ปกณกะนานาสาระ : เจริญ ภัทรกานต์ : หน้า 179/208

2 ระภิกษุสามเณรทั่ว ประเทศ มีประมาณ ๓๐๐,๐๐๐ รูป ถ้าทุกวันมีข่าวคนที่มาบวชเป็น พระจะตั้งใจหรือไม่ตั้งใจบวชก็ตาม แล้วพลาดท่าทำผิดวินัยจนต้อง สึกออกไป คิดคราวๆ ปีละสัก ๓๐๐ วันๆ ละคน ก็ตก ๓๐๐ คน คิด ง่ายๆ เป็น 0.80% ของพระทั่ว ประเทศเท่านั้น เพียงแต่ว่าพระอยู่ใน ฐานะที่สูง เป็นศูนย์รวมจิตใจของ ชาวพุทธทั้งชาติ อาการผิดพลาด แม้เป็นเรื่องเฉพาะตน แต่มีผลใน ขุมทรัพย์ทางปัญญาจากพระสูตร พระแท้ พระการ คุณ ปกณกะนานาสาระ : เจริญ ภัทรกานต์ แต่กระนั้นก็ตาม สื่อมวลชน ควรให้แง่มุมทั้ง ๒ ด้าน ทั้งด้าน ลบที่เสนอข่าว และด้านบวกที่ ต้องให้สติกับสังคมและคนอ่านว่า ยังมีพระสงฆ์ดีๆ อยู่อีกมากที่ กระจายตัวเป็นหัวใจของ “ศีล ธรรมชุมชน” ทั้งที่เป็นพระดังและ พระไม่ดัง การยกชูใครผู้หนึ่งผู้ ใดขึ้นมาเป็นหลักเป็นเสาค้ำเพียง ชิ รูป หรือ ๒ รูป หรือ ๓ รูป นั้น ออกจะเป็นการมองข้าม พระดีๆ ที่ตั้งใจปฏิบัติขัดเกลา กิเลสตนเองและช่วยเหลือชาว อย่างมากก็เพียง 0.0% เท่านั้น เชิงจิตวิทยามวลชนค่อนข้างมาก ประกอบกับสื่อมวลชน ให้ความสนใจ ไม่แพ้ข่าวการโยกย้ายคณะรัฐมนตรี หรือ การเลือกตั้งประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา เรื่องราวของ “นักรบปีกหัดแห่งกองทัพธรรม” จึงเป็นเรื่องเป็นราวใหญ่ โตขึ้นมา ชาวบ้านร้านตลาดยังติดค่านิยมเดิมๆ ที่ว่า ข่าว จากวิทยุ โทรทัศน์ และหนังสือพิมพ์ เป็นเสมือนประกาศ จากทางราชการเหมือนเมื่อสัก ๖๐-๗๐ ปีก่อน มีข่าว อะไรมาจึงเชื่อว่าเป็นจริงเป็นจังไปหมด โดยไม่ค่อยได้ กลั่นและกรองด้วยความเร่งรีบเร่งรัดในการดำรงชีวิต น ดังนั้น สื่อมวลชนที่เสนอข่าวความเคลื่อนไหว ต่างๆ ทั้งด้านเศรษฐกิจ การเมือง และสังคม ควรทำหน้าที่ ๒ ประการ คือ เสนอข่าว และให้สติไปด้วยในตัว แต่มิใช่ เป็นผู้พิพากษา เพราะตามหลักการแล้วนั้น เป็นความจริงอยู่ว่า มีข่าวพระก็ต้องนำมาบอกกล่าวให้ช่วยๆ กันระวัง ช่วย กันประดับประคองพระศาสนา ไม่ทำตัวเป็นชั่วข่างซีดีช่าง สงฆ์ !! บ้านที่มีอยู่ทั่วประเทศไปสักหน่อย ยกชูยกย่องท่านเหล่านั้นขึ้นมาทั้งประเทศ เพื่อ กระจายภาพลักษณ์และความเป็นจริงของการคณะสงฆ์ให้ สังคมได้เห็นด้วยว่า ยังมีพระดีๆ ทั้งที่ดังและไม่ดังอยู่อีกตั้ง ๔๔.๔๗70 ที่ยังดำรงตนเป็นธรรมทายาทของพระสัมมาลัม- พุทธเจ้า ด้วยการ “ยังประโยชน์ตนและประโยชน์ท่าน ให้ ถึงพร้อมด้วยความไม่ประมาท” อยู่ตลอดเวลา สาธุชนคนไทยผู้เป็นกัลยาณชนทั้งหลาย ก็ต้องมี สติระลึกรู้ถึงความจริงดังกล่าว เมื่อได้ยินข่าวผู้ที่ประกาศ ตนเป็นลูกพระพุทธเจ้า แล้วเกิดพลาดท่าพ่ายแพ้กิเลสสิก ออกไป ก็จะได้ไม่ท้อแท้ท้อถอย แต่กลับมีใจเข้มแข็งที่จะ ทะนุบำรุงการคณะสงฆ์ที่ยังคงดำรงพระศาสนาให้ได้รับ ความสะดวกยิ่งๆ ขึ้นไป ถ้าเป็นอย่างนี้ เราคงไม่มีปัญหา “กฐินตกค้าง” อย่างที่เป็นอยู่ในปัจจุบัน ม าณบิ - มกราคม พ.ศ inda ๕