การบำเพ็ญเนกขัมมบารมี : หน้า 91/132

ทุกรูปสามารถบำเพ็ญเนกขัมมบารมีได้อย่าง มั่นคงและมั่นใจ ศัตรูของพระบวชใหม่อีกอย่างหนึ่งก็คือ เชื้อเก่าของความเป็นอยู่ทางโลก ตอนแรกก็ ไม่เข้าใจว่า ทำไมคุณยายต้องขอร้องหลวงพ่อ ธัมมชโยเมื่อครั้งบวชใหม่ ๆ ว่า ให้เผารูป ผู้หญิงที่เคยปลูกความสัมพันธ์สมัยเป็นฆราวาส ทิ้งให้หมด ขนาดเหลือหลงตาอยู่รูปเดียวที่บ้าน ท่านยังรู้ ให้ไปค้นมาฉีกทิ้งลงกระโถนต่อหน้า ท่านจนได้ คราวหนึ่งมีเพื่อนอาตมามาเยี่ยม ใส่ เสื้อผ้าสไตล์ใหม่มาก พอเห็นปุ๊บ อาตมานึก ทันที “โธ่เอ๊ย....นี่ถ้าเราใส่จะหล่อกว่ามันเสีย อีก” ตัวหนึ่งแจกไปไม่หมด นึกในใจขึ้นมาเลยว่า “เสื้อตัวนี้ยังใหม่อยู่เลย ถ้าเราใส่ตัวนี้ยัง จะหล่อกว่าเพื่อนที่มาเยี่ยมเราวันนั้นเสียอีก” เห็นไหมว่ายังเป็นไปได้ถึงขนาดนี้ ก็มัน เป็นเชื้อไฟให้ใจย้อนกลับไปคิดเรื่องทางโลก ถ้าคุณยายไม่รอบคอบในเรื่องเหล่านี้ บางที อาจจะไม่มี ทัตตชีโว ภิกขุ อยู่ในวงการ พุทธศาสนาแล้วก็ได้ คุณยายตั้งกฎระเบียบวัด - เมื่อคุณยายย้ายจากวัดปากน้ำมาอยู่ ด้วยที่วัดพระธรรมกายเมื่อปี ๒๕๑๘ คุณ ยายอาศัยประสบการณ์สมัยอยู่กับหลวงพ่อ วัดปากน้ำออกกฎระเบียบของวัดหลายอย่าง ที่เข้มงวดมากคือ นี่ขนาดตัดใจมาบวชแล้วก็ยังไม่วายเลย เพราะเชื้อมันยังไม่หมด ชนิดที่โบราณเรียกว่า กุฏิพระ ผลไม้ยังไม่ลืมต้น ถึงอย่างไรก็หวานไม่สนิท แต่ก็ไม่ได้คิดจะสึก วันหนึ่งกลับไปเยี่ยมโยม พ่อโยมแม่ที่บ้าน ไปพบว่ามีเสื้อตัวเก่งเหลืออยู่ พฤศจิกายน ๒๕๓๑ ไม่กี่รูป กำลังสร้างโบสถ์ สร้างศาลาฟังธรรม กัน แม้ระยะหลังท่านไม่ได้ลงมือทำเอง ท่านก็ เข้าไปดูแลตรวจตราความสะอาดในโรงทาน ทุกวัน อาหารหวานคาวของพระมีอะไร หั่นผัก นั่นเนื้อควรจะชิ้นขนาดไหนจึงจะกำลังดี ท่าน สอนคนครัวหมด ความชาญฉลาดของท่านอย่างหนึ่ง ซึ่งถ้ามองในแง่ของงานทางโลก ต้องยกให้คุณ ยายเป็นยอดของผู้นำ เพราะกุศโลบายในการ ผนึกกำลังรักษาความสามัคคีของหมู่คณะของ ท่านนั้นแหลมคมนัก ตลอดเวลาของการสร้างวัด เราลุยกัน มาตลอด พอมีคนมากเข้าก็แบ่งงานกันไปทำ พระทุกรูปแบ่งหน้าที่ไปเป็นหัวหน้าคุมงานทุก หน่วย ตั้งแต่บ่ายจนค่ำ แต่ตอนเช้าต้องนั่ง ห้ามรับแขกที่กุฏิ ห้ามไม่ให้ผู้หญิงขึ้น สมาธิทุกรูป จริง ๆ แล้วงานทุกส่วนแม้จะ ทางด้านอาหารขบฉัน คุณยายห่วงพระ มาก ท่านตั้งโรงทานหุงข้าวเลี้ยงพระเองตาม แบบโรงครัววัดปากน้ำ ตอนนั้นยังมีพระอยู่ Kalyanamitra.org แยกกันไปทำ ก็ควรมีโอกาสปรึกษาหารือกัน เป็นช่วง ๆ เวลาที่พบกันแน่นอนคือ เวลาฉัน ส่วนเวลาหลังเพลไปจนค่ำเป็นช่วงเวลาที่ห่าง กันนานมากสำหรับงานเร่งด่วน กัลยาณมิตร ๘๔