ความไม่ประมาทในทางธรรม : หน้า 49/138

พุทธพจน์ กัลยาณมิตรวิษณุ สมุหวิญญ ผู้ไม่ตาย ม พระพุทธภา : อปปมาโท อมต์ ปท์ ปมาโท มารุโน ปท์ อปปมตตา น มียนติ เย ปมตตา ยถา มหา เอต วิเสสโต เตวา อุปปมาทมุติ ปณฺฑิตา อัปปมาท ปโมทนุติ อริยาน โคจร รตา เต ฌายใน สาตติกา นิจจ์ ทพฯ ปรกฺกมา ผุสนฺติ ธีรา นิพพาน โยคกเขม อนุตตร ด้านปล ปฏิบัติแล้ว บุคคลใดก็ตามเอาใจไปผูกไว้กับวัตถุ ภายนอก มิได้เอาใจไปผูกไว้กับธรรม คือ กรรมฐาน ภายในตัว นับว่าเป็นผู้ประมาททั้งสิ้น ส่วนบุคคลใด นำใจไปตั้งไว้ที่ศูนย์กลางการ (ศูนย์กลางกายอันเป็นที่ตั้งของใจนั้นมีวิธีหาง่าย ๆ ดังนี้ ให้เรานึกหยิบเส้นด้ายสีขาวมา ๒ เส้น เส้นหนึ่ง นึกขึงให้ตึง จากสะดือทะลุไปด้านหลัง อีกเส้นหนึ่ง ความไม่ประมาทเป็นทางไม่ตาย ความประ ซึ่งให้ตึง จากเอวขวาทะลุเอวซ้าย เส้นด้าย ๒ เส้น มาทเป็นทางแห่งความตาย ผู้ไม่ประมาทชื่อว่าย่อม ตัดกันเป็นกากบาท จุดตัดเล็กเท่ากับปลายเข็ม ไม่ตาย ส่วนผู้ประมาทเหมือนผู้ตายแล้ว บัณฑิต เลื่อนจุดตัดขึ้นมาประมาณ ๒ นิ้วมือของเรา คือ รู้ความสองประการนี้โดยความแตกต่างกัน คือรู้ นิ้วชี้กับนิ้วกลาง จุดตัดนั่นแหละเรียกว่า ศูนย์กลาง ความแตกต่างกันทั้งสองประการนี้แล้ว ตั้งอยู่ใน กาย อันเป็นต้นทางสายกลางหรือถนนของใจ ที่ ความไม่ประมาท บันเทิงในความไม่ประมาท พอใจ จะนำสรรพสัตว์ทั้งหลายไปสู่นิพพาน) โดยทำใจให้ ในธรรมเครื่องอยู่ของพระอริยเจ้าทั้งหลาย บัณฑิต สงบ หยุดนิ่ง สว่างผ่องใสอยู่ตลอดเวลา ทุก ๆ เหล่านั้นเป็นผู้มีฌาน มีความเพียรมั่นคงติดต่อ อนุวินาที ไม่ขาดสาย ย่อมถูกต้องนิพพาน อันเป็นธรรมเกษม จากโยคะอันยอดเยี่ยม คําอธิบายขยายความ บุคคลนั้นแหละ คือ ผู้ไม่ประมาท เป็นที่ ชื่นชมของพระอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้า และได้ ตรัสยกย่องสรรเสริญไว้ว่า บุคคลเช่นนี้คือ “ไม่ตาย บุคคลเช่นไร จึงชื่อว่าเป็น “ผู้ประมาท” ในทาง ในกาลทุกเมื่อแล Kalyanamitra.org