การทำงานและการปฏิบัติธรรม : หน้า 47/132

ป่าไม้ ประมาณสองปี เธอพิจารณาเห็นว่า งานในตำแหน่งลูกจ้างที่กรมป่าไม้คงจะไม่ มีความมั่นคงก้าวหน้าอะไรนัก จึงอธิษฐานจิต ขอให้ได้งานที่มั่นคงกว่านั้น แล้วในที่สุด เธอก็มีโอกาสได้รับการบรรจุในตำแหน่ง เศรษฐกรการเกษตรที่ธนาคารกรุงไทย สำนัก งานใหญ่ซึ่งเธอถือว่า เป็นสถานที่สำคัญยิ่ง แห่งหนึ่งที่อำนวยโอกาสให้เธอสร้างบุญบารมี ของเธอก็เป็นความจริง เธอกล่าวว่า “เมื่อสอบได้แล้ว พอเข้าอยู่หอวันแรก นัสก็ไปสมัครเป็นสมาชิกชมรมพุทธฯ ทันที และได้มีโอกาสร่วมกิจกรรมสวดมนต์ทำวัตร เช้า-เย็นทุกวัน พอทางชมรมพาไปวัด นัสก็ไป กับเขาค่ะ เมื่อไปวัดได้พบหลวงพ่อทัตตชีโว สอนสมาธิ นัสก็ปฏิบัติทันที อาจกล่าวได้ว่า ให้นัสสร้างบารมี เมื่อไปวัด นัสก็ไปช่วยบอก บุญกับกลุ่มพี่ ๆ ซึ่งมีอยู่ประมาณสิบคน มี พี่เพ็ญจันทร์ คณะฤกษ์ พี่แคทลียา พี่ สุธรรม และหลวงพี่อีกหลายรูป ที่ขณะนั้น ยังไม่ได้บวช นัสสนุกสนานกับหน้าที่นี้มากค่ะ เลยกลายเป็นสามปี ไม่ใช่ปีเดียว” เธอหัวเราะ อย่างมีความสุขเมื่อย้อนระลึกถึงความหลัง นัสเริ่มปฏิบัติธรรมตั้งแต่เรียนอยู่ปีหนึ่งก็ได้ค่ะ เป้าหมายชีวิตคือการสร้าง เมื่อปฏิบัติแล้วก็สบายใจ สามารถกำหนด นิมิตได้เป็นองค์พระบ้าง ดวงแก้วบ้าง จะนึก บารมี อย่างใดก็ได้ค่ะ” ชีวิตที่เป็นไปคล้ายกับการเดินทาง เธอเล่าว่า “หลวงพ่อทัตตชีโว พร่ำสอนอยู่ เสมอว่า ไม่ว่าจะอยู่ที่ไหน ถ้าเราเป็นเด็ก เราควรเลือกไปอยู่ในสถานที่ที่เป็นปฏิรูป เทสเพื่อความเจริญก้าวหน้าของเรา แต่ถ้า เมื่อไรเราเป็นผู้ใหญ่มั่นคงแล้ว เราไปอยู่ ที่ไหนก็ต้องทำที่นั่นให้เป็นปฏิรูปเทส ความสำเร็จครั้งยิ่งใหญ่ ความสำเร็จ มันเป็นคำตอบสำหรับ การใช้เวลาทุกนาที ทุกชั่วโมง ทุกวัน ทุก สัปดาห์ ทุกเดือน และทุกปีให้มีประโยชน์ สําหรับชีวิตอันเบิกบาน ตำแหน่งประธาน จบปริญญาคิดช่วยงาน การเดินทางของชีวิตที่มีจุดหมายปลายทาง ชมรมนิสิตหญิง ในขณะที่เรียนอยู่ปีสุดท้าย พระศาสนาแทนการบวช ในทันทีที่เรียนจบปริญญาตรี แทนที่จะ คิดหางานทำหรือเรียนต่อในระดับปริญญาโท ดังเช่นเพื่อน ๆ คุณวิชญากลับมีความคิด ว่า ในปีนั้นเธออายุได้ยี่สิบปีบริบูรณ์ ถ้าเป็น ชายก็จะมีโอกาสบวชในพระพุทธศาสนา ตาม ประเพณีนิยม แต่เธอเป็นหญิง ไม่สามารถ บวชได้ เพราะสมัยปัจจุบัน การบวชภิกษุณี หมดสิ้นไปแล้ว ดังนั้น เธอจึงตั้งใจขออนุญาต มารดาศึกษาธรรมะอย่างจริงจังสักหนึ่งปี ซึ่ง มารดาของเธอก็อนุโลมตามความปรารถนา เธอกล่าวว่า “วันที่นัสไปกราบหลวงพ่อธัมมชโย หลังจากเรียนจบแล้ว หลวงพ่อก็ถามว่า จบ แล้วจะทำอะไร นัสก็กราบเรียนว่า ตั้งใจจะ ปฏิบัติธรรมสักหนึ่งปี หลวงพ่อท่านก็สนับสนุน พฤศจิกายน ๒๕๓๑ ย่อมมีความหวัง เป็นสุขและเบิกบานเสมอ จากพื้นฐานการเรียนธรรมะในโรงเรียน การ ร่วมกิจกรรมชมรมพุทธศาสตร์ ในมหา ที่มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ของวิชญา ไตร วิทยาลัย การฟังพระธรรมเทศนาและการ วิเชียร ย่อมเป็นหลักประกันอย่างดีในด้าน ความเป็นผู้นำ และการสร้างสรรค์กิจกรรม เสริมหลักสูตรต่าง ๆ ประกอบกับประสบการณ์ ปฏิบัติธรรม ตลอดจนการช่วยงาน ณ ศูนย์ ของนักปฏิบัติธรรมที่ได้รับการฝึกฝนอบรมมา พุทธจักรปฏิบัติธรรม สามารถช่วยกลั่นจิตใจ ของคุณวิชญาให้ใสสว่าง ซึ่งนำไปสู่การรู้แจ้ง “หลวงพ่อทัตตชีโว พร่ำสอน ในสัจธรรมแห่งชีวิตว่า เป้าหมายในชีวิต อยู่เสมอว่า ไม่ว่าจะอยู่ที่ไหน ของการเกิดมาเป็นมนุษย์นั้น ไม่ใช่สิ่งอื่น ใด นอกไปจากการสร้างบารมีเพียงอย่าง เดียว การประกอบสัมมาอาชีพก็เพื่อหา ปัจจัยสี่มาเลี้ยงสังขารเท่านั้น เมื่อเข้าใจแจ่มแจ้งดังนี้แล้ว เธอจึง วางแผนไปทำงานสะสมเงินไว้สักก้อนหนึ่ง และตั้งเป้าไว้ว่า ถ้าพร้อมเมื่อใดจะออกจาก งานทางโลกมาทำงานพระศาสนาทันที ถ้าเราเป็นเด็ก เราควร เลือกไปอยู่ในสถานที่ที่เป็น ปฏิรูปเทส เพื่อความเจริญ ก้าวหน้าของเรา แต่ถ้าเมื่อไร เราเป็นผู้ใหญ่มั่นคงแล้ว เราไป อยู่ที่ไหนก็ต้องทำที่นั่นให้เป็น ดังนั้น เธอจึงไปสมัครทำงานอยู่ที่กรม ปฏิรูปเทส กัลยาณมิตร ๔๔