การสร้างความดีและการทำบุญ : หน้า 105/120

หนทางแก่ผู้อื่นในการสร้างความดี ด้วย การทำทาน รักษาศีล และเจริญภาวนา เป็นผู้ติดตามรักษาสมบัติให้ โดยเปลี่ยน จากโลกียทรัพย์หรือทรัพย์ภายนอก มาเป็นอริยทรัพย์คือทรัพย์ภายใน อัน เป็นทรัพย์ที่โจรหรือภัยธรรมชาติไม่อาจ ลักหรือทำลายได้ และยังสามารถนำ ติดตัวไปได้ทุกภพทุกชาติ เพื่อที่จะเป็น เครื่องสนับสนุนให้ปฏิบัติธรรมจนสามารถ ทำใจให้สงบหยุดนิ่งเข้าถึงพระนิพพาน ได้โดยง่าย นอกจากนี้ กัลยาณมิตร ยังเป็นผู้น้อมนำธรรมะ ให้คำแนะนำ เพื่อช่วยขจัดความทุกข์และแก้ไขปัญหา ต่าง ๆ ให้แก่ผู้อื่นอีกด้วย ผู้ที่ได้อุทิศชีวิตทําหน้าที่เป็น กัลยาณมิตรในปัจจุบันนี้ มีจำนวน เพียงน้อยนิด เมื่อเปรียบเทียบอัตราส่วน กับคนทั้งโลก และในจำนวนอันน้อยนี้ก็มี ครอบครัวหนึ่ง ซึ่งทำหน้าที่เป็นทั้ง ธรรมโฆษก์ และอุทิศตนเป็นกัล ยาณมิตรคอยประคับประคองบุญ แก่ชาวโลกมาแล้วมากมาย บ้านกัลยาณมิตรที่เราจะแนะนำ สู่สายตาของท่าน คือ ครอบครัวของ คุณสมชาย-คุณสุกร สุวรรณมณีแดง และหมายรวมถึงบุตรธิดาทั้ง ๓ วันมี ด.ญ.ศุภราภรณ์ (น้องป๊อกแป๊ก) วัย ๘ ขวบ ต.ย.สัตยานันทร์ (น้องปัง) 5 อายุ ขวบครึ่ง และ น้องเปียก หรือ ด.ญ. ลิลทิพย์ อายุ 8 ขวบ “เมื่อเราตั้งใจทำงานที่จะสร้าง บุญบารมีแล้ว เราควรจะทุ่มเทชีวิตเลย นะคะ เพราะจะเป็นการสร้างสันติสุข ให้แก่ชาวโลกได้เป็นแสนเป็นล้านคน” คุณศุภรกล่าวถึงความตั้งใจของครอบ ครัวที่ได้อุทิศตน เพื่องานของพระพุทธ ศาสนาอย่างเข้มแข็งเป็นเวลาเกือบ 4 ปี แล้ว “การที่เราเป็นกัลยาณมิตรคอย ชี้ทาง ประคับประคองให้เขาพบหนทาง สว่าง ให้มาทำทานกับเนื้อนาบุญ ให้ รู้จักการนั่งสมาธิอย่างถูกต้อง เป็นการ ทำบุญให้ถูกวิธี ซึ่งถ้าเขาปฏิบัติตามแล้ว จะทำให้มีความสุข ความสงบ ถ้าคน ในบ้านปฏิบัติ คนในบ้านก็จะพบกับ ความสุข คนในประเทศปฏิบัติ ก็จะ พบความสุขทั้งประเทศ และถ้าคนทั้งโลก มุ่งปฏิบัติธรรม ไม่เบียดเบียนซึ่งกัน และกัน มีแต่ความเมตตา เห็นใจ อภัย ให้แก่กัน ชาวโลกก็จะพบกับความสุข แท้จริง ที่พระพุทธเจ้าทรงเปรียบว่า ฝุ่นที่มีอยู่ในเย็บมือ มีประมาณเพียง น้อยนิด เมื่อเทียบกับรุ่นที่มีอยู่ในจักร วาส โอกาสที่จะเกิดเป็นมนุษย์ ก็มี ประมาณเท่ากับฝุ่นในเล็บมือฉันนั้น