การสร้างทางไปพระนิพพาน : หน้า 93/132

การสร้างทางไปพระนิพพาน คุณยายขอให้ พระทุกรูปนั่งสมาธิทุกวัน เพราะเมื่อใจผ่องใส แล้ว ความคิดความเห็นจะเป็นสัมมาทิฐิใกล้ เคียงกัน พูดกันง่าย ๆ เด็กวัดคนไหนไม่นั่ง สมาธิ ท่านสั่งให้ไล่ออกไปให้หมด มิฉะนั้นจะ ทำให้หมู่คณะรวม แตกความสามัคคีกันในที่ สุด ในขณะที่วัดประสบความสำเร็จ ใน การขยายงานเผยแผ่พระศาสนา มีคนศรัทธา มาวัดมากมาย คุณยายก็มีข้อคิดสะกิดใจมา ถามอาตมาทุกเช้าว่า ย้ง” ในโลกนี้จะมีแม่ชีปรา ร่างบอบบวงคนใด ที่จะมีน้าใจทรหดอดทน สร้างวัดเคียงบ่าเคียงไหล่ กับลูกศิษย์คราวลูกได้ เหมือนคุณยาย อุบาสิกาจันทร์ ขนนกยูง ผู้อยู่เบื้องหลังความสำเร็จ ของวัดพระธรรมกาย “ท่าน วันนี้คิดถึงความตายหรือ “ยังเลยยาย” ตอบท่านไปอย่างนั้น เป็นพระโกหกไม่ได้ ก็เรากำลังยุ่งกับงาน มี หรือจะคิดถึงความตาย เช้าวันรุ่งขึ้นท่านก็ ถามอีก “ท่าน คิดถึงความตายหรือยัง” อาตมาตอบว่ายังอีกเช่นเดิม แต่ชักคิดสะกิดใจ แล้วว่า เอ...คุณยายถามทุกวันเราก็ดื้อด้าน ตอบอยู่ได้ว่า “ยัง” นี่เราก็บวชแล้ว ยังจะกลับ ไปเป็น “อ้ายดื้อ” เหมือนตอนมาพบยายใหม่ ๆ คิดได้อย่างนี้แล้วอาตมาก็รีบเจริญมรณา อีกหรือไง นุสติทันที เช้าวันรุ่งขึ้นพบหน้ากัน อาตมาไม่รอ ให้คุณยายถาม รับบอกทันที “ยาย...วันนี้พระคิดถึงความตายมา แล้ว” คุณยายหัวเราะเหอะ ๆ แล้วก็เดินจาก ไป กฐินคุณยาย คุณยายของอาตมาจะมีอายุครบ ๘๐ ปี ในวันที่ ๑๖ มกราคม ๒๕๓๒ ที่จะถึง ในไม่ช้า แต่ท่านยังแข็งแรงกระฉับกระเฉง ออกตรวจโรงทานทุกเช้า ถ้าเจอเด็กวัดนั่งรับ ประทานข้าวกันเป็นกลุ่มใหญ่ ท่านจะเข้า ไปร่วมวงนั่งคุย เล่าเรื่องการสร้างวัดบ้าง ดัก เตือนเรื่องกฎระเบียบวัดบ้าง ตอนเย็น ท่าน จะให้เด็กวัด พาท่านนั่งสามล้อออกตรวจวัด เกือบทุกวัน พบปะผู้ใด ก็ทักทายเขาไปเรื่อย ปี ๒๕๓๑ นี้คุณยายออกตรวจครัว ตรวจวัด พบปะผู้คนบ่อยมากเพราะท่านมี เรื่องสำคัญจะบอกเขาว่า “ปีนี้มาช่วยยายทอดกฐินนะ ยายเป็น เจ้าภาพกฐิน ขอเป็นครั้งเดียวเท่านั้นแหละ ในชีวิต..." “ยายคิดในใจมา ๒-๓ ปีแล้ว คิดว่า เรานี่นะต้องทอดกฐินซักครั้งหนึ่ง มันแก่ แล้ว อยากจะทำบุญกฐิน ตั้งแต่สร้างวัดมาให้ เขา มีเงิน ๓,๒๐๐ บาท จนเป็นวัดนี้ไม่ เคยทอดกฐินเลย ก็อยากจะทำสักครั้ง เผื่อภพชาติต่อไป ยายจะได้ไปสร้างวัด ใหม่ จะได้ทอดกฐินอีกจะได้เก็บเอาพรรคพวก เรวตามติดตัวไป จะหอบพระของยายไป ให้หมด ลูกศิษย์ลูกหา คนเก่า ๆ แก่ ๆ ด้วย จะไปตามมาให้หมด ตั้งใจว่า เขามาทำบุญวันนั้น เราก็จะ คุมบุญให้เขาทุกคน ถ้าใครมาก็มา ไม่ มาก็หมดเวลาแล้ว จะมาต่อว่า ยายจันทร์ไม่ รับรู้แล้ว” ค่าประกาศสร้างบุญของท่านหนักแน่น มั่นคงยิ่งนัก คุณยายอาจารย์ ผู้จุดประกายความ สว่างแห่งพุทธธรรมให้ปรากฏแก่ชาวโลก ด้วยการทุ่มเททั้งชีวิต ตรากตรำต่อความ ทุกข์ยากมาโดยตลอด ในโลกนี้จะมีแม่ชีชรา ร่างบอบบาง คนใด ที่จะมีน้ำใจทรหดอดทน สร้างวัด เคียงบ่าเคียงไหล่กับลูกศิษย์คราวลูก ได้ เหมือนคุณยายอุบาสิกาจันทร์ ขนนกยูง ผู้อยู่เบื้องหลังความสำเร็จของวัดพระ ธรรมกาย ขณะนี้ท่านมีอายุย่างเข้าปี ที่ ๘๐ แล้ว แต่ด้วยดวงใจอันเด็ดเดี่ยว และแกร่งกล้าของนักสร้างบารมี ท่านจึง ยังปรารถนาที่จะสร้างบุญใหญ่ด้วยการ ทอดกฐิน อันเป็นกาลทานที่ทำได้ยากยิ่ง มิใช่เพียงเพื่อตัวท่านเอง แต่เพื่อลูกศิษย์ ลูกหาของท่านและคนทั่วโลก ซึ่งมี อาตมา ทัตตชีโว ภิกขุ พระที่คุณยายปลูก ปั้นมาด้วยความเหนื่อยยากรวมอยู่ด้วย สาธุ...ขอบารมีธรรมแห่งองค์สมเด็จ พระสัมมาสัมพุทธเจ้า จงดลบันดาลให้ คุณยายอาจารย์ของอาตมา จงประสบ ความสำเร็จในทางธรรมยิ่งยวดขึ้นไปทุก ภพทุกชาติตราบเท่าเข้าสู่พระนิพพาน เทอญ. พฤศจิกายน ๒๕๐๐ กัลยาณมิตร