ข้อความต้นฉบับในหน้า
เรื่องชนะเลิศ ได้รับ
พระราชทานรางวัล ชั้นที่
ในการประกวดหนังสือ
สอนพระพุทธศาสนาแก่เด็ก
ประจำปี พ.ศ. ๒๕๒๘
ของราชบัณฑิตยสถาน
(ต่อจากฉบับที่แล้ว)
อดทนและอดออม
เช้าวันรุ่งขึ้น แม่สั่งให้เอกไปหา
ซื้อดอกไม้ธูปเทียนสำหรับไปไหว้พระ
ส่วนแม่ก็ขลุกอยู่ในครัวเพื่อเตรียมทำ
อาหารไปถวายพระ โดยปกติถ้าแม่มี
เวลาว่างแม่มักไปช่วยทำอาหารที่โรง
ครัวของวัดเสมอ แม่เคยบอกว่าเสียดาย
ที่เรายังจนอยู่ ไม่มีเงินทำบุญได้มาก
เหมือนคนอื่นเขา แม่จึงพยายามใช้
แรงกายของแม่อุทิศให้แก่พระศาสนา
เท่าที่จะทำได้ แม่บอกว่าหลวงตาเคย
สอนเอาไว้ว่า คนที่เกิดมาจนนั้น เป็น
เพราะในอดีตชาติทำทานมาน้อย แม่
จึงพยายามที่จะทำบุญตักบาตรอยู่เสมอ
เป็นแถวในตลาดเกือบทุกวัน ยกเว้น
และโดยปกติจะมีพระเดินบิณฑบาต
วันพระที่พระท่านจะไม่ออกบิณฑบาต
เพราะชาวบ้านจะนำอาหารไปถวาย
พร้อมกันที่ศาลาวัด
หลวงตาที่วัดนั้น ท่านมีสมณ
ศักดิ์เป็นพระครู ชาวบ้านในอำเภอนี้
นับถือกันมาก เวลาท่านขึ้นเทศน์ใน
วันพระ จึงมีคนพากันมาฟังจนแน่น
ศาลา
ส่วนตัวเอกนั้นออกจะกลัว ๆ
กล้า ๆ อยู่บ้างเหมือนกัน เพราะความ
ที่เคยโดนหลวงตาเอาก้านมะยมเยี่ยน
มาแล้ว เมื่อคราวที่ถูกจับได้ว่าแอบไป
ขึ้นต้นพิกุลในวัด ตั้งแต่นั้นมาเอกก็เลย
ไม่กล้าเฉียดเข้าไปเล่นใต้ต้นพิกุลอีกเลย
ตอนใกล้เพล แม่ก็ชวนเอกเดิน
ตรงไปที่กุฏิหลวงตาพบว่า มีชาวบ้าน
มานั่งรอถวายภัตตาหารเพลอยู่ก่อน
บ้างแล้ว พอได้เวลา แม่จึงให้เอกเป็น
คนนำอาหารไปประเคนหลวงตา ซึ่งมี
พระอื่น ๆ ร่วมวงฉันด้วยอีก ๔ รูป เมื่อ
พระฉันเพลเสร็จก็สวดอนุโมทนาให้พร
แม่รอจนคนอื่น ๆ พากันลากลับหมดแล้ว
จึงให้เอกนำดอกไม้ธูปเทียนเข้าไปกราบ
หลวงตา และแจ้งเรื่องให้ท่านทราบ
“อื้อ! ไปอยู่วัดน่ะดีแล้ว จะได้ใกล้
ชิดพระศาสนา”
หลวงตาได้ถามถึงวัดที่จะให้เอก
ไปอยู่ พอแม่กราบเรียนชื่อวัดให้ท่าน
ทราบ หลวงตาก็ยิ้มอย่างพอใจ และ
บอกว่า
“เหมาะดีแล้วละ เพราะวัดนี้เป็น
วัดใหญ่ เคยมีสมเด็จพระสังฆราชประทับ
อยู่หลายพระองค์ อีกทั้งพระเจ้าแผ่นดิน
และเจ้านายหลายพระองค์เมื่อทรงผนวช