การทำงานเพื่อสังคม : หน้า 99/138

สถานเลี้ยงเด็กกำพร้าทำงานเพื่อสังคม อะไรเป็นต้นเหตุที่ทำให้น้อง หรือเป็นครูต่างจังหวัดอะไรทำนอง เจี๊ยบไปสอบชิงทุนเล่าเรียนหลวง คือช่วงนั้น มีประกาศลงใน หนังสือพิมพ์ค่ะว่า คนที่มีคุณสมบัติ ตามที่ประกาศนี้ ให้สมัครสอบได้ อาจจะ เป็นเพราะความโชคดีก็ได้ค่ะ ความจริงสิ่งนี้ คือบุญ ไม่ ใชโชค ก็ด้วยบุญของเรานี่แหละ ที่ทำให้เราสามารถได้เรียนรู้สิ่ง นี้ เมื่อได้ไปอยู่ที่อเมริกา ซึ่งเป็นช่วง จนได้ที่หนึ่ง ที่กำลังเติบโตเป็นผู้ใหญ่ ได้ไปทำงานที่ บ้านคนแก่ เห็นสภาพของคนแก่ที่ โน่นว่า เขาไม่มีความสุขเลย เพราะ ต้องอยู่อย่างอ้างว้าง ว้าเหว่ เป็นช่วง ชีวิตที่เงียบเหงาน่าสงสารมาก นอกจาก นี้แล้วเจี๊ยบก็เคยทำงานในบ้านพวก คนเร่ร่อน ที่นั่นเขาจะมีบ้านให้สำหรับ ผู้หญิงที่ไม่มีที่อยู่อาศัย โดยที่จะมี เจ้าหน้าที่คอยจัดเตรียมอุปกรณ์ต่าง ๆ ไว้ให้พร้อม ก็นึกถึงสภาพเมืองไทยว่า มีคนยากจนอีกมาก ที่ต้องนอนตาม ถนน ใต้สะพานลอย และคิดว่า หาก เราดูการทำงานของเขาไว้ แล้วนำมา ประสานกับประสบการณ์ที่มีมากขึ้น เราก็อาจติดต่อผู้คนหาเงินเอามาสร้าง โดยปรับวิธีการให้เหมาะสมขึ้นด้วย นอกจากนี้ เจี๊ยบก็เคยช่วยทำงานใน โครงการสอนภาษาในศูนย์อพยพชาว เวียตนาม, เขมรและญวน เลยได้เห็น สภาพของเขาว่า เขาต้องพลัดพราก จากบ้านเกิดเมืองนอนมาอาศัยอยู่ ในประเทศชาติของผู้อื่น ถ้าเผื่อเราไม่ พัฒนา ช่วยเหลือกันแล้ว วันหนึ่งข้าง หน้าประเทศเราก็อาจจะเป็นอย่างประ เทศเขาได้ สิ่งนี้เป็นคุณธรรมของน้องเจี๊ยบ ซึ่งมีสติปัญญาที่จะสามารถมองอะไร ต่าง ๆ ให้เป็นสิ่งที่มีประโยชน์ขึ้นได้ แม้สิ่งเล็ก ๆ น้อย ๆ ก็มีปล่อยให้ผ่าน เลยไปเฉย ๆ คือ เป็นคนที่มีเหตุผล รู้จักวินิจฉัย วิจัย วิจารณ์และก็จดจำ เอามาแต่สิ่งที่ดีมาใช้ ซึ่งก็เป็นประโยชน์ สําหรับตัวเองและบุคคลอื่นด้วย ต่าง ๆ และถ้าจะพูดถึงส่วนประกอบ ที่ทำให้คนเราประสบความสำเร็จใน การทำอะไรต่าง ๆ นั้น จะต้องประกอบ ไปด้วยสติ ปัญญา ความรู้ ความสามารถ ความประพฤติดี และมีบุญมารอง รับ และนี่ก็คือสูตรสำเร็จ อย่างเช่น ในลักษณะของน้องเจี๊ยบ จัดได้ว่า เป็นผู้ มีบุญ มีคุณค่า น้องเจี๊ยบลองสังเกตดู ว่า จะอยู่เมืองไทยหรือเมืองนอกก็ดี คนที่เข้ามาหาน้องเจี๊ยบหรือคนที่สนิท สนมด้วย จะเป็นผู้ที่มีคุณธรรมแทบ ทุกคน อีกประการหนึ่งที่พี่ติดใจคือ ว่า ทำไมน้องเจี๊ยบถึงมีแรงบันดาลใจ ที่อยากจะสร้างสถานเลี้ยงเด็กกำพร้า คือพอได้เห็นเด็กตัวเล็ก ๆ ที่ขายหนังสือพิมพ์ หรือเด็กขอ ทานก็เกิดความรู้สึกว่าสงสาร ที่ เขาต้องมาใช้ชีวิตดิ้นรน ทั้งตัว เล็กตัวน้อย ส่วนหนึ่งของเด็กพวกนี้ ๆ เป็นเด็กเร่ร่อนไม่มีคนคอยดูแล ถ้า หากปล่อยให้เขาเติบโตในสภาพเช่น นี้ เมื่อเป็นผู้ใหญ่ เขาก็จะเป็นผู้ใหญ่ที่ มีจิตใจไม่ดี อาจจะไปเป็นโจรหรืออะไร ก็ได้ พอมีลูกหลาน ลูกหลานก็ไม่ดี ไปเรื่อย ๆ ที่นี้ ถ้าหากเราสร้างเด็กตั้ง แต่ยังเล็ก ๆ ให้เขาเป็นผู้มีจิตใจที่ดีงาม เราก็จะได้ชื่อว่า เป็นบุคคลหนึ่งที่มี Kalyanamitra.org GTM