ข้อความต้นฉบับในหน้า
ทำหน้าที่เป็นกัลยาณมิตรแก้วภูธรให้ | แล้วอาทิตย์เล่าที่ทั้งสองจะขับรถขึ้นสู่
จังหวัดต่าง ๆ โดยช่วยกิจกรรมทุกอย่าง
ของการเผยแพร่ธรรมะสู่ต่างจังหวัด
เป็นต้นว่า ให้กำลังใจ ไปเยี่ยมเยียน
บอกบุญ จัดธุดงค์ ฯลฯ โดยยึดโอวาท
ของหลวงพ่อที่ว่า
“จะทำหน้าที่กัลยาณมิตรให้
สมบูรณ์ที่สุด จะเอาใจจรด
ฐานที่ ๗ ให้มากที่สุด นึกถึง
บุญที่สร้างมาดีแล้ว ใจก็จะ
มีปีติเป็นรางวัล”
สู่แดนอีสาน-ถิ่นไทยดี
การออกไปเป็นกัลยาณมิตรเพื่อ
สร้างกัลยาณมิตรต่างจังหวัด เป็นงาน
ชิ้นสำคัญของครอบครัว “ครสาคู” ตั้ง
แต่หลังวันวิสาขบูชา ๒๕๒๘ เป็นต้นมา
อาจารย์สมหมายและคุณอัปสรทำงาน
โดยไม่คำนึงถึงความเหนื่อยยาก อาทิตย์
อีสานพร้อมด้วยลูกน้อย ตั้งแต่เย็นวัน
ศุกร์แล้วกลับมาในเช้าวันจันทร์ การ
เดินทางในยามค่ำคืนนั้น บางครั้งแสน
เหน็ดเหนื่อย อ่อนเพลีย อดหลับอดนอน
บางทีถ้าถึงกับขับรถต่อไปไม่ไหวก็จะ
จอดไว้ใกล้ ๆ โรงพักหรือสถานที่ที่เห็นว่า
ปลอดภัย เพื่อจะ “จีบ” สักพักแล้วจึง
เดินทางต่อไป
การนำธรรมะออกสู่ท้องถิ่นนี้ ได้
เริ่มที่ขอนแก่นเป็นจังหวัดแรก แล้วขยาย
มายังจังหวัดอุบลราชธานีซึ่งเป็นบ้านเกิด
ของคุณอัปสร อาจารย์สมหมายและคุณ
อัปสรทำงานโดยไม่คำนึงถึงตัวเองว่าจะ
เหน็ดเหนื่อยเมื่อยล้าแค่ไหน ไม่คำนึงถึง
เวลาว่าจะเป็นกลางวันหรือกลางคืน
สานงาน เป็นวิทยากรพิเศษ การจัดงาน
ในต่างถิ่นที่ผู้จัดมิได้เป็นเจ้าของสถานที่
เอง และลักษณะของงานที่คนในท้องถิ่น
ไม่เคยเห็นมาก่อน ย่อมจะหาความ
พร้อมไม่ได้ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ในระยะ
บุกเบิกเช่นนี้ เมื่อขาดสิ่งใดก็ต้องออก
“ไปหา” มา “ให้พร้อม” แต่มีสิ่งหนึ่ง
ที่พร้อมก็คือ “ใจ” ที่พร้อมจะเผชิญกับ
อุปสรรคทุกรูปแบบ
จากการที่อาจารย์สมหมาย
และคุณอัปสรทุ่มตัวทำงานถึงขนาด
นี้ ทำให้บุคคลในท้องถิ่นที่ร่วมงาน
ด้วยต่างจับตามองดูด้วยความชื่นชม
ระคนแปลกใจ อีกทั้งธรรมะที่นำไป
สู่สาธุชนในท้องถิ่นอย่างได้ผล
บางครั้งทำงานจากวันหนึ่งสู่อีกวันหนึ่ง
โดยไม่รู้ตัวและทำทุกหน้าที่โดยไม่หลีก
เลี่ยงเกี่ยงงอน ตั้งแต่ขับรถ ขนของ ประ
ทำให้แต่ละแห่งที่อาจารย์ไปถึง
ได้บังเกิดกัลยาณมิตรคนสำคัญขึ้น
เป็นแกนน่าทุกครั้ง
Kalyanamitra.org
๑๐๑