การเลือกให้ทาน : หน้า 71/120

น้อย แต่บุคคลหว่านลงในนาดี ย่อมมี ผลไพบูลย์ ชาวนาก็ปลาบปลื้ม ฉันใด ทานเล็กน้อยที่บุคคลทำในบุญเขต ในท่านผู้มีศีล มีคุณคงที่ มั่นคง ย่อม ฉันนั้น” อำนวยผลไพบูลย์ยังผู้ให้ให้ชื่นชมยินดี ปุพพกรรมของอินทุกเทพบุตร นั้นเป็นอย่างนี้ :- อินทกเทพบุตรนั้น เมื่อยังเป็น มนุษย์ ได้ถวายภิกษาทัพพี่หนึ่งแก่ พระอนุรุทธเถระสาวกของพระพุทธเจ้า บุญนั้นมีผลมากกว่าทานที่อังกุรเทพ บุตรทำแล้วแก่โลกียมหาชนถึงหมื่นปี ตั้งเตาไฟเป็นแถวยาวถึง ๑๒ โยชน์ เมื่ออินทกเทพบุตรทูลดังนี้ พระ ศาสดาจึงตรัสกับอังกุรเทพบุตรว่า “ธรรมดาการให้ทานควร เลือกให้ ทานนั้นจึงจะมีผลมาก เหมือนการหว่านพืชในนาดี แต่ เธอหาทำอย่างนั้นไม่ ทานของเธอ จึงไม่มีผลมาก ทานอันบุคคลให้ แล้วในเขตใดมีผลมาก ควรเลือก ให้ในเขตนั้น การเลือกให้อัน พระสุคตสรรเสริญแล้ว ทานที่ให้ ในทักขิไณยบุคคลย่อมมีผลมาก เหมือนพืชที่หว่านลงในนาดี” ด้วยเหตุนี้ พระศาสดาจึงตรัสว่า “นาทั้งหลายมีหญ้าเป็นโทษ หมู่สัตว์มีราคะเป็นโทษ” เป็นอาทิมีนัย ดังพรรณามาแล้วแต่ต้น ในพระไตรปิฎกอธิบายไว้ว่า ในยุคต้นกัป มนุษย์มีอายุขัยนับเป็นแสนปี ครั้นต่อมา มนุษย์มีกิเลสมากขึ้น อายุขัยก็ลดหลั่น ลงมา ปัจจุบันนี้มนุษย์มีอายุขัย ๗๕ ปี ทานที่มีผลมาก Kalyanamitra.org ๖๕