ความพยายามของพระเทวทัต : หน้า 117/138

รวมความว่า พระเทวทัตถูกตัด ออกจากบัญชีคณะสงฆ์ของพระศาสดา ตั้งแต่บัดนั้นมา ฝ่ายพระเทวทัต คิดว่า “บัดนี้ เราถูกพระสมณโคดม ตัดขาดแล้ว กำจัดเสียแล้ว เราจักทำ ความพินาศแก่พระสมณโคดมนั้นให้ จงได้” ดังนี้แล้ว เข้าเฝ้าพระเจ้าอชาตศัตรู ทูลยุยงว่า “ราชกุมาร เมื่อก่อนนี้คนอายุยืน แต่บัดนี้คนอายุน้อย การที่พระองค์ จะพึ่งทิวงคตตั้งแต่ยังทรงพระเยาว์นั้น เป็นสิ่งที่เป็นไปได้ ขอพระองค์จงรีบ ปลงพระชนม์พระราชาแล้วขึ้นเสวย ราชย์เสียเอง ส่วนอาตมาภาพจะปลง พระชนม์พระสมณโคดม แล้วเป็น พระพุทธเจ้าเสียเองเหมือนกัน พระองค์ จักได้เป็นใหญ่ในฝ่ายอาณาจักร อาตมา ภาพจักเป็นใหญ่ในศาสนจักร ความพยายามในเรื่องให้อาชาต ศัตรูกุมารปลงพระชนม์พระเจ้าพิมพิสาร ของพระเทวทัตประสบผลสำเร็จ อชาต ศัตรูกุมารได้ขึ้นครองราชย์ การอุปถัมภ์ บำรุงพระเทวทัตและบริวารเป็นไป อย่างสม่ำเสมอ พระเทวทัตขอคนแม่นธนูจาก พระเจ้าอชาตศัตรูจํานวนหนึ่งเพื่อ ปลงพระชนม์พระสัมมาสัมพุทธเจ้า แต่คนเหล่านั้นกลับไปเลื่อมใสพระ - พระเทวทัตยิ่งแค้นใจหนัก จึงให้ ที่บิณฑบาตมาได้ตลอดชีวิต ไม่ควร พระเจ้าอชาตศัตรูปล่อยช้างนาฬาคีรี ซึ่งเป็นช้างดุร้าย มุ่งทำลายพระศาสดา ขณะออกบิณฑบาตในเช้าวันหนึ่ง ง แต่ พระศาสดาก็ทรงปราบช้างได้ด้วยน้ำ คือพระเมตตา ช้างไม่ทําอันตราย พระองค์ แต่กลับหมอบลงแทบพระบาท แสดงความเคารพเลื่อมใส คราวนี้ประชาชนก็รู้กันหมดว่า เรื่องต่าง ๆ เช่นการให้คนแม่นธนูไป ซุ่มยิงพระพุทธเจ้าก็ตาม การกลิ้ง ศิลาจากภูเขาคิชฌกูฏก็ตาม การปล่อย ช้างนาฬาคิรีก็ตาม เป็นการกระทำ ของพระเทวทัตทั้งสิ้น แม้การปลง พระชนม์พระเจ้าพิมพิสารก็เป็นการ ยุยงของพระเทวทัตเหมือนกัน ทำไมหนอ พระราชาจึงทรงคบคนชั่วถึงปานนี้ พระเจ้าอชาตศัตรูทรงสดับเรื่อง ราวนั้นก็ทรงหวั่นพระทัย บัลลังก์จะไม่มั่นคง หากคบพระเทวทัต ต่อไป จึงเลิกคบพระเทวทัต ไม่เสด็จ เกรงราช ไปสู่ที่บำรุง คือไม่ยอมไปมาหาสู่ ไทย- ธรรม ปัจจัยลาภที่เคยถวาย ๕๐๐ สำรับ ก็รับสั่งให้งดเสีย ชาวเมืองก็ไม่ยอม ถวายอะไรแก่พระเทวทัต พระเทวทัตเสื่อมจากลาภสักการะ เสื่อมจากความนิยมนับถือของมหาชน ฉันอาหารที่มีผู้นํามาถวาย ๕. ขอให้ภิกษุอยู่โคนไม้เป็นปกติ ไม่ควรเข้าสู่ที่มุงบัง พระศาสดาไม่ทรงอำนวยตาม กลับตรัสว่า “อย่าเลยเทวทัต, ผู้ใดปรารถ น่าจะทำก็จงทำเฉพาะตนเถิด เราไม่ห้าม แต่จะบัญญัติให้ทำ อย่างนั้นทั่วไปหมดนั้น ตถาคต ไม่บัญญัติ” พระเทวทัตได้โอกาสจึงประกาศ ขึ้นว่า “ผู้ใดใคร่พ้นทุกข์ ผู้นั้นจงมา กับเรา” ดังนี้แล้วหลีกไป ภิกษุบางพวก บวชใหม่ ยังมี ความรู้น้อย เข้าใจว่าพระเทวทัตพูด จึงยอมไปเป็นบริวารของพระเทวทัต ๕ ความจริงพระเทวทัตคงมิได้ทูล ขอเรื่องทั้ง ๕ นั้นด้วยความบริสุทธิ์ใจ แต่คงขอด้วยต้องการจะอวดเคร่งเพื่อ ให้ได้ลาภ และได้ความนับถือเท่านั้น เมื่อได้ภิกษุใหม่ประมาณ ๕๐๐ รูปเป็นบริวารแล้วก็เที่ยวขอปัจจัยจาก ชาวบ้านมาบริโภค และคิดทำลายสงฆ์ ผู้สามัคคีให้แตกกัน พระศาสดาทรงเป็นห่วงตรัสถาม ประสงค์จะเลี้ยงชีพด้วยการหลอกลวง ศาสดาขอบวชและบรรลุโสดาปัตติผล กันหมด พระเทวทัตจึงลงมือดำเนินการ เอง โดยขึ้นไปอยู่บนยอดเขาคิชฌกูฏ แล้วกลิ้งศิลาลงมาในขณะพระศาสดา เสด็จขึ้นในทางแคบๆ สะเก็ดหินกระเด็น มากระทบพระบาทของพระศาสดา ทําให้ พระโลหิตท้อ (ห้อเลือด) ได้หมอชีวก ช่วยรักษาจนหายสนิทในวันรุ่งขึ้น ขอให้ภิกษุงดิฉันเนื้อและ ปลาตลอดชีวิต ให้ฉันได้แต่อาหารผัก ๒. ขอให้ภิกษุอยู่ป่าตลอดชีวิต a. ขอให้ภิกษุถือผ้าบังสุกุล ตลอดชีวิต ไม่ควรรับผ้าที่มีผู้ถวาย ๔. ขอให้ภิกษุฉันอาหารเฉพาะ จึงเข้าเฝ้าพระศาสดา ทูลขอวัตถุ ๕ ประการ อันเป็นเงื่อนไขในการประพฤติ ว่า "เทวทัต) ได้ยินว่าเธอพยายาม ของภิกษุ คือ เพื่อทำลายสงฆ์หรือ?” “จริง พระเจ้าข้า” พระเทวทัต ทูลรับ "เทวทัต! เธออย่าพอใจใน การทํารายสงฆ์เลย ท่าอายสงฆ์เป็นโทษหนัก แม้พระศาสดาทรงเตือนอยู่อย่างนี้ เพราะกาง Kalyanamitra.org 2000