ข้อความต้นฉบับในหน้า
พฤศจิกายน ๒๔๓๑
“ท่านเป็นคนประหลาดที่สุดเท่าที่ผมเคยเห็นมา”
เขากล่าวขึ้นในที่สุด
“ประหลาดอย่างไร?” อาตมาถาม
“ท่านเป็นคนกล้าหาญที่สุด ไม่แสดงความ
หวาดกลัวต่อความตายแม้แต่น้อย ท่านไปพ้นจาก
ความตายแล้วยังอุตส่าห์กลับมาหาความตายอีก
เพื่อรักษาคำพูด ผมไม่เคยคิดว่า จะยังมีคนเช่นนี้
อยู่ในโลก เคยได้อ่านแต่นิยาย วันนี้ผมมาพบคนจริง
เข้าแล้ว ผมฆ่าท่านไม่ลง”
ท่าทีที่เปลี่ยนแปลงไปของเขา ทำให้อาตมาประ
หลาดใจไม่น้อย
สืบดูว่า อาจารย์วิเศษผู้นั้นคือใครอยู่ที่ไหน สืบไปสืบมา
ก็ทราบแน่ชัดว่าท่านนี้เองคืออาจารย์ผู้นั้น ผมจึงตัดสินใจ
จะมาสังหารเสียให้สมแค้น เพราะท่านเป็นต้นเหตุทำให้
ผมต้องประสบทุกข์คราวนี้ และถ้าท่านยังมีชีวิตอยู่ ท่าน
ก็จะบอกคนอื่น ๆ อีกต่อไป ก็เท่ากับท่านทำลายอาชีพ
ของผม ถ้าท่านตายไปเสีย ผมก็จะประสบความหายนะ
เพียงครั้งเดียว ต่อไปผมก็จะดำเนินการได้อีก เพราะ
ฉะนั้นผมจึงคิดจะฆ่าท่านเสีย”
เมื่อฟังเรื่องราวของนายบรรหารจบลง อาตมา
ก็เห็นได้ทันทีว่า ตนเป็นผู้มีส่วนในความยุ่งยากครั้งนี้
อยู่ด้วย เพราะอาตมาเป็นผู้บอกเลขให้นายปั่นไปซื้อ
“ทำไมโยมเปลี่ยนใจเสียล่ะ? ก็โยมตั้งใจจะมาฆ่า เหตุที่บอกเขาก็เพราะความสงสาร เห็นใจในความจน
อาตมามิใช่หรือ?”
“ใช่ แต่ ความดีของท่านทำให้ผมเปลี่ยนใจ
ของเขาโดยมิได้คาดการณ์ล่วงหน้าว่าความยุ่งยากเช่นนี้
จะเกิดขึ้น เป็นอันว่าการช่วยเหลือมนุษย์ด้วยวัตถุ
ผมยังไม่โหดร้ายทารุณพอที่จะฆ่าคนดีแท้อย่างท่าน เพราะความกรุณาของอาตมาแทนที่จะนำประโยชน์สุข
ดอก”
“เอาละ ไม่ฆ่าก็ดีแล้ว อาตมาจะได้มีโอกาส
ทำประโยชน์แก่โลกต่อไป โยมก็จะได้ไม่ต้องทำบาปหนัก
แต่อาตมาก็อยากทราบว่า ทำไม โยมจึงคิดจะฆ่าอาตมา
เล่าเรื่องราวให้อาตมาฟังด้วย”
“เรื่องมันยาวพอดู” เขาเริ่มเล่าเรื่อง “แต่ผมก็จะ
สารภาพให้ท่านฟังจนหมดสิ้น ผมชื่อ บรรหาร เป็น
พ่อค้าอยู่ในเวียงนี้เอง นอกจากค้าขายธรรมดาแล้ว
ผมยังเป็นเจ้ามือเล่นสลากกินรวบอีกด้วย แม้จะเป็น
การผิดกฎหมาย แต่ผมก็ยอมเสี่ยงทำเพราะเป็นงานสบาย
มีรายได้ดี เมื่อไม่นานมานี้มีชายคนหนึ่งชื่อ ปั่น บ้าน
อยู่บนดอยอ้างว่าได้เลขดีจากอาจารย์ผู้วิเศษลงไปกว้าน
มาให้แก่นายปั่น กลับนำความผิดหวังเวรภัย ความ
อาฆาตพยาบาท มาสู่คนที่เกี่ยวข้องอีกหลายคนและ
นำทุกข์ภัยมาสู่ตนเองด้วย ความเบื่อหน่ายเอือมระอา
ต่อเรื่องของโลก ทำให้อาตมาปฏิญาณในใจตั้งแต่บัดนั้น
ว่า จะไม่ช่วยเหลือใครในเรื่องเกี่ยวกับวัตถุทรัพย์ต่อไปอีก
จะช่วยด้วยธรรมอย่างเดียวเท่านั้น แต่อย่างไรก็ตาม
เมื่อหวนคิดถึงนายปั่นความสงสารเห็นใจก็กลับมาท่วม
ทับหัวใจอีก เขาจะผิดหวังและเป็นทุกข์มากเพียงใด
ในเมื่อตนถูกเลขแล้วว่าจะช่วยเขา เมื่อการช่วยครั้งแรก
ไม่สำเร็จผล ก็ควรจะช่วยต่อไปจนกว่าความตั้งใจเดิม
จะสำเร็จ
“เท่าที่อาตมาฟังเรื่องของโยมมาตั้งแต่ต้น ก็พอจะ
ซื้อเลขที่เขาต้องการด้วยเงินก้อนใหญ่มาก ผมได้ทราบ จับความได้ว่า เวลานี้โยมยังไม่ได้จ่ายเงินให้นายปั่น
ว่าเขาเป็นคนจน ๆ แต่เพราะเชื่อมั่นในเลขจึงอุตส่าห์
นำบ้านช่องไปจำนำจำนอง เอาเงินมาทุ่มเทซื้อเลข ผม
เห็นเขาแล้วก็ได้แต่นั่งอมยิ้ม เพราะคิดว่าเขาคงจะเป็น
อีกรายหนึ่งที่จะหมดเนื้อหมดตัว เพราะเขาหลงเชื่อ
ลมปากอาจารย์ผู้วิเศษจอมปลอมทั้งหลายเช่นเดียวกับ
รายอื่น ๆ ที่เคยล่มจมมาแล้ว แต่เมื่อถึงวันเลขออก
ปรากฏว่า เขาถูกเข้าจริง ๆ ผมถึงกับล้มทั้งยืน เพราะ
ความตกใจ เนื่องจากเงินที่ผมจะต้องจ่ายให้เขานั้นเป็น
เงินถึงแสนบาท ถ้าผมจ่ายให้เขาผมก็ไม่มีเงินเหลืออยู่
ในธนาคารเลย ผมจึงตัดสินใจหลบหนีไปเที่ยวหลบ ๆ
ซ่อน ๆ อยู่ตามบ้านเพื่อน ในเวลาเดียวกันก็ส่งลูกน้อง
Kalyanamitra.org
กัลยาณมิตร ๑๐๓