พระราชากับพระราชโอรส : หน้า 16/120

ในอดีตกาลนานมาแล้ว ที่เมือง พาราณสีมีพระราชาพระทัยดีมาก ๆ พระองค์หนึ่ง ทรงพระนามว่า พระเจ้า พรหมทัต หลังจากที่ทรงขึ้นครองราช สมบัติไม่นานพระมเหสีของพระองค์ ก็ประสูติพระราชโอรสพระองค์หนึ่ง มีลักษณะงดงามด้วยบุญญาธิการ เสนาอำมาตย์และประชาชนทั้ง หลายได้ทราบข่าวอันเป็นมหามงคลนี้ แล้วต่างดีอกดีใจ มีความจงรักภักดีใน ถวายคำทำนายไปในทางเดียวกันว่า “พระราชกุมารนี้ ต่อไปในภาย ภาคหน้าจะมีความเชี่ยวชาญเป็นเยี่ยม ทั้งในด้านการปกครอง และด้านการ สงคราม บรรดาเพลงอาวุธที่เป็นเลิศ ในสมัยนั้น ซึ่งปกติจะหาคนฝึกใช้ได้ กุมาร” ซึ่งแปลว่า “พระกุมารผู้เป็น เลิศในอาวุธทั้ง ๕" ครั้นพระราชกุมารเจริญวัยขึ้น ตามลำดับ ก็ทรงแสดงออกถึงพระสติ ปัญญาอันฉลาดหลักแหลม และสมบูรณ์ ด้วยพละกำลังยิ่งกว่ากุมารทั้งหลายใน คล่องจนครบทุกอย่างได้ยาก แต่พระ กุมารพระองค์นี้จะสามารถฝึกใช้ได้ วัยเดียวกัน ศิลปวิทยาทั้งหลายบรรดา ที่มีสอนกันในเมืองพาราณสี พระองค์ เท่านั้นยังไม่พอ ทรงขออนุญาต แน่นอน” พระกุมารน้อยตั้งแต่ยังไม่ได้เห็นพระองค์ ต่างป่าวร้องเรียกกันมาชุมนุมถวาย พระพรกันอย่างคับคั่งที่หน้าประตูพระ ราชวัง ในวันประกอบพิธีขนานพระนาม พระราชโอรส ในวันนั้น บรรดาโหราจารย์ผู้ ชำนาญในการดูลักษณะทุกคนล้วน อย่างคล่องแคล่วครบทุกกระบวนท่า | ทรงศึกษาจนเชี่ยวชาญเจนจบทั้งหมด พระราชาทรงสดับแล้วก็ยิ่งทรง ปลาบปลื้มพระทัยเป็นทวีคูณ และโดย ที่อาวุธสำคัญตามที่คณะโหราจารย์ กล่าวถึงในสมัยนั้นมีอยู่ ๕ อย่าง คือ ธนู ลูกศรอาบยาพิษ พระขรรค์ หอกซัด และตะบอง พระองค์จึงทรงพระราชทาน พระนามพระราชโอรสว่า “ปัญจาวุธ ภายในเวลาอันรวดเร็ว พระราชบิดาไปศึกษาเพิ่มเติมยังสำนัก อาจารย์ทิศาปาโมกข์ซึ่งเป็นสำนักที่ได้ รับการยกย่องว่าเยี่ยมยอดที่สุดในยุคนั้น ณ เมืองตักกศิลา ครั้นได้รับอนุญาตแล้ว ก็ทรงเดินทางมุ่งสู่สำนักอาจารย์ เข้า ฝากตัวเป็นศิษย์ด้วยอาการเคารพนบ ๑๒ Kalyanamitra.org