ธรรมะในชีวิตประจำวัน : หน้า 111/120

ธรรมะในชีวิตประจำวัน กัลยาณมิตรจิรวัฒน์ ภู่เพียงใจ ความอดทน และบวชแล้ว ได้ไปประทับและจำพรรษา ที่วัดนี้ หลังจากที่เอกนั่งฟังแม่กับหลวง ตาสนทนากันอยู่ครู่ใหญ่ ก็ตัดสินใจ รวบรวมความกล้าหาญกราบเรียนหลวง ตาไปว่า “แม่บอกกับเอกว่า หลวงตามี ของดีเยอะแยะเลย เอกอยากจะขอติด วไปกรุงเทพฯบ้าง" “จะเอาอะไรอีกล่ะ อ้าว! นั่นก็มี พระเครื่องห้อยคออยู่แล้วมิใช่หรือ?” “เอกอยากจะได้อย่างอื่นอีก แต่ เสียดายที่หลวงตาไม่ได้เป็นพระฤาษี มิฉะนั้น เอกจะได้ขอแก้วสารพัดนึกสัก ดวงหนึ่ง” “จะเอาแก้วสารพัดนึกไปทําอะไร ล่ะ” หลวงตาพูดพร้อมกับหัวเราะ “ถ้าเอกมีแก้วสารพัดนึกแล้ว เอก จะขอแก้วสารพัดนึกมาช่วยให้เอกเรียน หนังสือเก่ง ๆ และช่วยให้ทุกคนในครอบ ครัว ความสุข “ถ้าอย่างนั้น ก็ไม่จำเป็นต้องไป ขอจากฤาษีชีไพรที่ไหนดอก อก ซองแลวม ก็มี ศักดิ์สิทธิ์กว่าด้วย” “จริงหรือครับหลวงตา” เอกถาม อย่างดีใจ พร้อมกับขยับเข้าไปใกล้หลวง ตาอีกนิด “จริงสิเจ้าหนู แก้วสารพัดนึกของ หลวงตานะ พระพุทธเจ้าท่านประทาน มาให้เทียวนะ ถ้าอยากได้ ก็ขอให้ตั้งใจ ฟังให้ดี เอ้า! เอากระดาษดินสอ ด ตามที่หลวงตาบอกไปด้วย” “พระพุทธเจ้าทรงสอนไว้ว่า คน เราแม้กำลังทรัพย์ กำลังความรู้จะยังน้อย แต่ถ้ามีความอดทนแล้ว ย่อมสามารถ ฝึกฝนตนเองและประสบความสำเร็จใน สิ่งที่ปรารถนาได้” หลวงตาเว้นระยะ Kalyanamitra.org 200