การแบ่งปลา : หน้า 19/132

“พี่จ๋า ฉันอยากกินปลาตะเพียน” “พี่จะหามาให้ น้องรออยู่ตรงนี้ก่อนเถอะนะ” แล้วสุนัขจิ้งจอกหนุ่มก็เดินย้อนไปทางน้ำตื้น ขณะนั้นสุนัขจิ้งจอกเดินมาถึงพอดี นากทั้งสอง จึงขอร้องให้สุนัขจิ้งจอกช่วยแบ่งปลาให้ “ท่านสุนัขจิ้งจอก ผู้มีสีกายงามราวดอกหญ้า- แพรก เราทั้งสองจับปลาได้ตัวหนึ่ง ไม่รู้จะแบ่งอย่างไร นากที่หากินทางน้ำลึกเห็นปลาตะเพียนตัวใหญ่ จึงจะยุติธรรม ขอให้ท่านช่วยแบ่งให้ด้วยเถิด เราจะได้ มันเห็นนาก ๒ ตัวกำลังหาอาหารอยู่ จึงพุ่งเข้าไปคาบได้ท่อนหางของปลา แต่ปลาตัวใหญ่ แข็งแรงกว่า จึงว่ายฉุดนากไปเกินกำลังที่นากจะนำ เลิกทะเลาะกันสักที” “จะเป็นไรไปเล่า เราเคยว่าความมามากต่อมาก ปลาขึ้นมาได้ มันจึงร้องเรียกนากตัวที่หากินทางน้ำตื้น จะช่วยท่านทั้งสองสักครั้งเพื่อประสานความแตกร้าว ให้ช่วยจับด้วย ให้ นากน้ำลึกเป็นผู้เห็นปลาก่อน ควรได้หัว นากน้ำตื้นจึงกระโดดลงไปช่วยฉุดลากปลา ปลาไป ส่วนนากน้ำตื้นเป็นผู้ช่วยจับปลาไว้ได้ ตะเพียนใหญ่นั้นขึ้นมา เมื่อได้ปลาขึ้นมาแล้วก็ไม่รู้จะ ควรได้หางปลา ส่วนท่อนกลางนี้ควรเป็นของเรา แบ่งกันอย่างไร ได้แต่โต้เถียงกันอยู่ริมฝั่ง ในฐานะผู้ตัดสิน" นากน้ำลึกเป็นผู้เห็นปลาก่อน ควรได้หัวปลาไป ส่วนนากน้ำตื้น เป็นผู้ช่วยจับปลาไว้ได้ ควรได้หางปลา ส่วนท่อนกลางนี้ควรเป็นของเรา ในฐานะผู้ตัดสิน 00 พฤศจิกายน ๒๕๓๑ กัลยาณมิตร ๑๗