ก้าวล้ำนำหน้า : หน้า 86/120

O ก้าวล้ำนำหน้า จากพระสูตร กัลยาณมิตรชาญชัย พรหมตา ปักกิเลสสูตร ว่าด้วยอุปกิเลสของสมาธิ และ เหตุของการไม่เห็นแสงสว่าง และรูป หามาจาก พระสูตรและออกกถา แปล มัชฌิมนิกาย อุปริปัณณาสก์ เล่มที่ 6 ภาคที่ ๒ หน้า ๑๒๔-๑๔ " (บุญญสวยค สูตรที่ ๔ ข้อ ๕๕๑), ของ มหามกุฏราชวิทยาลัย ในพระบรมราชูปถัมภ์, ๒๕๒๕ สมัยหนึ่ง พระผู้มีพระภาคเจ้า เสด็จไปประทับที่ป่าชื่อ ปาจีนวังสะ ทายวัน แขวงเมืองโกสัมพี ป้านั้นเป็น ที่พำนักก่อนของภิกษุ ๓ รูป คือ พระ อนุรุทธะ พระนันทิยะ และพระพิมพ์ละ ครั้งนั้น ภิกษุทั้ง ๓ รูปออกมา รูปหนึ่ง “ข้าพระองค์ทั้งสาม พยายาม กำหนดเห็นแสงสว่างแล้วเห็นรูป ทั้งหลาย แต่แสงสว่างและรูปนั้น เห็นอยู่ไม่นานก็หายไป ข้าพระองค์ ทั้งสามไม่ทราบว่า เป็นเพราะเหตุ ไ พระพุทธเจ้าจึงได้ตรัสกับภิกษุ เหล่านั้น ดังต่อไปนี้ “อนุรุทธะทั้งหลาย (ตรัสแก่ภิกษุ ทั้งสามองค์ แต่ทรงเรียกอนุรุทธะเป็น องค์แรก) แม้เราเองครั้งก่อนแต่ตรัสรู้ ยัง ไม่ได้ตรัสรู้ ยังเป็นโพธิสัตว์อยู่ กำหนด เห็นแสงสว่างได้ และเห็นรูปทั้งหลาย แต่ไม่นานเท่าไร แสงสว่างและการเห็น รับบาตรจีวรของพระผู้มีพระภาคเจ้า | รูปนั้นก็หายไป เราก็เกิดความสงสัยว่า รูปหนึ่งแต่งตั้งอาสนะ รูปหนึ่งตั้งน้ำ | อะไรหนอเป็นเหตุ เป็นปัจจัยให้แสงสว่าง สำหรับล้างพระบาท พระพุทธองค์ และการเห็นรูปนั้นหายไป เราก็คิดได้ว่า ประทับนั่งบนอาสนะที่แต่งตั้งแล้ว ทรง ล้างพระบาท แม้ท่านทั้ง ๓ นั้นก็ถวาย อภิวาทพระองค์แล้ว นั่ง ณ ที่ควรส่วน ช้างหนึ่ง หลังจากพระผู้มีพระภาคเจ้าตรัส ถามถึงความเป็นอยู่ของภิกษุทั้ง ๓ แล้ว ท่านเหล่านั้นได้ทูลพระพุทธองค์ว่า • อุปกิเลส เหล่านี้เป็นเหตุ เป็นปัจจัย ให้แสงสว่างและการเห็นรูปนั้นหายไป * ภิกษุทั้ง ๓ รูปนั้นเจริญอาโลกกสิณ (กลิ่น คือแสงสว่าง) : กสิณ คือวัตถุสำหรับเพ่งเพื่อ จูงใจให้เป็นสมาธิ "กิเลสเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่ทำให้จิตใจเศร้าหมอง รุ่นมัว Kalyanamitra.org