การใช้ชีวิตในผ้ากาสาวพัสตร์ : หน้า 84/120

๗๘ อย่างอิ่มหนำสำราญเป็นแน่ แต่ที่ไหนได้ พอกลับมาถึงวัดแทบหมดกำลังใจเลย ที่เดียว แต่ในขณะเดียวกันก็เกิดความ คิดขึ้นหลาย ๆ อย่าง ซึ่งเกิดขึ้นครั้งนี้ เป็นครั้งแรก คือ เมื่อก่อน (หลายปีก่อน) ตัวผมเองเป็นคนไม่ชอบใส่บาตร คือ ไม่ค่อยสนใจเท่าไร นอกจากพ่อแม่จะ ให้ใส่บาตรแล้วก็ไม่เคยลงมือใส่เองเลย แต่วันที่ออกบิณฑบาตได้ข้าวเปล่า มา ๔ ช้อน ส้ม ๒ ลูก เท่านี้จริงๆ ด้วยครับ แทบไม่อยากเชื่อเลย แต่ก็ต้อง เชื่อ ผมเข้าใจว่าคงเป็นผลของการ ไม่สนใจการใส่บาตรนี่เอง จึงเป็นเช่นนี้ เดินไปก็คิดว่า ตัวเรานี่มัวแต่ไปสนใจ สิ่งไร้สาระอะไรไม่รู้ คิดว่าคราวหน้า ออกบิณฑบาตอีก คงจะได้ข้อคิดสำหรับ ตนเองมากขึ้นกว่านี้อีกแน่นอน ๑๒ พฤษภาคม ๒๕๒๘ กัลยาณมิตร เมื่อวานนี้เป็นวันที่สำคัญมากที่ เดียวในชีวิตของผม เพราะผมได้มีโอกาส อุปสมบทเป็นพระภิกษุในพุทธศาสนา อย่างเต็มตัว ซึ่งก่อนหน้านี้ผมเอง ไม่เคยคิดมาก่อนเลย แต่คงจะเป็น ด้วยบุญที่ทำไว้ จึงมีเพื่อนที่เป็น กัลยาณมิตร เป็นเพื่อนร่วมสถาบัน เดียวกันผู้หนึ่ง ได้เอ่ยปากชักชวน ผมเข้ามาอบรมและได้รับการอุปสมบท ในที่สุด ซึ่งผมเองก็รู้สึกขอบพระคุณ มาก เพราะถ้าหากไม่มีเพื่อนผู้นี้แล้ว ผมคงไม่มีโอกาสได้สัมผัสกับของดีที่ หาได้ยากยิ่งที่สุดในชีวิตนี้ เป็นแน่ หลายสิ่งหลายอย่างที่ได้รับเข้ามา ทั้งที่รู้ตัวและไม่รู้ตัวนั้น นับว่ามีค่า มากทีเดียว เช่นการใช้ชีวิตที่รู้จัก ประมาณอยู่เสมอ ทุกสิ่งทุกอย่างเหล่านี้ ผมคิดว่า ถ้าหากมีโอกาสก็จะต้องนำเอา ไปเผยแพร่ให้ผู้อื่นอย่างเต็มความ สามารถ เหมือนอย่างที่ผมได้รับมา ๑๓ พฤษภาคม ๒๕๒๘ รู้ประมาณ เมื่อคืนวานนี้ มีธรรมทายาทรุ่น พี่ ๔ ท่าน ซึ่งจะบวชอุทิศชีวิตในวัน วิสาขบูชา ได้มาพูดคุยหลายเรื่องให้ พวกผมได้ฟังกัน ตั้งแต่ประวัติ การฝึก อบรม และสาเหตุที่จะบวชอุทิศชีวิต ครั้งนี้ ตลอดจนคุณธรรมอย่างอื่นอีกมาก ผมฟังแล้วรู้สึกปลาบปลื้มและยินดีกับ ท่านทั้ง ๔ อย่างยิ่งที่ได้มีโอกาสเช่นนี้ ผมคิดว่าเป็นสิ่งที่ทำได้ยากมากทีเดียว โยมพี่ทั้ง ๔ ท่านสมเป็นผู้มีคุณธรรม อย่างสูง บางแง่ที่ท่านได้บอกกล่าว ผมเองก็ได้จดจำไว้เป็นแบบอย่าง Kalyanamitra.org