พี่ก็เลยคิดว่า โอกาสที่คนทั่วไปจะได้มา รู้จักสัมผัสกับวัดพระธรรมกาย ก็เท่ากับ ฝุ่นในเล็บมือเหมือนกันนะคะ และยิ่งถ้า เทียบกับคนทั้งโลกแล้ว มีคนน้อยมาก ที่รู้จักวัดพระธรรมกายของเรา ความสุข” กับหนังสือ "ธรรมทายาท มาให้อ่าน อ่านแล้วรู้สึกคล้าย ๆ เป็น เรื่องเหมือนปาฏิหาริย์ เห็นภาพที่เป็น ระเบียบ ดูสวยงามในหนังสือ ก็อยาก มาเห็นด้วยตาว่าจะเป็นจริงมั้ย พอได้ มาเห็นก็ติดใจเลย ได้เห็นความเป็น ระเบียบเรียบร้อย เห็นอัธยาศัยของเจ้า หน้าที่ กิริยามารยาท และวาจาที่ไพเราะ แสดงถึงความอ่อนน้อมของเจ้าหน้าที่ ก็ตั้งใจเลยว่าจะต้องมาวัดนี้เป็นประจำ ทุกวันอาทิตย์ กลับมาถึงบ้านก็ชวน พ่อบ้านไปวัดด้วยกัน ในวันอาทิตย์ ต่อไป” ซึ่งขณะนั้น “พ่อบ้าน” คือคุณ สมยาย ที่เปิดบริษัททำกิจการส่งออก อาหารสัตว์ ก็อยากจะพักผ่อนเงียบ ๆ พร้อมหน้ากับสมาชิกทุกคนในครอบครัว ในวันอาทิตย์บ้าง ครั้นถูกคุณศุภร ก ชวนบ่อย ๆ เข้าก็เกิดความสงสัยว่า วัดนี้ มีอะไรดีเป็นพิเศษหรือ ภรรยาจึงได้ขยัน ไปปฏิบัติธรรมสม่ำเสมอ โดยไม่ขาด “ผมก็เลยลองไปวัดเพื่อพิสูจน์” ทเอง คุณสมชายเล่าบ้าง “คือแม่บ้านกลับ จากวัดทีไรก็เล่าถึงวัด ถึงคนที่ไปวัด อย่างโน้นอย่างนี้ ซึ่งผมก็ไม่ค่อยเชื่อว่า วัดพระธรรมกายจะดีอย่างนั้นได้อย่างไร เพราะผมเคยไปมาหลายวัดแล้ว ก็มี อยากให้วิชชาธรรมกายได้แพร่หลาย ไปทั่วโลก เพราะเป็นสิ่งเดียวที่จะทำให้ เราหลุดพ้นได้ และผู้ที่จะทำหน้าที่เผยแผ่ วิชชาธรรมกายให้กว้างขวางออกไปก็คือ กัลยาณมิตรนี่เอง” การทำหน้าที่กัลยาณมิตรของ คุณศุภร เริ่มขึ้นโดยเป็นกัลยาณมิตร ให้แก่ตนเองก่อน หลังจากนั้นจึงชี้แนะ หนทางแก่สามีและลูก ๆ แล้วจึงช่วยเป็น กัลยาณมิตรให้แก่ผู้อื่นต่อไป “ครั้งแรกที่เข้าวัดเริ่มจากน้องสาว ก่อน โดยที่น้องสาวเอาหนังสือ "เดินไป สวดมนต์นิดเดียว ตักบาตรแล้วก็กลับ ไม่เห็นมีอะไรน่าประทับใจ แต่พอเข้า วัดพระธรรมกายครั้งแรก ผมก็ติดใจ เหมือนกัน ครั้งแรกประทับใจในหลวง พ่อธัมมชโย ท่านมีบุคลิกงามสง่า สงบ สำรวม น่าเคารพ เห็นแล้วทำให้เกิด ศรัทธาในศีลาจารวัตรของท่าน ยิ่งได้ ใกล้ชิดท่านก็ยิ่งศรัทธาในความเสียสละ ของท่าน ซึ่งมากเกินกว่าใครจะคิด เพื่อ ให้ชาวโลกได้พ้นทุกข์ ได้เข้าถึงความ Kalyanamitra.org ad