การใช้ชีวิตในวัด : หน้า 114/120

๑๐๔ ประจักษ์แล้วว่า กิตติศัพท์ในเรื่องความ เจ้าระเบียบของท่าน สมจริงตามที่เคย ได้ยินมาเพียงไร “เอ้า! เจ้าหนู เข้ามานั่งตรงหน้า หลวงพ่อแล้วลองกราบใหม่อีกหน “ไม่...ไม่....กราบอย่างนั้นไม่ถูกวิธี” จากนั้นหลวงพ่อท่านได้สอน วิธีกราบแบบเบญจางคประดิษฐ์ ที่ถูกต้อง และให้เอกทดลองกราบ เท่านั้น ใหม่อีกหลายครั้งจนท่านพอใจ จึงยอมให้ไปจัดการเรื่องที่พักได้ ก่อนจากไป แม่มอบเงินจำนวน หนึ่งให้เอกไว้ใช้เมื่อถึงคราวจำเป็น พร้อม กับก๋าขับไว้ว่า “ถ้าอยาก อย่ากิน ถ้าหิว จึงกิน แม้ว่าแม่จะพูดเพียงสั้น ๆ เท่านี้ แต่เอกก็เข้าใจถึงความหมายได้อย่าง ลึกซึ้ง เพราะรู้ดีว่าฐานะครอบครัวอย่าง เอกนั้น ไม่อาจใช้จ่ายสิ่งใดเพียงเพื่อ สนองความอยากได้ แต่ต้องรู้จักใช้จ่าย ในสิ่งจําเป็นเพื่อความอยู่รอดเท่านั้น คือ “ให้กินเพื่ออยู่ มิใช่อยู่เพื่อกิน” แม่เคยบอกว่า ไม่เฉพาะแต่คนจน เท่านั้น แม้จะเป็นเศรษฐีมั่งมีเพียงใด ก็ตาม ถ้าไม่รู้จักกินรู้จักใช้แล้ว ยากนัก ที่จะดำรงฐานะให้มั่นคงได้นาน ฉะนั้น ไม่ว่าจะเป็นคนมั่งมี หรือคนจนก็ตาม ต้องรู้จักการอดออมจึงจะอยู่รอด เมื่อเอกได้มาอยู่วัดนั้น นอกจาก การเรียนหนังสือแล้ว ยังต้องมีหน้าที่ คอยปรนนิบัติรับใช้หลวงพ่อท่านอย่าง ใกล้ชิด จะออกไปเที่ยวตามอำเภอใจ ไม่ได้เด็ดขาด เพราะท่านเข้มงวดกวดขัน ในเรื่องความประพฤติของลูกศิษย์มาก มีลูกศิษย์อาศัยอยู่กับท่าน ๕-๖ คน ท่าน ได้เลือกรับไว้เฉพาะผู้ที่มีผลการเรียนดี ความอดทน คือกำลังใจที่ เข้มแข็งในการ พยายามทําความดี และถอนตัวออกจาก ความชั่ว ศิษย์ทุกคนต้องรีบตื่นแต่เช้ามืด เพื่อกวาดลานรอบ ๆ กุฏิ ถ้าใครมัวนอน เพลิน ตื่นสาย หลวงพ่อท่านจะมาปลุก เองโดยเอาน้ำสาดเข้าไปในมุ่ง พอกวาดกุฏิเสร็จต้องรีบเข้าครัว ช่วยกันทําอาหาร เพราะลำพังอาหาร บิณฑบาตจากหลวงพ่อคงไม่พอเลี้ยง ลูกศิษย์ ๕-๖ คนได้ ยกเว้นเฉพาะวันพระ หรือวันนักขัตฤกษ์ที่ชาวบ้านตักบาตร กันมากเป็นพิเศษเท่านั้น ความสะดวกสบายของเด็กวัด อย่างเอก ที่พึ่งจะได้รับก็มีพอสมควร แต่ไม่ถึงกับเหลือเฟือเหมือนเด็กบ้าน หลวงพ่อท่านย้ำแล้วย้ำอีกว่า ทุกอย่าง ที่พวกลูกศิษย์ใช้สอย ไม่ว่าจะเป็นน้ำ ประปา ไฟฟ้า ยารักษาโรค ฯลฯ ล้วนได้ มาจากศรัทธาของชาวบ้านทั้งสิ้น จะใช้ ทิ้งๆ ขว้างๆ ไม่ได้ เอกเคยถูกหลวงพ่อเฆี่ยนด้วยไม้ เรียวมาแล้วเพราะว่าออกมาจากห้อง โดยเปิดไฟทิ้งไว้ด้วย ด้วยความเผลอเรอ นับเป็นบทเรียนอย่างดีในเรื่อง “ความ ประหยัด ความเข้มงวดของหลวงพ่อนั้น ดูเหมือนทุกคนจะรู้อยู่แก่ใจดีและไม่มี ใครลอง กล้าขัดคำสั่งของหลวงพ่อ ต้องพร้อมเสมอเพื่อให้ท่านเรียกใช้ได้ ตลอดเวลา ใครขาดประชุมทำวัตรสวด มนต์เย็นก็ถูกลงโทษ และบางครั้งก็ ถูกเฆี่ยนหมู่ เพราะความที่เผลอตัวคุย ส่งเสียงดังเกินไปจนได้ยินถึงท่าน วันเสาร์-อาทิตย์ หลวงพ่อท่าน มักจะรับนิมนต์ไปฉันนอกวัดโดยมีเอก เป็นลูกศิษย์ติดตามไปด้วยเสมอ และมี หลายครั้งที่เอกต้องถูกเรียกตัวเข้าไป ทำหน้าที่อาราธนาศีลและอาราธนาพระ ปริตร แทนเจ้าภาพ ทำให้เอกอดคิดไม่ได้ว่า ทำไม หนอ ที่พวกเราเป็นคนไทย เป็นชาว พุทธกันแท้ ๆ ถึงได้พากันละเลยแม้เพียง แต่จะจดจำคำขอศีลขอพรพระซึ่งมีความ ยาวเพียงไม่กี่บรรทัด น่าจะอดทนท่อง บ่นให้ได้ เมื่อถึงคราวจะได้ทำหน้าที่ ขอศีลขอพรพระได้อย่างภูมิใจ เพลงฝรั่งร้องยากฟังยากกว่ามากมายนัก ยังอดทนพยายามร้องกันจนได้ บางคนสร้างบ้านออกใหญ่โต มีห้องหับมากมาย จัดห้องรับแขกเสีย หรูหรา มีตู้โชว์เหล้าฝรั่งมากมายหลาย ชนิด แต่หาห้องพระไม่เจอ จะมีก็เพียง หิ้งพระเล็ก ๆ ติดไว้มุมหนึ่งเท่านั้น น้ำ จะเพียรทำให้มีห้องพระที่โอ่โถงสง่างาม ไว้ให้สมกับบ้านที่ใหญ่โตนั้น (อ่านต่อฉบับหน้า) Kalyanamitra.org