การบวชและความบริสุทธิ์ : หน้า 76/132

ก็ตอบพ่อไปว่า “ช่างปะไรล่ะพ่อ มันจะด้วนก็ช่าง ตระกูลของเรานี่ถ้าจะมีอีกเป็นร้อย เป็นพัน เป็นหมื่นเป็นแสนเป็นล้านนี่ โลกมันก็ไม่ดีใจ หรือตระกูลของเราจะหมดไปวันนี้ ถามว่าโลกเสียใจไหม ก็ไม่เสียใจเขาก็เฉย ๆ แต่ว่าที่น่าคิดก็คือ ถ้าว่าตระกูลของเรามีต่อไป อีกเยอะ ๆ วันหนึ่งจะต้องมีคนเลวมาเกิด อบรมยังไงก็ต้องมีคนเลวหลงมาเกิด วันนั้นแม้ ตายไปแล้วก็คงมีคนด่าตามหลัง เพราะฉะนั้น ให้มันด้วนเสียเถอะนะพ่อนะ แล้วจะได้มีแต่เสียง ชมว่า เสียดายตระกูลนี้มีแต่คนดี ๆ ทั้งนั้น” ท่านได้ฟังก็เลยเงียบ แล้วท่านไม่พูดด้วยเลยสองวัน แต่ว่าไม่ทราบหลวงพ่อธัมมชโย ท่านไปพูดยังไง วันนั้นหลวงพ่อไม่อยู่บ้านไปธุระ หลวงพ่อธัมมชโยไปที่บ้าน พอหลวงพ่อกลับ มาได้ยินเสียงโยมพ่อดังออกมาจากบ้านนี่แหละ ได้ยินแว่ว ๆ ว่า “เออ แล้วบวชนี้จะให้โยมทำ อะไรบ้าง” พ่อให้บวชแล้วก็รู้เท่านี้ คุณเอ๋ยอย่าไปกลัวมันเลยนะ ไอ้พวกที่กลัวโลกจะไม่มีคนอยู่ นี่ แล้วมันเดือดร้อนอะไรเล่า ปัดโธ่! มันน่าอยู่นักเรอะ (หัวเราะ) ผู้บริสุทธิ์ อย่างนี้ก็หมดกิเลสน่ะซี ถาม ที่ว่าบริสุทธิ์กาย วาจา ใจ หมายถึงอย่างไร ตอบ พระพุทธองค์บอกว่าอย่างนี้ ถึงแม้ว่าจะอาบน้ำวันละพันครั้ง เปลี่ยนเสื้อผ้า วันละพันหน ก็ยังไม่เชื่อว่าบริสุทธิ์กาย แต่ผู้ที่จะบริสุทธิ์กายได้ต้อง หนึ่งไม่ฆ่าสัตว์ สองไม่ลักทรัพย์ สามไม่เจ้าชู้ นั่นแหละบริสุทธิ์กาย บริสุทธิ์วาจาเป็นไง ถึงจะแปรงฟันวันละพันครั้ง อมยาอมวันละพันหน มันก็ไม่ สามารถทำให้วาจาบริสุทธิ์ได้ ผู้ที่วาจาบริสุทธิ์ต้องไม่พูดโกหก ไม่พูดคำหยาบ ไม่พูด เพ้อเจ้อ ไม่พูดส่อเสียด อย่างนี้ถึงจะถือว่ามีวาจาบริสุทธิ์จริง ปากสะอาดได้ว่างั้นเถอะนะ ไม่ได้อมอะไรต่ออะไรทั้งนั้นแหละ แต่ว่าสะอาดได้ ส่วน บริสุทธิ์ใจ คือไม่โลภอยากได้ของคนอื่น ไม่พยาบาทปองร้ายใคร ไม่คิดเห็นผิดทำนองคลองธรรม อย่างนั้นใจสะอาด ใจบริสุทธิ์ ทําบุญตักบาตร ทำอย่างไร ย่อมได้อย่างนั้น ถาม มีคนสองกลุ่ม กลุ่มหนึ่งใส่บาตรพระด้วยอาหารที่ทำเองทุกวัน แต่แบ่งใส่บาตร พระก่อน แต่อีกกลุ่มใส่เฉพาะวันพระหรือวันสำคัญ ด้วยอาหารที่ประณีต อยากทราบว่า อานิสงส์ที่ได้รับต่างกันอย่างไรคะ ตอบ พวกที่ใส่บาตรทุกวัน หนึ่ง สมบัติจะไม่ขาดมือ จะรวยหรือเปล่าไม่ทราบ แต่สมบัติจะไม่ขาดมือ ต้องการเมื่อไหร่ก็มีมาเมื่อนั้น แล้วไม่ว่าจะหยิบจะทำอะไรเกิดไปกี่ชาติ กี่ภพ ทรัพย์สมบัติเกิดขึ้นกับเราง่าย เป็นคนมีโชค คิดจะทำอะไรแล้วมันจะได้ทุกวัน ส่วน อีกพวกหนึ่ง เนื่องจากเจ็ดวันตกที ถ้าจะมีโชคก็เจ็ดวันมีกับเขาที แต่เนื่องจากทำประณีตเป็น พิเศษ ก็เอาล่ะ ถ้าจะได้ก็ได้ของที่ประณีตเป็นพิเศษ แต่ว่านาน ๆ ได้ ส่วนที่ทำทุกวันแล้ว ไม่ประณีตก็ได้สมบัติธรรมดาและก็ไม่ขาดมือ ถ้าทำทุก ๆ วันแล้วประณีตด้วย ถ้ายังงั้นมีโชค ทุกวันแล้วของดีเยี่ยม ๆ ต้องตกมาถึงมือเรา ก็มากันยังงี้แหละ ที่สุดถึงคราวจะออกบวช สมมติ ถึงคราวไปเจอพระพุทธเจ้าเบื้องหน้า ออกบวชเป็นนางภิกษุณี พวกที่ตักบาตรทุกวันก็มี ๗๔ กัลยาณมิตร Kalyanamitra.org พฤศจิกายน ๒๕๓๑