ช่วงสุดท้ายของชีวิตคุณยาย : หน้า 113/208

พ.ศ.๒๕๓๘ นับเป็นช่วงสุดท้ายที่คุณยายลงรับแขกในช่วง บ่ายของวันอาทิตย์ เพราะหลังจากนั้นคุณยาย ท่านเริ่มมี อาการไม่สบาย หมดแรงด้วยวัยชรา ในบางอาทิตย์ต้น เดือนท่านต้องรับแขกเกือบ ๒๐๐ คน ที่เดินทางมาขอ บารมีให้ท่านช่วยเป็นที่พึ่งแก้ไขปัญหาในเรื่องต่างๆ บาง ครั้งท่านมีอาการเป็นลม หน้ามืดโดยไม่มีใครทราบ ท่าน อดทนสู้โดยไม่ปริปากหรือมีเสียงบ่นอันใดเลย ด้วยความ เข้มแข็งของจิตใจที่ทรหด อดทน สู้ไม่ถอยของท่าน เมื่อ แพทย์ตรวจพบว่ามีเลือดในตัวน้อยมาก แม้จะให้เลือด ครั้งแรกแล้ว แต่หลังจากนั้นก็ไม่สามารถรับเลือดได้อีก เลือดของท่านกลายเป็นกลุ่มเลือดที่หาได้ยากมากในคน ทั้งประเทศจะมีเพียง ๕70 ท่านเข้าออกโรงพยาบาลหลาย ครั้ง จนกระทั้งด้วยอานุภาพบารมีธรรมของพระเดช พระคุณหลวงพ่อธัมมชโยที่ท่านได้อธิษฐานจิตอย่างแรง กล้าที่จะให้คุณยายมีอายุยืนนานที่สุด และได้อยู่รับบุญ ฉลองความสำเร็จของมหาธรรมกายเจดีย์ ทำให้คุณยาย ได้รับยาชนิดพิเศษและการรักษาพิเศษ ที่ทำให้สามารถ ประคับประคองสังขารของท่านให้ได้อยู่ร่วมฉลองความ สำเร็จของการสถาปนามหาธรรมกายเจดีย์ และยังความ ปีติจนกระทั่งถึงวันที่ท่านละสังขารในวันที่ ๑๐ กันยายน พ.ศ.๒๕๔๓ ด้วยสิริอายุ ๗๒ ปี ภาพชีวิตของคุณยาย ล้วนเป็นภาพชีวิตอันงดงาม ของผู้ทำความดีมาโดยตลอด เป็นชีวิตของบุคคลผู้ใช้ สรีระร่างกายอันบริสุทธิ์ สร้างบารมีอย่างเต็มที่ ทุกลม หายใจของท่านมุ่งมั่นแต่บุญกุศล ตลอดเวลาที่ผ่านมา สะท้อนให้เห็นว่าท่านไม่เคยห่างจากธรรมะเลย แม้จะ ป่วยหนักเพียงใด แต่ท่านก็ยังมีสติสัมปชัญญะสมบูรณ์ บริบูรณ์ตลอด แม้คุณยายจะนอนป่วย ก็เป็นเพียงอาการภายนอก แต่ท่านนอนนึกถึงบุญ นึกถึงความดี และบุญกุศลที่ได้ สั่งสมมาตลอดเวลา ทำให้ใจของท่านมีปีติ ธรรมปีติเป็นสิ่ง สำคัญมาก เป็นเครื่องหล่อเลี้ยงใจ สามารถทำให้ท่าน หายจากทุกขเวทนาทุกอย่างได้ เพราะเมื่อท่านนึกถึงความ ดีที่ท่านทำครั้งใด ท่านมีแต่ความสุขใจ ปีติกับทุกช่วงของ ชีวิต นับตั้งแต่ท่านออกจากบ้านมาจนกระทั่งถึงวันละสังขาร รวมเวลาได้ ๖๗ ปี สำหรับชีวิตที่บริสุทธิ์บริบูรณ์ คุณยาย ภาพชีวิตของคุณยาย ล้วนเป็น ภาพชีวิตอันงดงามของผู้ทําความดีมา โดยตลอด เป็นชีวิตของบุคคลผู้ใช้สรีระ ร่างกายอันบริสุทธิ์ สร้างบารมีอย่าง เต็มที่ ทุกลมหายใจของท่านมุ่งมั่นแต่ บุญกุศล ตลอดเวลาที่ผ่านมา สะท้อน ให้เห็นว่าท่านไม่เคยห่างจากธรรมะเลย แม้จะปวยหนักเพียงใด แต่ท่านก็ยังมี สติสัมปชัญญะสมบูรณ์บริบูรณ์ตลอด ท่านนึกถึงภาพชีวิตอันงดงามของท่านอยู่เสมอๆ นับตั้งแต่ 0 อายุ ๒๕ ปี ออกจากบ้านที่นครชัยศรี ด้วย เงินติดตัวเพียง ๒ บาท ที่คุณแม่ของท่านยื่นให้พร้อมกับ หันหน้าเข้าข้างฝาสะอื้นไห้ คุณยายก็ตัดใจจากมาด้วย ดวงใจที่เด็ดเดี่ยวแน่วแน่ ด้วยความมุ่งมั่นที่จะออก แสวงหาธรรมะ อายุ ๒๖ ปี เป็นต้นมา ท่านรักษาศีล ๕ ได้ อย่างบริสุทธิ์บริบูรณ์ คอยปรนนิบัติเอาใจเจ้าของบ้านที่คุณ ยายอาศัย และคอยดูแลปรนนิบัติคุณยายทองสุกผู้เป็น อาจารย์สอนธรรมะ ด้วยหวังจะเรียนธรรมะเพื่อจะได้มี โอกาสไปวัดปากน้ำภาษีเจริญ O อายุ ๒๔ ปี ท่านปฏิบัติธรรมจนเข้าถึง ธรรมกาย และเห็นคุณค่าอันยิ่งใหญ่ของธรรมะ ซึ่งแม้ ขณะนั้นท่านจะไม่มีเงินเลย แต่ท่านก็บอกว่า "ใครจะเอาทอง หนักเท่าตัวมาแลกกับการให้เลิกปฏิบัติธรรม ก็ไม่เอา” O อายุ ๒๓ ปี คุณยายได้มีโอกาสไปกราบ พระเดชพระคุณหลวงพ่อวัดปากน้ำ ภาษีเจริญ เพียงครั้ง แรกที่พระเดชพระคุณหลวงพ่อท่านได้เห็น ท่านก็ส่งให้ คุณยายเข้าสู่สถานที่หาวิชชาชั้นสูงทันที ซึ่งโดยปกติต้อง ผ่านการคัดเลือกหลายชั้นก่อนจากอุบาสิกาวัดปากน้ำฯ กัลยาณมิตร มกราคม พ.ศ. ๒๕*๕ WOH