การถามตอบหลังการบรรยาย : หน้า 27/138

นับว่าเป็นพระมหากรุณาธิคุณขององค์ พระบรมศาสดา ที่ได้ทรงค้นคว้าและ บัญญัติหลักธรรมเพื่อประโยชน์แก่ ชาวโลกโดยทรงแสดงสัจธรรมอันเป็น สิ่งล้ำลึก ให้บุคคลได้มองเห็นและเข้าใจ ได้ง่าย ได้ทรงเผยความจริงที่ถูกครอบงำ ไว้โดยอวิชชา ให้เป็นที่กระจ่างแจ้ง แก่สายตาชาวโลก โดยไม่เลือกชาติ ชั้น วรรณะและลัทธิความเชื่อถือ สมกับที่ ทรงเป็นบรมศาสดาแห่งโลก เมื่อจบการบรรยายแล้ว ก็เป็น รายการถามและตอบปัญหา ผู้ฟังการ บรรยายต่างก็ชักถามปัญหาต่าง ๆ กัน ไป แสดงถึงความสนใจใคร่ศึกษางาน ของพระพุทธศาสนาอย่างจริงจัง จาก คำถามต่าง ๆ นี้ มีคำถามหนึ่งซึ่งผู้ บรรยายก็ไม่ทราบว่าจะอธิบายอย่างไร จึงจะถูกต้อง คำถามนี้คือ “นิพพานเป็นสภาวะซึ่งมีตัวตน หรือไม่? และถ้านิพพานสูญหมดทุก อย่างแล้ว ใครเล่าคือผู้รับรู้สภาวะนั้น ปัญหานี้ ยังไม่เคยมีใครกล้าตอบ ได้อย่างสมเหตุสมผลเลย แม้จะเป็น นักวิชาการที่มีชื่อเสียงระดับไหนก็ตาม หากผู้นั้นไม่เคยฝึกสมาธิจนได้ธรรม กายขั้นสูงมาก่อน ในวันต่อมา Professor Gombrich ได้เชิญนักศึกษาแผนกของท่าน มาฟัง ปฐมนิเทศเรื่องการเรียนการสอนบาลี สันสกฤตของมหาวิทยาลัย เริ่มด้วยการ แนะนำอาจารย์แต่ละท่านให้นักศึกษา รู้จัก อาจารย์ประจำในแผนกนี้มีเพียง ๕ คน นักศึกษาปีที่สามมี 5 คน ส่วน นักศึกษาปีที่สองไม่มีเลย แต่ก็ยังมี นักศึกษาระดับปริญญาโท และปริญญา เอกในแผนกวิชาอื่น มาสมทบเรียนด้วย อีกหลายคน ประเทศไทยมาก นักศึกษาต้องช่วย ตัวเองอย่างมาก โดยต้องรู้จักค้นคว้า ตำรามาอ่านเพิ่มเติม ต้องหัดทำสรุป ย่อความคิดเห็นได้ด้วยตนเอง และต้อง พยายามเตรียมงานให้สำเร็จทันเวลา ที่จะร่วมอภิปรายกับอาจารย์ตามกำหนด จะเชิญนักศึกษาในภาควิชามาสนทนา ฟังความคิดเห็นที่ห้องพักส่วนตัวของ อาจารย์ อย่างน้อยสัปดาห์ละครั้ง พร้อมกับเตรียมน้ำขาและอาหารว่าง เลี้ยงนักศึกษาที่รับเชิญ โดยมีการ สนทนาฟังความคิดเห็นอย่างเป็นกันเอง การเข้าห้องฟังการบรรยายมีเพียง คราวละไม่ต่ำกว่าสองชั่วโมง ตอนท้าย สัปดาห์ละหนึ่งหรือสองครั้งเท่านั้น ส่วนใหญ่จึงเป็นการศึกษาค้นคว้าด้วย ตนเอง และต้องสามารถเสนอสาระ สำคัญของเรื่องต่ออาจารย์ได้อย่าง รวดเร็วโดยมีผลงานที่น่าพอใจด้วย ของการนัดพบ ก็จะแจกจ่ายงานให้ นักศึกษาไปค้นคว้าเรื่องต่าง ๆ ตามแต่ จะก้าหนด และนำผลงานมาเสนอ อาจารย์ในสัปดาห์ต่อไป การทบทวน พิเศษนี้ อยู่นอกเหนือจากตารางสอน อาจารย์แต่ละท่านจะดูแลการเรียน การทำงานของนักศึกษาเป็นกลุ่มเล็ก ๆ หรือบางทีก็เฉพาะแต่ละรายเลยทีเดียว โดยใช้ห้องทำงานของอาจารย์เป็นที่ ซักถามและอธิบายความรู้พิเศษนอก เหนือจากตำราเรียน ความสัมพันธ์ ระหว่างอาจารย์กับศิษย์นั้น นับว่าดีมาก เมื่อเทียบกับมหาวิทยาลัยอื่น ๆ ซึ่ง อาจารย์ที่ปรึกษา จะมีโอกาสพบปะกับ ศิษย์เพียงทอมละสองครั้งเป็นอย่างมาก และสำหรับภาควิชาภาษาสันสกฤต อาจารย์รู้จักนักศึกษาทุกคนเป็นอย่างดี โดยสามารถรู้จักทั้งในด้านอุปนิสัยใจคอ ความสามารถในการเรียนของนักศึกษา ตลอดจนชีวิตส่วนตัว เป็นต้นว่า นัก ศึกษาคนใดชอบงานอดิเรกชนิดใด หรือ แม้แต่ปัญหาส่วนตัวของนักศึกษาแต่ ละคน ก็จะอยู่ในความสนใจของอาจารย์ โดยตลอด Professor Gomorich เป็นอาจารย์ ที่รักและสนใจในการสอนมาก โดย เฉพาะภาษาสันสกฤต โดยเหตุที่ท่าน เป็นหัวหน้าภาควิชา จึงต้องทำงาน หนักกว่าอาจารย์ทุก ๆ คน ทั้งในด้าน วิชาการและการบริหารงาน อาจารย์ ของมหาวิทยาลัย นับว่าเป็นการเสียสละ ให้แก่ศิษย์ด้วยน้ำใจรักในงานอย่าง แท้จริง สถาบันภาษาตะวันออกใน Oxford ประกอบด้วยการสอนภาษา และวัฒนธรรมของเอเชียหลายชาติ อย่าง วิชาที่นักศึกษาสนใจกันมากที่สุดก็ ได้แก่ การศึกษาเกี่ยวกับภาษาจีน ญี่ปุ่น ภาษาอาหรับ และฮีบรู ซึ่งมี การสอนทั้งภาษาและประวัติศาสตร์ กับวัฒนธรรมของชาตินั้น ๆ ละเอียดพิสดาร สถาบันนี้มีห้องสมุด ขนาดใหญ่ มีตำราของชาติต่าง ๆ ใน เอเชียสะสมไว้มากมาย เป็นตำราหลาย ยุคหลายสมัย ห้องเก็บหนังสือส่วนหนึ่ง สร้างไว้เป็นห้องใต้ดิน ซึ่งใช้วิธีปรับ ระดับอุณหภูมิและความชื้นให้คงที่อยู่ เสมอเพื่อถนอมหนังสือ นักศึกษามี สิทธิ์ยืมหนังสือได้ครั้งละหลายเล่ม และคราวละนาน ๆ ห้องสมุดของภาควิชาบาลี สัน สกฤต ก็ใหญ่ไม่แพ้กัน เป็นสถาบัน พิเศษแยกออกมามีชื่อว่า Indian Ins Kalyanamitra.org bet