การสอนธรรมะแก่ยักษ์ : หน้า 19/120

แต่คำพูดของท่านเป็นปริศนาธรรม ว ราวุธที่ทรงกล่าวถึงนั้นหมายถึงปัญญา ของพระองค์ซึ่งเป็นความสว่างรุ่งโรจน์ อยู่ภายใน เป็นอาวุธที่ใช้ประหารกิเลส ได้อย่างเฉียบพลัน ใครเข้าถึงธรรมกาย แล้วจะเข้าใจเรื่องนี้ได้ดีขึ้น ถ้ายักษ์ทนพระองค์ เสียแล้ว ก็ไม่มี โอกาสได้ฟังธรรมจากพระองค์ กิเลส ก็จะพอกพูนมากยิ่งขึ้น ดีไม่ดีติดใจในรส เนื้อมนุษย์มากเข้า ออกไปอาละวาด นอกเขตอาจถูกคนมีฝีมือฆ่าตายจนได้ ตอนนั้นยังไม่ได้ทรงอธิบายให้ยักษ์ฟัง ก็หน้าสิว หน้าหวาน อย่างนั้น พูดยาว ๆ ได้ที่ไหนล่ะจ๊ะ..... ยักษ์ได้ฟังถึงเรื่องความตายของ คนก็คิดหนัก ประกอบกับไม่เคยเห็นใคร ใจกล้าอย่างนี้มาก่อน ในที่สุดก็หลง เข้าใจเอาเองว่าในท้องของมนุษย์ผู้นี้ มีอาวุธร้ายอยู่จริง นึกกลัวตายวูบขึ้นมา ไม่กล้าเสี่ยง ยิ่งกว่านั้น เมื่อคิดทบทวนนาน เข้าก็กลับนึกรักน้ำใจนักสู้ของหนุ่มน้อย ผู้เกือบจะตกเป็นเหยื่อของตนขึ้นมาเป็น ลำดับ ละความตั้งใจเดิมของตนเสีย กล่าวสรรเสริญความกล้าหาญของพระ กุมารอยู่ไม่ขาดปาก ครั้นปลดร่างกาย ของปัญจาวุธกุมารออกจากชนอันเหนียว หนับของตนได้แล้วก็กล่าวอนุญาตให้ เดินทางกลับเมือง ปัญจาวุธกุมารทรงเห็นยักษ์มีท่าที อ่อนข้อลงมามากก็นึกเมตตา เลียบเคียง สอนยักษ์ให้รู้จักผิดชอบชั่วดี ทรงชี้ให้ เห็นโทษของการเข่นฆ่าทำลายชีวิตผู้อื่น อย่างละเอียดลออ พร้อมทั้งแนะนำ ให้เห็นประโยชน์ของการประพฤติธรรม การรักษาศีลเจริญภาวนาด้วยประการ ต่าง ๆ จนยักษ์ได้สำนึก ถวายคำมั่น ยักษ์ได้ฟังถึง เรืองความตายของตน ก็คิดหนักประกอบกับ ไม่เคยเห็นใครใจกล้า อย่างนี้มาก่อน ในที่สุดก็หลง เข้าใจเอาเองว่า ในท้องของมนุษย์ผู้นี้ มีอาวุธร้ายอยู่จริง นึกกลัวตาย วูบขึ้นมาไม่กล้าเสี่ยง สัญญาว่าจะประพฤติธรรมตามที่ทรง แนะนำทุกประการ น้ำพระทัยเมตตากรุณาของปัญ จาวุธกุมารมิได้มีเพียงแค่ชักชวน และ แนะนำวิธีประพฤติธรรมให้แก่ยักษ์ เท่านั้น พระองค์ทรงเป็นยอดกัลยาณ มิตรที่แท้จริง ทรงห่วงใยไปถึงกาลภาย หน้า เกรงว่ายักษ์จะไม่สามารถประพฤติ ธรรมได้ตลอดรอดฝั่ง เนื่องจากความ ไม่สะดวกเรื่องอาหารการกิน จึงทรงย้อน กลับมาที่หมู่บ้าน แล้วแจ้งเรื่องที่ยักษ์ กลับใจหันมาประพฤติธรรมให้ชาวบ้าน ทราบ และทรงขอร้องให้ชาวบ้านนำข้าว ปลาอาหารไปให้ทานแก่ยักษ์บ้างตาม สมควร อย่าให้ขาด ทรงรับรองอย่าง แข็งขันว่ายักษ์จะไม่ทำร้ายใครอีก ครั้นชาวบ้านรับคำแน่นอนแล้ว ก็เสด็จกลับกรุงพาราณสี ฝ่ายยักษ์ ก็ตั้งใจรักษาศีลบำเพ็ญเพียรภาวนา อยู่ในป่า ได้รับข้าวปลาอาหารจากชาว บ้านอย่างสม่ำเสมอมีความสุขไปตลอด อายุขัย พระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงกล่าว สรุปชาดกเรื่องนี้ว่า ยักษ์ร้ายในครั้งนั้น ต่อมาได้เกิดเป็นพระองคุลีมาล ส่วน ปัญจาวุธกุมารได้มาเป็นพระองค์เอง หลวงพ่อเล่านิทานชาดกจบ แล้ว ท่านฝากการบ้านให้พวกเรา หมั่นท่องจำให้ขึ้นใจว่า "เอา เอาชนะ" Kalyanamitra.org ๑๕