พิธีปลูกต้นกัลปพฤกษ์ : หน้า 115/132

ร่ม...เหล่านี้ก็คือหลักฐานสำคัญที่จะบอก พุทธศาสนิกชนในรุ่นหลังให้ทราบว่า เมื่อกัลปพฤกษ์จะได้หยั่งรากลึกลงใน แผ่นดินของลานธรรมเป็นวันแรกนั้น แม้เหล่าทวยเทพยดายังพร้อมใจกันมา โปรยปรายสายฝนร่วมอนุโมทนาบุญกับ หุทธศาสนิกชนด้วยตลอดเวลา... คือรองนายกสมาคมพ่อค้าต่างจังหวัดซึ่งโทร ศัพท์ทางไกลมาขอคำยืนยันเรื่องเชิญผมให้ไป บรรยายงานในขอบข่ายความรับผิดชอบของ กรมฯ ต่อสิ่งปลูกสร้างตามโครงการใหม่ให้ บรรดาพ่อค้าในจังหวัดนั้นฟัง “เสร็จแล้วผอ.อยู่เที่ยวต่ออีกสักวันสอง วันนะครับกระผมจะจองโรงแรมไว้ให้ นาน ๆ จะมีวันหยุดพิเศษอย่างนี้สักครั้ง กระผมขอ รับรองเต็มที่ ตกลงนะครับ” นี่คือเจตนาดีและความมีน้ำใจแบบชาว โลก ไม่รู้สักนิดว่าสิ่งที่หยิบยื่นให้แท้จริงแล้วคือ ยาพิษเคลือบน้ำตาลไว้ เพราะรายการที่จัด ย่อมหนีไม่พ้นอาหาร เหล้า บุหรี่ สตรีเพศ “ขอบคุณครับ ถ้าจะกรุณาช่วยจองตั๋ว เครื่องบินเที่ยวกลับบ่ายวันที่ 9 ให้ผมเลยนะ ครับ ช่วงเย็นผมจะได้มีเวลาไปปักกลดอยู่ธุดงค์ ที่วัดเนื่องในวันวิสาขบูชาบ้าง" “อะไรกัน” เสียงอุทานลั่นเข้ามาในหู “ผอ.ยังหนุ่มยังแน่น จะรีบร้อนเข้าวัดทำไม ครับ ๑๐ “คุณวิโรจน์ช่วยโทรไปนัดผู้เชี่ยวชาญ จากฝรั่งเศสด้วย เที่ยงวันที่ ผมขอเลี้ยง อาหารเที่ยงขอบคุณเขาในนามของกรม เสนอสถานที่สัก ๒-๓ แห่งให้เขาเลือก คุณ วิโรจน์ไปด้วยนะ" ค่าสั่งนี้เท่ากับค่าพิพากษา เป็นอันว่า โอกาสเข้าธุดงค์ครั้งนี้ของผมหมดไปแล้วโดย ปริยาย.... ตลอดพิธีบุญในวันนี้ผมรู้สึกสงบ ปลอดโปร่งใจมากเป็นพิเศษ นับตั้งแต่พิธีทำ บุญตักบาตร พิธีทอดผ้าป่าสามัคคีและพิเศษ สุดในศตวรรษนี้คือพิธีปลูกต้นกัลปพฤกษ์ ซึ่ง ฯพณฯ ชวน หลีกภัย ประธานสภาผู้แทน ราษฎร คุณเพียงนิล ศิริเกษม และพลเรือ เอกชาติ ดิษฐบรรจง ผู้บัญชาการกองเรือ ยุทธการ ทำหน้าที่เป็นประธานประกอบพิธี ตามลำดับ บุญในอดีตสั่งสมไว้พร้อมแล้ว นำทั้ง ๓ ท่านให้มาเป็นประธานใหญ่ในพิธี ๓ ผมกรอกเสียงหัวเราะกลับไปตาม บุญอันศักดิ์สิทธิ์ท่ามกลางพุทธศาสนิกชนจำนวน สาย มิอะไรอีกมากมายที่พ่อค้าเก่ง ๆ อย่างเขา ยังไม่ทราบ พูดให้ฟังตอนนี้ก็คงไม่เข้าใจจึง ยุติการสนทนาลงเพียงแค่ "ถ้าสนใจเรื่องนี้จริงค่อยคุยกันต่อโอ กาสหน้านะครับ สวัสดิ G วันหยุด ๕ วันจากวันที่ 6 ถึงวันที่ ๑๑ ผมถูกงานดึงตัวไปแล้ว ๒ วันคือวันที่ 6 กับวันที่ ๔ “เหลืออีก ๒ วันสำหรับเข้าธุดงค์ ยังดี” สรุปบอกตัวเองยังไม่ครบสิบนาทีก็มี ๒ สายจากท่านอธิบดีเข้ามา พฤ. กายน ๒๕๓ มากเป็นเรือนแสน เพื่อร่วมกันน้อมจิตอุทิศบุญ กุศลถวายเป็นราชบูชาแด่พระบาทสมเด็จพระ เจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดชมหาราช ในวโรกาส ที่พระมิ่งขวัญพระมิ่งมงคลของปวงชนชาวไทย จะทรงเจริญพระชนมพรรษาครบ ๕ รอบ ณ วันที่ ๕ ธันวาคมปี ๒๕๓๐ นี้ ครั้นวิสาขบูชาผ่านไปประมาณ ๓ สัป ดาห์ เมื่อเห็นภาพถ่ายจากวารสารกัลยาณมิตร หนังสือดีมีคุณค่า เจตนาจัดทำเพื่อส่งเสริม เพิ่มพูนและผดุงคุณธรรมให้คงอยู่คู่ใจของ มนุษยโลกตลอดไปนั้น ทำให้ผมหวนนึกถึง ท้องฟ้าโปร่งสดใสระหว่างพิธีบุญในช่วงเช้า แสงแดดเป็นประกายเจิดจ้าระหว่างพิธีภาค กลางวัน และสายฝนชุ่มฉ่ำซึ่งตกเทลงมา อย่างหนักทันที หลังจากที่หลวงพ่อท่านเจ้า อาวาส ประกอบพิธีทอดผ้าป่าสิ้นสุดลง ฝน หยาดสุดท้ายไปขาดสายหยุดตกเมื่อพิธีปลูก ต้นกัลปพฤกษ์เสร็จลงอย่างสมบูรณ์ ในเวลา ประมาณ ๑๗ นาฬิกาเศษ ๆ ประมาณ ๑๖.๓๐ น. ของวันที่ ๑๑ พฤษภาคม ๒๕๓๐ เวลาซึ่งเป็นอดีตไปแล้ว นั้น สิ่งหนึ่งในภาพทำให้ผมได้คิดคือ ร่ม....... จุดเล็ก ๆ หล หลากสีที่กระจัดกระจายอยู่ทั่ว ไปในบริเวณพิธี ซึ่งพุทธศาสนิกชนจำ นวนหนึ่ง ใช้กางกั้นกำบังกายหลบสายฝน ขณะนั่งสมาธิเจริญภาวนาให้ใจใสก่อน จะได้เวลาแยกย้ายกันไปปลูกต้นกัลป พฤกษ์ ร่ม......บอกได้ถึงภาวะจิตของบุคคล ผู้อยู่ภายใต้ว่า แม้ยังไม่อาจตัดใจตัด กังวลให้พ้นจากความรักจากความหวง แหนห่วงใย ความอาลัยในสังขารตาม วิสัยชน แต่ทุกคนก็มีศรัทธาพร้อมที่จะอยู่ ร่วมประกอบพิธีบุญให้แล้วเสร็จ.......และ สำหรับ ต่อ ๆ ไปอีก ๑๐๐ ปี หรือ 9,000 ปี ข้างหน้าตราบที่ลานกัลปพฤกษ์ยังคง สภาพเป็นสมบัติของพระพุทธศาสนาอยู่ ร่ม.....เหล่านี้ก็คือหลักฐานสำคัญที่จะบอก พุทธศาสนิกชนในรุ่นหลังให้ทราบว่า เมื่อกัลปพฤกษ์จะได้หยั่งรากลึกลงใน แผ่นดินของลานธรรมเป็นวันแรกนั้น แม้ เหล่าทวยเทพเทวดา ยังพร้อมใจกันมา กัลยาณมิตร ด ต