การเตรียมตัวก่อนการเดินทาง : หน้า 113/120

} เด็กวัด วันเวลาที่ผ่านไปแม้จะยังคงใช้ นับเป็นนาที เป็นชั่วโมงเท่าเดิม ไม่ เปลี่ยนแปลง แต่คราวนี้เอกกลับรู้สึกว่า เวลาช่างผ่านไปรวดเร็วนัก เพราะเอก มีเวลาเพียง ๓ วันในการเตรียมตัว และ จัดการเกี่ยวกับเอกสารสำคัญเพื่อเป็น หลักฐานในการศึกษา ได้แก่ ใบสุทธิ และทะเบียนสำมะโนครัว นอกจากนั้น แม่ยังสั่งเอกให้ไปกราบลาผู้หลักผู้ใหญ่ อีกหลายท่าน แม่บอกว่าคนดีนั้นต้อง รู้จักธรรมเนียมไปลามาไหว้ ตอนไปกราบลาครูบาอาจารย์ และผู้ใหญ่ที่ชอบพอคุ้นเคยกับครอบ ครัวของเอกนั้น นอกจากจะได้รับพร จากนั้น หลวงพ่อท่าน ได้สอนวิธีกราบแบบ เบญจางคประดิษฐ์ ที่ถูกต้อง และให้เอก ทดลองกราบ ใหม่อีก หลายครั้ง จนท่านพอใจ จึงยอมให้ไป และคำแนะนำต่าง ๆ แล้ว ยังมีหลาย ท่านที่เมตตามอบเงินสมทบเป็นค่าใช้ จ่ายในการเดินทางแก่เอกด้วย แม้ว่าเมื่อ ไปลาจะมิได้คำนึงถึงเรื่องนี้มาก่อน แต่ เงินที่เอกได้รับมานี้ นับว่ามีส่วนช่วย มากทีเดียว ในยามที่ต้องมีการเดินทาง อย่างฉุกละหุกเช่นนี้ เอกมีเวลาในการลาเพื่อน ๆ ได้ ไม่มากนัก โดยเฉพาะในเวลาปิดภาค เรียนนี้ ต่างคนก็ต่างแยกย้ายกันไป คงมี แต่เพื่อน ๆ ที่อยู่ในตัวอำเภอที่รู้ข่าวและ มาแสดงความยินดี บางคนก็นำสมุด “มิตรภาพ” มาให้เอกเขียนไว้เป็นที่ จัดการ เรื่องที่พักได้ จริงเพราะคราวหนึ่งมีคนที่โตกว่าพยา ยามจะมารังแกเอก แต่พอเห็นมีเพื่อน เอกอีกหลายคนมาออกหน้ารับแทน . เจ้าคนนั้นเลยขยาด ไม่กล้ามาตอแยอีก ในที่สุดวันแห่งการเดินทางก็มาถึง เนื่องจากเหลือเวลาอีกเดือนเศษ กว่าที่มหาวิทยาลัยจะเปิด ฉะนั้นการ เดินทางครั้งนี้จึงไม่มีพี่สาวของเอกไป ด้วย คงมีแต่แม่ น้าชาย และเอก ๓ คน เท่านั้น ทั้งหมดขึ้นรถประจำทางจาก ระลึก และมีการแลกเปลี่ยนรูปถ่ายกัน | อำเภอมุ่งสู่จังหวัดเพื่อต่อรถไฟเข้ากรุง ไว้ด้วย เมื่ออยู่ที่โรงเรียนเพื่อน ๆ ต่างรัก ใคร่ชอบพออกเป็นส่วนใหญ่ อาจเป็น เพราะว่าเอกไม่ชอบการเอาเปรียบหรือ รังแกใคร และที่แม่เคยสอนไว้ว่า การ ทำตัวให้เป็นที่รักของคนมาก ๆ เท่ากับ มีเกราะป้องกันตัวนั้นเห็นจะเป็นความ เทพฯ ก้าวแรกที่สัมผัสชานชาลาสถานี รถไฟหัวลำโพงนั้น แม้จะเป็นจุดสุดท้าย ของการเดินทางโดยรถไฟ แต่เป็นเพียง จุดเริ่มต้นของการเดินทางสำหรับชีวิต ใหม่ เบื้องหน้าต้องเผชิญกับอะไรบ้าง นั้นยังไม่อาจรู้ได้ แต่ที่เอกรู้ก็คือ นับ จากนี้จะไม่มีพี่ ไม่มีน้อง และไม่มีแม่ ที่เคยให้ความอบอุ่นเหมือนอย่างเคย ถ้าเป็นสมัยก่อนเมื่อต้องตกอยู่ ในสภาพเช่นนี้ เอกคงจะต้องร้องไห้ ให้แม่ปลอบ แต่บัดนี้กำลังใจของเอก แข็งแกร่งมากขึ้น นับแต่ได้รับแก้วสารพัด นึกของพระพุทธเจ้ามาจากหลวงตา เอก ตั้งใจจะใช้อานุภาพของแก้วสารพัดนึก คือ ความอดทนนี้ ฝ่าฟันอุปสรรคโดย ไม่ย่อท้อต่อความลำบากทั้งปวง เพื่อ นำความสำเร็จและความชื่นใจมากำนัล ต่อแม่ให้จงได้ อุปสรรคหรือความยากลำบาก นะหรือ มีเท่าไรขอให้เรียงหน้าเข้ามา เถิด เอกจะขอสู้ไม่ถอยละ เพียงแต่ได้พบเจ้าอาวาสวัดที่เอก จะไปพักอาศัยครั้งแรก ตอนที่เข้าไป กราบถวายตัวเป็นลูกศิษย์นั้น เอกก็ได้ Kalyanamitra.org com