การเลี้ยงดูบุตรในทางธรรม : หน้า 65/138

๒. ใครควรเป็นผู้ตัดสินการแต่ง งานของลูก? ปัญหาข้อแรก ถ้าคิดดูโดย ละเอียดถี่ถ้วนแล้ว จะเห็นว่าผลดีมีมาก กว่าผลเสีย จะมีผลเสียอยู่เฉพาะในรายที่ พ่อแม่ขาดจิตวิทยา และชอบทำอะไรเกิน เหตุเท่านั้น แต่การร่วมมือกันเป็นของดี แน่ ความจำเป็นอยู่ที่ว่า ลูกยังอยู่ในวัย เยาว์ รู้จักโลกน้อย มองโลกในแง่ดีเกิน ไป อาจตัดสินใจผิดพลาดได้ และความ ผิดพลาดในเรื่องคู่ครองนั้นมีผลมาก แก้ ยาก ปัญหาข้อที่สอง ใครควรเป็นผู้ ที่ตัดสินการแต่งงานของลูก เช่น ควร แต่งงานหรือยัง? ควรแต่งกับใคร? ทางที่ ประเสริฐที่สุด คือปรึกษาหารือและตกลง กัน พ่อแม่ควรเป็นเพียงที่ปรึกษา ไม่เจ้า กี้เจ้าการจนเกินงาม ต้องให้ลูกได้แต่ง งานกับคนที่เขารัก เพราะความรักเป็น มูลฐานของการสมรส ฝ่ายลูกจะเลือก ใครก็ต้องให้พ่อแม่เห็นชอบด้วย เพราะ การทำให้ท่านสุขใจนั้นเป็นความกตัญญู กตเวทีของเรา และจะเป็นศรีสวัสดิมงคล แก่ครอบครัวสืบไป แต่ถ้าหากเป็นเช่น นั้นไม่ได้ พ่อแม่ควรจะถือหลักว่า “คนที่เราไม่ชอบแต่ลูกรัก ดีกว่าคนที่เรารักแต่ลูกไม่ชอบ คิดเสียว่าเขาเป็นเนื้อคู่กัน เว้น แต่คนที่ลูกปลงใจรักเป็นคนเลวหลอกลวง จะชักนำลูกเราไปในทางเสีย อย่างนี้ ต้องห้าม แม้ว่าลูกจะรักก็ตาม 4. มอบทรัพย์มรดกให้เมื่อถึง กาลอันสมควร เมื่อถึงเวลาควรให้จึงให้ ถ้ายังไม่ถึงเวลาอันควรให้ก็อย่าเพิ่งให้ เช่น ลูกยังเยาว์ยังไม่รู้ค่าของทรัพย์ ก็ ควรรอให้เขาเติบโตเสียก่อนจึงให้ ถ้าลูก ยังประพฤติชั่ว เช่น หมกมุ่นอยู่ใน อบายมุข ก็รอให้เขากลับตัวได้เสียก่อน แล้วจึงให้ ดังนี้เป็นต้น การทําธุระเกี่ยวกับทรัพย์มรดกให้ เสร็จสิ้นก่อนตาย เป็นการชอบด้วยพุทธ ประสงค์ วงศ์ตระกูลก็มีความสงบสุขต่อ ไป รายใดที่พ่อแม่ไม่ทำพินัยกรรมไว้ให้ เรียบร้อย ปล่อยให้ลูก ๆ จัดการกัน เอง ก็มักเกิดเรื่องร้าวฉานขึ้นในวงพี่ ๆ น้อง ๆ จนถึงกับฟ้องร้องขึ้นศาลกันก็มี พี่น้องแตกสามัคคี ทรัพย์สินก็เสื่อม หายลงเป็นเรื่องที่น่าสลดใจยิ่งนัก วิธีเลี้ยงดูลูกในทางธรรม พาลูกเข้าวัดเพื่อศึกษา A. หาความรู้ทางศาสนา ๒. ชักนำลูกให้สวดมนต์ก่อน นอนทุกคืน on. ชักนำให้ลูกทำบุญ เช่น ตัก บาตร รักษาศีล เป็นต้น x. ชักนำให้ลูกทำสมาธิภาวนา ๕. ถ้าลูกเป็นชายให้บวชเป็น สามเณรหรือเป็นพระภิกษุ แล้วเข้าปฏิ บัติกรรมฐาน ข้อเตือนใจ Q. รักลูกแต่อย่าใจลูก อย่าตาม ใจลูกเกินไป จะทำให้เด็กเสียนิสัย เหตุที่ พ่อแม่ตามใจลูกเกินไป มักเป็นเพราะ รักลูกมากเกินไป รัก มากจนไม่กล้าลงโทษสั่งสอน ไม่มีเวลาอบรม รู้สึกเป็น ความผิดของตัว ที่ไม่มีเวลาให้ลูก จึงปลอบประโลมตนเองด้วยการ ตามใจลูก ซึ่งเป็นวิธีแก้ที่ผิด ๒. อย่าเคร่งระเบียบจนเกินไป รู้จักผ่อนสั้นผ่อนยาว an. การเลี้ยงลูก ให้แต่ปัจจัย ๔ ยังไม่พอ จะต้องให้ธรรมะ แก่ลูกด้วย ให้ความอบอุ่นแก่ลูกให้เพียง พอ ไม่ว่างานจะยุ่งมากเพียงไรก็ต้องหา เวลาให้ลูก มิฉะนั้นจะต้องน้ำตาตกใน ภายหลัง C. เมื่อเห็นลูกทำผิด การตำหนิ ทันทีจำเป็นมาก จะได้แก้ไขทันท่วงที แต่ต้องใช้เหตุผล อย่าใช้อารมณ์ และ เมื่อเห็นลูกทำดี ก็ชมเพื่อให้เกิดกำลังใจ ๕. ต้องฝึกให้ลูกทำงานตั้งแต่ยัง เล็ก การปล่อยให้เด็กอยู่อย่างสบายเกิน ไป ทุกอย่างมีคนรับใช้ มีเวลาว่างมาก เกินไป จะกลับไปเป็นผลเสียต่อเด็ก โตขึ้นจะช่วยตัวเองไม่ได้ 5. การเลี้ยงลูกให้แต่ปัจจัย ยังไม่พอ จะต้องให้ธรรมะแก่ลูกด้วย อานิสงส์การเลี้ยงดูบุตร จ. พ่อแม่จะได้ความปีติภูมิใจ เป็นเครื่องตอบแทน ๒. ครอบครัวจะสงบร่มเย็นเป็นสุข ๓. ประเทศชาติจะมีคนที่ไว้ใช้ ๔. เป็นต้นแบบที่ดีงามของสัง คมสืบไปตลอดกาลนาน Kalyanamitra.org ๖๑