การถามเกี่ยวกับอาหาร : หน้า 83/138

ซึ่งก็ไม่ยากอะไร ถามท่านตรง ๆ เลย ว่า “หลวงพ่อ หลวงตา อาหารรส จัด ๆ อย่างนี้ฉันได้ไหม ...อาหารประเภท นั้นประเภทนี้เป็นอุปสรรค เป็นอันตราย แก่สุขภาพของหลวงพ่อหรือเปล่า....” อย่างนี้ท่านตอบได้ ถ้าเราไม่ ไต่ถามท่านบ้าง บางทีเราก็พลาดทำ ให้ท่านได้รับทุกขเวทนาโดยไม่เจตนา นานมาแล้ว หลวงพ่อไปกราบ พระผู้ใหญ่รูปหนึ่ง ท่านเล่าให้ฟังว่า สมเด็จพระสังฆราชองค์หนึ่งของเรา ท่านมีโรคประจำตัวเกี่ยวกับทางเดิน อาหาร ของเผ็ด ๆ ท่านฉันไม่ได้ มีอยู่ คราวหนึ่งท่านรับนิมนต์ไปฉันอาหาร ที่บ้านข้าราชการผู้ใหญ่ ปรากฏว่า เขามีแต่อาหารรสจัดเผ็ดจัด จำพวก อาหารขี้เมาทั้งนั้น ท่านรู้เหมือนกัน ว่าไม่เหมาะกับสุขภาพของท่าน แต่ก็ ไม่ออกปากว่าอย่างไร เขาจัดให้อย่างไร ก็ฉันอย่างนั้น แต่พอกลับถึงวัดก็อาพาธ นอนป่วยเป็นเดือน ๆ นี่ทั้ง ๆ ที่ตั้งใจทำบุญยังพลาด เพราะฉะนั้นเวลานิมนต์พระมาฉัน อาหารที่บ้านก็ดี ตักบาตรให้พระก็ดี จัดอาหารรสพอสมควร ๆ อย่าให้รสจัด นัก บางองค์สู้ไม่ได้จริงๆ หรือไม่อย่าง นั้นก็ทำน้ำจิ้มรสจัดไว้ต่างหาก สำหรับ องค์ที่ชอบฉันอาหารรสจัด ๆ แล้วความเชื่อถือที่ว่า คนที่ตาย ไปแล้วชอบกินอาหารอะไร แล้วตักบาตร ด้วยอาหารชนิดนั้นส่งไปให้ ก็ขอให้รู้ ด้วยว่า พระไม่ใช่บุรุษไปรษณีย์นะจ๊ะ เดี๋ยวผีพ่อชอบกินเหล้า จะเอาเหล้า มาถวายหลวงพ่อเสียอีก เรื่องอาหารการกินของพระผู้ใหญ่ สูงอายุนี่ต้องระวังให้มาก เพราะถ้า ไม่หนักหนาสาหัสจริง ๆ ท่านจะไม่พูด ถวายอย่างไรก็ฉันอย่างนั้น แล้วก็เลย ทำให้ท่านต้องลำบากลำบน บันทอน อายุท่าน พวกเราช่วยเอาใจใส่ท่าน ด้วยก็แล้วกัน หลวงพ่อเองทั้ง ๆ ที่ระวัง ยัง พลาด มีอยู่คราวหนึ่ง พระเดชพระคุณ พระพุทธิวงศมุนี ท่านเจ้าอาวาสวัด เบญจมบพิตรฯ องค์ที่เวลาอบรมธรรม ทายาทของวัดเรา ท่านก็เมตตารับเอา ไปบวชให้ทุกปีนั่นแหละ ท่านเป็นโรค เบาหวาน แต่เผอิญหลวงพ่อไม่ทราบ วันนั้นท่านมาอบรมพระภิกษุที่วัด หลวงพ่อก็ให้เขาจัดน้ำอ้อยมาถวาย ท่าน เนื่องจากท่านให้ความคุ้นเคย ก็เลยพูดแบบเอ็นดูว่า “นี้แกล้งฆ่ากันนะนี่” แล้วก็อธิบายว่า ท่านฉันไม่ได้ ๗๗