ธรรมกวี : หน้า 12/120

ธรรมกวี อรุณลักษณ์ ไชยนันทน์ แด่.. เป็นหนึ่งทีฟังชน Kalyanamitra.org หยดน้ำเพชรแพรวพราวราวจะหยุด ใสหมดจดก่องแก้ววะแววใส ขาวกระจ่างสว่างชัดทั้งนอกใน คือดวงใจมณีโชติรสอันงดงาม เรื่องประกายสายรุ้งรุ่งระยับ ทอแสงดับดวงไฟในภพสาม ขจรฤทธิ์เรืองเดชทั่วเขตคาม แผดเผากามอันร้อนแรงด้วยแสงธรรม เสียงครวญคร่ำรำพันของสัตว์ สบวิบัติพลัดสุขทุกข์ถล่ ต้องร้อนรนหม่นไหม้ใจมืดดำ ตกห้วงกรรมเหวอบายมาหลายกัลป์ มาบัดนี้...... โลกที่เคยทุกข์จะสุขสันต์ โลกที่เคยร้อนจะเย็นพลัน โลกบีบคั้นทันทีจะคลี่คลาย หยดน้ำเพชรแพรวพราวราวจะหยุด ใสหมดจดก่องแก้ววะแววฉาย ขาวกระจ่างสว่างชัดระรายพราย ส่องประกายแสงจับระยับใจ สุดงามยิ่ง ทอแสงนิ่งมิหวั่นไหว เห็นเด่นชัดทั่วท้องนภาลัย นวลละไมเป็นหนึ่ง ที่พึ่งชน