การเปลี่ยนแปลงในงาน : หน้า 116/132

โปรยปรายสายฝนร่วมอนุโมทนาบุญกับ พุทธศาสนิกชนด้วยตลอดเวลา...... งานบุญครั้งนี้ผ่านไปไม่กี่เดือน ผม ก็ประสบความเปลี่ยนแปลงเกี่ยวกับงานอีก ครั้งหนึ่ง “ผมเซ็นคำสั่งย้ายคุณวิโรจน์ไปแทนผอ. สุพจน์แล้ว มีงานอะไรค้างอยู่ก็มอบหมายให้ หัวหน้าฝ่ายเขารับไป คิดว่าอีกไม่กี่วันคำสั่งคง จะมาถึง” ผมรับรู้คำบอกกล่าวของท่านอธิบดี เหมือนตัวเองไม่มีส่วนเกี่ยวข้องในเรื่องนี้แต่ อย่างใด “ผอ.สุพจน์ถูกยืมตัวไปประจำสำนัก นายกฯ ผมจึงเสนอคุณวิโรจน์ไปรับหน้าที่ แทน ท่านปลัดกระทรวงฯกรุณาเปิดไฟเขียวให้ ......ไปทำงานกับท่านเถอะไม่หนักเหมือนที่ นี่หรอกสบายใจกว่าด้วย......ทางนี้ผมว่าท่าน รัฐมนตรีช่วยฯคงดันคนของท่านมาลง....... คอยดูเถอะ...... ผมบอกข่าวเรื่องย้ายงานให้ทาง บ้านทราบหลังจากเข้าไปรับหน้าที่ใหม่เรียบ ร้อยไปแล้ว “อ้าว!” พ่ออุทานห่วงใย สีหน้าตกใจ เหมือนกับคนอื่น ๆ “ไม่มีอะไรหรอกครับ ได้โอกาสท่าน อธิบดีก็เลยให้ผมเปลี่ยนงาน” ๑๑๔ กัลยาณมิตร “งานใหม่ยากไหมคะ” นรีรีบถาม “แรก ๆ ก็คงเอาเรื่อง ไปสักพักก็ดีขึ้นเอง นาก็รู้เรื่องงานพี่ไม่ คุณหญิงในอนาคตอาจจะหล่นตุ๊บใส่พานมา ให้ก็ได้นี่นา” “ฉันไม่ได้หลับหูหลับตางมโข่งอย่าง พวกเธอนี่ รู้ไว้เสียด้วยผอ.คนนี้น่ะเขาโสดก็ เฉพาะเมียแต่งเท่านั้น เมียเก็บของเขาลูกโตจะ เป็นหนุ่มอยู่แล้วล่ะจ้ะ” “อ้า! ไปคาบข่าวมาจากไหนจ๊ะ” “บ้า! เห็นฉันเป็นกาไปแล้วเรอะ พูดก็พูด เถอะ ข่าวนี้กรองมาหลายชั้นแล้วนะยะ" เสียงเน้นมั่นใจทำให้ผมยั้งขาไม่อยู่ ก้าวพ้นบันไดแล้วผมก็เดินเลี้ยวเข้าไปใน ศึกษาไปท่า ห้อง........ “ผอ....” หลายเสียงอุทานพร้อมกันสั้น ๆ เพียงคำเดียว “ผอ.ลืมอะไรไว้หรือครับ” ผู้ชายคนเดียว เคยกลัว” “อยู่ ๆ ก็ย้ายอย่างนี้มีเบื้องหน้าเบื้อง หลังอะไรหรือเปล่าครับ” สนธิไม่วายสงสัย “ไม่เกี่ยวกับพี่โดยตรง มีงานหลายชิ้น ในกลุ่มเป็นคนถาม ส่วนหญิงสาวเจ้าของข่าว ในสายงานของพี่ที่ท่านรัฐมนตรีช่วยๆขัดใจ ก้มหน้าชนิดที่ว่าคางกับอกแทบจะจรดกัน ไว้รอคนของท่านมาจะได้รู้ว่าอย่างที่ท่านต้อง “ผมพบท่านปลัดฯที่เชิงบันได ท่านขอ การนั้นนอกจากเราจะเสียประโยชน์แล้วตัว บันทึกร่างตอบกระทรวงการคลังไปดูก่อนก็เลย ตรงไปไขกุญแจเข้าห้องไปเอางาน กลับออกมาหลายคนยังคงยืนนิ่งไม่ ท่านเองนั่นแหละจะเสียหายเพราะเป็นคนสั่ง ขึ้นมาเอาให้ท่าน” ตอบคำถามแล้วผมก็เดิน นี่ก็อาจจะเป็นเหตุผลหนึ่งที่ท่านอธิบดีช่วยดัน ให้พี่พ้นไป” ต้องเหนื่อยมากขึ้นนะคะ” “ตรงนี้แหละที่พี่เป็นห่วง” “พี่โรจน์ไม่อยู่แล้วอย่างนี้ท่านอธิบดีคง เคลื่อนไหว ใจก็สงสารและทั้งรีบเพราะผู้ “น่าเห็นใจท่านนะคะ มีลูกน้องเกเรยัง พอเรียกมาตักเตือนสั่งสอนได้ มีเจ้านายดื้อรั้น ไม่รู้งานไม่สุจริตใจอย่างนี้น่าอึดอัดใจจังเลย” ยายงานใหม่ มีงานและกฎระเบียบ ต่าง ๆ ต้องศึกษาหาความรู้มากมาย สิ่งหนึ่ง ที่ผมสนใจไม่น้อยคือเรื่องของคน เท่าที่สัง เกตการย้ายมาครั้งนี้ของผมทำให้หลายคนทั้ง พอใจ ไม่พอใจ ไม่ยินดียินร้าย ตลอดจนบาง คนที่อยู่ไม่สุขชอบนินทาเป็นอาหารปาก “นี่เธอ ผอ.คนใหม่ยังโสดนะจ๊ะ” “เกี่ยวอะไรกับฉันด้วยล่ะ” “อ้าว! ไม่สนหรอกหรือ ฟลุ๊ค ๆ ตำแหน่ง Kalyanamitra.org ใหญ่รออยู่ แต่ขาที่กำลังก้าวจะผ่านเลยไป กลับหยุดนิ่งไม่ขยับ “มีเรื่องหนึ่งอยากจะบอก ผมไม่เคย คิดจะให้ตำแหน่งเมียเก็บกับใคร ที่บ้านของ ผมมีผู้หญิงอยู่ ๒ คน คนหนึ่งเป็นน้องสาวพ่อ เดียวกับผม คุณแม่ของเราต่างก็เสียชีวิตไปตั้ง แต่เรายังแบเบาะ ส่วนอีกคนหนึ่งที่มีลูกชาย อายุร่วม ๑๐ ขวบแล้วนั้น ทั้ง ๆ ที่เป็นหม้ายแต่ เธอกลับพอใจเป็นเพียงน้องสาวของผม....... หากคุณสุพรศรีจะเอางานมาเสนอผมบ่อย ๆ ลองดูบ้างก็ได้.....” จากนั้นมาก็ไม่ได้ยินใครนินทาผมอีก คงไม่เลิกหรอก เพียงระมัดระวังไม่เปิดโอกาส ให้ผมได้ยินได้ฟังด้วยเท่านั้น! อ่านต่อฉบับหน้า พฤศจิกายน ๒๕๓๑