การมาถึงมหาวิทยาลัยครั้งแรก : หน้า 29/120

การมาถึงมหาวิทยาลัยครั้งแรก ของอาตมา มีเรื่องน่าขันในความรู้สึก ของคนไทยคือ เมื่อเดินทางมาถึงเป็น เวลาเช้า ได้ไปแจ้งต่อพนักงานประจำ หน้าที่ของ Oriel College ว่า บัดนี้นัก ศึกษาจากประเทศไทยชื่อเมตตานนฺโท ได้มาถึงแล้ว เจ้าหน้าที่ก็รีบกระวี กระวาดค้นดูชื่อในสมุดทะเบียนนัก ศึกษาใหม่ ค้นไปค้นมาอยู่หลายเที่ยว แล้วก็กลับมาบอกว่า ชื่อนี้ไม่มีใน ทะเบียน กว่าจะอธิบายกันรู้เรื่องก็เสีย เวลาอยู่นาน เพราะชื่อของอาตมานั้น Oriel College ในฤดูที่ดอกไม้บาน เขาเขียนไว้ว่า มิสเตอร์ ภิกขุ เอ็ม (Mr.Bhikkhu M.) หรือถ้าแปลเป็นภาษา ไทยก็คือ คุณ “ภิกขุ” นั่นเอง เพราะ เขาเขียนชื่อตามแบบฝรั่ง คำว่า “ภิกขุ” จึงกลายเป็นชื่อสกุลไปโดยอัตโนมัติ Porter หรือพนักงานยกของ (อันที่จริงทำหน้าที่เป็นพนักงานทั่วไป ของวิทยาลัย ศัพท์นี้เป็นคำเก่าแก่ ใช้ เรียกเจ้าหน้าที่เฝ้าประตูทางเข้าออก ของวิทยาลัย หรือผู้เฝ้าประตูบ้านผู้ดี อังกฤษสมัยก่อน) ชายผู้นี้ได้เดินนำทาง Mr.Bhikkhu ตามที่เขาเรียก พาเดินไป ตามทางเดินที่เป็นหินเก่า ๆ สึกกร่อน จนเกือบคล้ายเบ้าขนมครก ด้วยอำนาจ ของรอยเท้ามนุษย์ที่เหยียบย่ำลงบนหิน เหล่านี้นับเป็นร้อย ๆ ปี เขาพาอาตมา และคณะเดินเลี้ยวไปเลี้ยวมา ผ่าน ประตูเล็ก ๆ เข้าไปในตึกเก่า ๆ ในตัว ตึก มีทางเดินปูด้วยพรมหนาสีน้ำตาล ผ่านขึ้นไปตามขั้นบันได ราวบันไดขัด จนเป็นเงา ตามฝาผนังมีภาพวาดสี น้ำมัน เป็นภาพของอดีตอาจารย์อาวุโส ๒๕