คุณยายอาจารย์และการปกครองหมู่คณะ วารสารกัลยาณมิตร ปี 2545 ฉบับที่ 1 หน้า 24
หน้าที่ 24 / 208

สรุปเนื้อหา

คุณยายอาจารย์และการปกครองหมู่คณะ ในยุคบุกเบิกสร้างวัด พระครูสังฆรักษ์พิพัฒน์ รีตสุทฺโธ ตั้งแต่อยู่บ้านธรรมประสิทธิ์ ซึ่งตอนนั้นเรายังเป็น กลุ่มเล็กๆ คนที่เข้าบ้านธรรมประสิทธิ์มีจำนวนร้อย คุณยายได้ให้การต้อนรับรักษาศรัทธาทุกๆ คนที่ไปที่บ้าน ธรรมประสิทธิ์ ให้การต้อนรับด้วยกิริยาที่อ่อนน้อมถ่อมตน เมื่อหมู่คณะของพวกเราย้ายมาอยู่ที่คลองสาม อำเภอ คลองหลวง ปทุมธานี โดยใช้ชื่อว่าศูนย์พุทธจักรปฏิบัติธรรม คนจากจำนวนร้อยเพิ่มเป็นจำนวนพัน จากศูนย์พุทธจักรปฏิบัติธรรมมาเป็น วัดพระธรรมกาย คนที่เข้าวัดก็เพิ่ม จากจำนวนพันเป็นจำนวนหมื่น ซึ่ง ปัจจุบันคนเป็นเรือนแสน แต่ปฏิปทา ของคุณยายก็ไม่เปลี่ยนแปลง คือยังมีความอ่อนน้อม ถ่อมตน ให้การต้อนรับสาธุชนที่มาที่วัดนี้ด้วยความอบอุ่น ปฏิปทาอันนี้ของคุณยาย ท่านถือว่าทุก

หัวข้อประเด็น

- คุณยายอาจารย์และการปกครองหมู่คณะ

ข้อความต้นฉบับในหน้า

คุณยายอาจารย์และการปกครองหมู่คณะ ในยุคบุกเบิกสร้างวัด พระครูสังฆรักษ์พิพัฒน์ รีตสุทฺโธ ตั้งแต่อยู่บ้านธรรมประสิทธิ์ ซึ่งตอนนั้นเรายังเป็น กลุ่มเล็กๆ คนที่เข้าบ้านธรรมประสิทธิ์มีจำนวนร้อย คุณยายได้ให้การต้อนรับรักษาศรัทธาทุกๆ คนที่ไปที่บ้าน ธรรมประสิทธิ์ ให้การต้อนรับด้วยกิริยาที่อ่อนน้อมถ่อมตน เมื่อหมู่คณะของพวกเราย้ายมาอยู่ที่คลองสาม อำเภอ คลองหลวง ปทุมธานี โดยใช้ชื่อว่าศูนย์พุทธจักรปฏิบัติธรรม คนจากจำนวนร้อยเพิ่มเป็นจำนวนพัน จากศูนย์พุทธจักรปฏิบัติธรรมมาเป็น วัดพระธรรมกาย คนที่เข้าวัดก็เพิ่ม จากจำนวนพันเป็นจำนวนหมื่น ซึ่ง ปัจจุบันคนเป็นเรือนแสน แต่ปฏิปทา ของคุณยายก็ไม่เปลี่ยนแปลง คือยังมีความอ่อนน้อม ถ่อมตน ให้การต้อนรับสาธุชนที่มาที่วัดนี้ด้วยความอบอุ่น ปฏิปทาอันนี้ของคุณยาย ท่านถือว่าทุกๆ คนที่มาที่วัด ถ้าเขายังมีศรัทธาอยู่ วัดเราก็อาศัยแรงศรัทธา ทำให้เรา ไม่ลำบากเรื่องอาหารขบฉัน.... คุณยายอาจารย์สร้างวัด สร้างพระ สร้างหมู่คณะให้สร้างบารมี พระครูปลัดภูเบค ฌานาภิญโญ หมู่คณะของเราเปรียบเหมือนเรือใหญ่ล่า หนึ่ง มี พระเดชพระคุณหลวงพ่อธัมมชโยของเราเป็นกัปตันเรือ เป็นผู้ขี้เข็มทิศ มีคุณยายท่านเป็นหางเสือ คอยคัดเรือ ให้ถูกทิศ มีหลวงพ่อทัตตซึโวเหมือนกับใบเรือ เป็น กำลังของเรือ พวกเราเป็นพวกมือกรรเชียง เป็นไม้ เป็น มัด เป็นสกรูตัวเล็กๆ ประกอบกันขึ้นมาเป็นเรือ ลงไป ในทะเลใหญ่มหาสมุทรใหญ่ ที่มีคนมากมายมหาศาล ลอยคออยู่ท่ามกลางฉลามร้าย ก็น้ำ ว่ายไป ก็มองไม่เห็นฝั่ง เราก็ช่วยกัน ดึงขึ้นมาบนเรือล่า นี้ จากไม่กี่สิบชีวิตก็ มาเป็นร้อยชีวิต มาเป็นพันชีวิต เป็น หมื่น เป็นแสนชีวิต เรือของเราขยาย ไปเรื่อยๆ แล้วคนที่ขึ้นมาแล้ว หลังจากรักษาบาดแผล ได้อาหารได้น้ำ มีเรี่ยวมีแรงแล้วก็มาช่วยกันกรรเชียงเรือ กันต่อไป ดังเช่นพวกเราที่นั้งกันอยู่ในที่นี้ นี่คือความอัศจรรย์ของคุณยาย ผู้หญิงคนหนึ่งที่ ก ไก่ ข ไข่ ก็ไม่รู้ แต่วางรากฐานทุกอย่างของการสร้าง วัดพระธรรมกาย ท่านจึงเป็นบุคคลที่น่าอัศจรรย์อย่างยิ่ง... กุฏิหลังน้อยของบัณฑิตที่แท้ พระครูสมุห์สุวิทย์ สุวิชชาโภ แล้วไม่มีเลย หลวงพี่มีโอกาสได้อยู่กับ คุณยาย ได้รู้จักคุณยาย ได้อยู่ใกล้ชิด คุณยายมาตั้งแต่ปี พ.ศ.๒๕๓๐ หลวงพี่ ไม่เห็นความฟุ้งเพิอและฟุ่มเฟือยที่เกิด ขึ้นจากความต้องการของคุณยายเลย ความหมายของคำว่าอยู่แต่กุฏิน้อยหลังเล็กๆ ไม่มีส่วนเกินที่รกรุงรัง คุณยายไม่มีส่วนเกินที่จะต้องไปปรับ เป็นการบ่งบอกถึงชีวิตของคุณยายว่าวิถีชีวิตของคุณยายนั้น สมถะและลันโดษ สิ่งที่ฟุ้งเฟ้อ สิ่งฟุ่มเฟือยล่า หรับคุณยาย ชีวิตของคุณยายทุ่มให้กับการปฏิบัติธรรมเท่านั้น.... ๒๒ กัลยาณมิตร มกราคม พ.ศ. 104374
แสดงความคิดเห็นเป็นคนแรก
Login เพื่อแสดงความคิดเห็น

หนังสือที่เกี่ยวข้อง

Load More