การขับรถครั้งแรก วารสารกัลยาณมิตร ปี 2529 ฉบับที่ 7 เดือนกรกฎาคม หน้า 72
หน้าที่ 72 / 120

สรุปเนื้อหา

ผู้อ่านส่งมา โดยกรรณิกา ปัทธวรรธ เบ็ดจริงจริง! ให้ดินตายเถอะ “เอ ประเดี๋ยวเราจะหยุดรถได้ ตรงช่องจ่ายค่าธรรมเนียมทางด่วนใหม หนอ?” ข้าพเจ้าขับรถไปพลาง ก็นึกถาม ตัวเองไปพลาง เพราะเป็นวันแรก ที่ข้าพเจ้าขับรถจากบ้านที่สำโรงไป ทำงานที่กระทรวงมหาดไทย หลังจาก ที่หัดขับอยู่ ๓ วัน ใช้เวลาประมาณ ๖-๗ ชั่วโมง ข้าพเจ้าดีใจที่หยุดรถได้ตรงช่อง จ่ายค่าธรรมเนียมทางด่วนพอดิบพอดี ไม่ขาดไม่เกิน หลังจากชำระค่าธรรม เนียมเรียบร้อยแล้ว ก็รับใบผ่านทาง ด่วนมากแนบพวงมาลัยไว้ ไม่ยอม ปล่อยให้มือข้างใดข้างหนึ่งบกพร่อง ต่อหน้าที่ คือจับพวงมาลัยไว้ให้มั่น ขณะขับไปบนทางด่วน ให้รู้สึกกระหยิ่ม ยิ้มย่องเสียนี่กระไร ในที่สุดที่เคยคิด ไว้ว่าไม่มีวันจะทำได้ ก็กลายเป็น “เราทำได้” ข้าพเจ้าขับรถลงทางด่วนตรง ถนนเพชรบุรี ขณะนั้นทางการย

หัวข้อประเด็น

- การขับรถครั้งแรก

ข้อความต้นฉบับในหน้า

๖๖ ผู้อ่านส่งมา โดยกรรณิกา ปัทธวรรธ เบ็ดจริงจริง! ให้ดินตายเถอะ “เอ ประเดี๋ยวเราจะหยุดรถได้ ตรงช่องจ่ายค่าธรรมเนียมทางด่วนใหม หนอ?” ข้าพเจ้าขับรถไปพลาง ก็นึกถาม ตัวเองไปพลาง เพราะเป็นวันแรก ที่ข้าพเจ้าขับรถจากบ้านที่สำโรงไป ทำงานที่กระทรวงมหาดไทย หลังจาก ที่หัดขับอยู่ ๓ วัน ใช้เวลาประมาณ ๖-๗ ชั่วโมง ข้าพเจ้าดีใจที่หยุดรถได้ตรงช่อง จ่ายค่าธรรมเนียมทางด่วนพอดิบพอดี ไม่ขาดไม่เกิน หลังจากชำระค่าธรรม เนียมเรียบร้อยแล้ว ก็รับใบผ่านทาง ด่วนมากแนบพวงมาลัยไว้ ไม่ยอม ปล่อยให้มือข้างใดข้างหนึ่งบกพร่อง ต่อหน้าที่ คือจับพวงมาลัยไว้ให้มั่น ขณะขับไปบนทางด่วน ให้รู้สึกกระหยิ่ม ยิ้มย่องเสียนี่กระไร ในที่สุดที่เคยคิด ไว้ว่าไม่มีวันจะทำได้ ก็กลายเป็น “เราทำได้” ข้าพเจ้าขับรถลงทางด่วนตรง ถนนเพชรบุรี ขณะนั้นทางการยังมิได้ ประกาศใช้เส้นทางวันเวย์ พอเลี้ยว ซ้ายเข้าถนนเพชรบุรีเท่านั้น เหงื่อก็ แตกพลั่ก...อะไรกันนี่? รถออกมาจาก ไหนเยอะแยะ! ติดกันนัวเนียไปหมด นั่งรถเมล์มานาน เช้า ๆ อย่างนี้ ไม่ เคยเจอสภาพนี้นี่นา แต่เอาเถอะ เมื่อ คิดว่าเราทําได้แล้ว ก็ต้องทําให้ได้ ตลอด เราจะไม่ถอย เป็นไงเป็นกัน.... ข้าพเจ้าคิดพลาง ก็ปลอบใจตัวเอง ไปพลาง ขณะขับรถก็ภาวนา พุทโธ ธัมโม สังโฆ ไปตลอดทาง ตั้งจิต อธิษฐานแม้กระทั่งว่า ขออย่าให้ติด สัญญาณไฟแดงเป็นคันแรกเลย เกรงว่า จะตื่นเต้นจนมองไม่เห็นสัญญาณไฟ เขียว และถ้ามัวงุ่มง่ามอยู่ รถคัน หลัง ๆ คงกดแตรไล่กันให้จ้าละหวั่น ไปหมด ข้าพเจ้าต้องใช้ความพยายาม สลัดความกังวลต่าง ๆ ออกไป แล้ว น้อมนำคำภาวนา พุทโธ ธัมโม สังโฆ เข้ามาแทนที่ กว่าจะประคองรถไปถึง ถนนราชดำเนินได้ เล่นเอาเหงื่อท่วมตัว ใบผ่านทางด่วนที่อยู่ในมือก็เปียกชุ่ม ไปด้วยเหงื่อ ยิ่งกว่านั้น แรงกดที่เกิด จากการทําพวงมาลัย แทบจะทำให้ใบ ผ่านทางด่วน แทรกเข้าไปเป็นเนื้อ หนึ่งอันเดียวกับพวงมาลัย เฮ้อ! โล่งอก ไปที เมื่อรถถึงกระทรวงฯ วันนั้นนั่งทำงานไป ก็คิดเปลี่ยน เส้นทางขับรถกลับบ้าน มองหาเส้นทาง ที่คิดว่า การจราจรจะติดขัดน้อยที่ สุด นักขับรถมือใหม่อย่างเรา ถ้าจะ เปรียบกับทารก ก็คงอยู่ในระยะคืบคลาน หากขืนทะลึ่งลุกพรวดขึ้นเพื่อฟื้นวัย ให้ได้มากกว่าคลาน นอกจากจะล้มตึง ลงแล้ว คงไม่แคล้วคลานไปไม่ได้อีก หลายวัน คิดได้ดังนี้เป็นอันว่า ตกลง ใจที่จะเปลี่ยนเส้นทางขับรถกลับ บ้านแน่ ๆ ตกเย็นงานยังไม่เลิก ข้าพเจ้า รีบออกก่อนเวลา เลือกขับรถกลับ ตามเส้นทางถนนเจริญกรุงเพราะ Kalyanamitra.org
แสดงความคิดเห็นเป็นคนแรก
Login เพื่อแสดงความคิดเห็น

หนังสือที่เกี่ยวข้อง

Load More