การเกษียณอายุและการพัฒนาความสามารถ : หน้า 74/132

ของลูกน้องที่เขาคอยช่วยผม เราจะเก่งแค่ ไหน ถ้าไม่มีคนช่วยก็ไปไม่ได้หรอก วัน ข้างหน้าเราไม่รู้ว่าอะไรเป็นอะไร ผมคิด ๆ เอาไว้ คงไม่เกษียณอายุตัวเองที่งานราชการ หรอก คงออกไปทำอะไรที่เป็นเรื่องท้าทาย ความสามารถ....อีกอย่างผมโตมาเร็ว ควรจะ ได้ให้โอกาสคนอื่นบ้าง อยู่ไปนาน ๆ ก็ไม่ดีนะ เราเองก็รู้สึกเบื่อ เหมือนทำให้คนอื่นเขาคอย ผมเคยพูดในที่หลายแห่งว่า เมื่อไปถึงยอดเขา แล้ว จะขึ้นต่อไปอีกเราก็ต้องบินได้ ซึ่งเรารู้ว่า เราบินไม่ได้ และก็ไม่มีใครบินได้ ก็ต้องเดิน ลง เดินลงอย่างสง่าผ่าเผย ถ้าเป็นไปได้ เลือก คนที่เข้ามาแทนเรา เราก็จะภูมิใจที่ได้สร้าง ทายาทแทนเราได้ เราได้ตัดสินใจก่อนที่เดินลง มา โดยไม่สร้างศัตรูไว้...คือว่า....(หัวเราะ) วันหนึ่ง....ไม่ต้องมีใครมาไล่ผมหรอก ผมจะ ไปของผมเอง.... ที่สุดของชีวิตในหน้าที่งานราช การ อาจจะมีขอบเขต มีการสิ้นสุดที่เรา เรียกว่า เกษียณอายุ แต่ในเรื่องของความดี ย่อมไม่มีขอบเขตของ ความสามารถ ๗๒ กัลยาณมิตร ความสิ้นสุด ไม่ว่าบุคคลผู้นั้นจะมีอายุ มากน้อยเพียงใด โอกาสที่จะทำความดี นั้นมีอยู่เสมอ ประเทศชาติต้องการคนพูด จริงทำจริง คนที่มีความคิดสร้างสรรค์ มาช่วยกันพัฒนาสังคม เพราะการพัฒนา ความคิดสร้างสรรค์นั้น ยิ่งใหญ่และ ทรงพลังยิ่งนัก เมื่อคุณสมบัติดังกล่าว มาพร้อมอยู่ในบุคคลระดับบริหารอย่าง ดร. ปลอดประสพ สุรัสวดี ทำให้เชื่อมั่นได้ว่า ไม่ว่าท่านจะไปทำงานอยู่ในระดับหรือตำ คุณภาพชีวิตของประชาชนในรูปแบบ แหน่งใด ๆ ก็ตาม ย่อมทำให้งานในความรับ ต่าง ๆ นั้น หากขาดเสียซึ่งคุณธรรมอันเป็น ผิดชอบของท่าน ได้รับการพัฒนาให้ก้าวหน้าทัน เครื่องหล่อเลี้ยงจิตใจให้เกิดความสร้าง สมัยทันเหตุการณ์และมีคุณภาพมากที่สุด.... สรรค์แล้ว โครงการต่าง ๆ ที่ดำเนินการ เพื่อความเจริญของชาติบ้านเมือง ก็จะไม่ บรรลุเป้าหมายที่สมบูรณ์ พฤศจิกายน ๒๕๓๑