน ฯลฯ และสิ่งมหัศจรรย์ในยุค กลางได้แก่กำแพงเมืองจีน หอเอนเมืองปีช่า ฯลฯ) ๑๗๐ เมตร นครวัดประกอบด้วยปราสาทหิน ๓ ชั้น หัน หน้าไปทางทิศตะวันตก ขนาดพื้นที่ ๑,๔๐๐ x ๑,๓๐๐ เมตร สร้างขึ้นในกำแพงล้อมรอบ มีคูน้ำขนาดกว้าง ล้อมรอบทั้ง 4 ด้าน ปรางค์องค์ประธานของปราสาทสูง ถึง ๖๔ เมตร นักวิชาการทางโบราณคดีสันนิษฐานว่า น่า จะต้องใช้หินในการก่อสร้างไม่น้อยกว่า 5 แสนลูกบาศก์เมตร ใช้ช้างกว่า 4 หมื่นเชือก ใช้แรงงานคนอีกนับแสนในการ บนหินจากภูเขาพนมกุเลนซึ่งอยู่ห่างออกไปราว ๔๐ กิโลเมตร นอกจากต้องใช้แรงงานคนอย่างมหาศาลแล้ว การสร้างปราสาทแห่งนี้ยังต้องใช้ช่างฝีมือชั้นเยี่ยมอีกไม่ การแกะสลักตกแต่งลวดลายต่างๆ ซึ่งผลงานที่ปรากฏต่อ สายตาของชาวโลกถือว่าเป็นศิลปกรรม และสถาปัตยกรรม ที่มีความงดงามสมบูรณ์ที่สุดของอาณาจักรกัมพูชา นักประวัติศาสตร์และนักโบราณคดีส่วนใหญ่เชื่อ ว่านครวัดนี้เป็นทั้งเทวสถานและราชสุสาน เพราะพระเจ้า สุริยวรมันที่ ๒ ทรงนับถือศาสนาฮินดูไวษณพนิกาย ฉะนั้นการสร้างศาสนสถานบนฐานชั้นแบบนี้จึงมี วัตถุประสงค์เพื่อ พระองค ๑. เป็นวิหารเก็บราชจึงล้ ๒. เป็นทิพยวิมานของเทพบนโลกมนุษย์ เป็นพระราชสุสานที่เก็บพระบรมศพของ ๓. ๔. เป็นรูปจำลองเขาพระสุเมรุอันเป็นศูนย์กลาง ของโลกและจักรวาล สันนิษฐานว่า ต่อมาภายหลังเมื่อกรุงศรีอยุธยา เข้าไปมีอำนาจครอบครองเหนืออาณาจักรกัมพูชาจึงได้ ดัดแปลงยอดปรางค์ประธานเป็นที่ประดิษฐานพระพุทธ รูปปางต่างๆ รวมทั้งยังน่าพระพุทธรูปไม้จำหลักมากมาย มาประดิษฐานไว้ที่นี่ทำให้ศาสนสถานแห่งนี้เปลี่ยนฐานะ มาเป็นวัดในพระพุทธศาสนาเรียกว่า นครวัดมาแต่ครั้งนั้น เหวสถานหรือพุทธสถาน แม้ว่าบรรดานักวิชาการส่วนใหญ่จะสันนิษฐานว่า นครวัดสร้างขึ้นมาเพื่อเป็นเทวสถานของศาสนาฮินดูก็ตาม แต่ก็ยังมีผู้คนอีกไม่น้อยที่เชื่อว่านครวัดเป็นพุทธสถานมา แต่ดั้งเดิม อาทิ นายธรรมทาส พานิช นักประวัติศาสตร์ และโบราณคดีของไทย ซึ่งได้เขียนแสดงความเห็นไว้ใน หนังสือเรื่อง “พนม ทวาราวดี ศรีวิชัย” โดยอ้างหลักฐาน จากตำนานพระแก้วมรกตและพงศาวดารของเขมรมายืนยัน วา “...ที่ถูกแล้ว คำว่า พระนครวัด ก็ชัดเจนดีอยู่แล้ว กพ้ยาผม ถ· มกราคม พ.ศ. ๒๕๕๕ ๒๕๓