การประชุมและการนั่งสมาธิ : หน้า 92/132

คุณยายขอร้องพระทุกรูปว่า “๕ โมงเย็นต้องมาฉันน้ำปานะของ ยายนะ ให้ยายได้บุญบ้าง” พวกเรามีหรือ จะขัด เมื่อคุณยายบอกอยากได้บุญจากพระ ลูกศิษย์ ทุกรูปจึงมีเวลาพบกัน อีกช่วงหนึ่งคือ ๕ โมงเย็น ได้ปรึกษาหารือเรื่องงานกันอีกพัก ต่อหน้าคุณยาย ตอนนั้นอาตมาไม่รู้สึกอะไร นอกจากนึกว่าคุณยายอยากได้บุญ แต่มาระยะหลัง ๆ เมื่อได้มาช่วยเจ้า อาวาสบริหารวัดมานานพอสมควร จึงเห็น ความสำคัญของการประชุมว่ามีมาก คราว หนึ่งมาฉุกคิดได้ว่าจริง ๆ แล้วคนต้นคิดเรื่องนี้ คือคุณยายอาจารย์ผู้ไม่เคยเรียนทฤษฎีการบริ หารมาก่อนเลย... หวนคิดไปถึงตอนที่อาตมา และทีม งานสร้างวัดหลายคนยังไม่ได้บวช เราลุยเรื่อง ปรับพื้นที่วางแบบแปลนกันมาก มีเรื่องทุ่ม เถียงกันบ่อยในที่ประชุม เพราะความเห็น ไม่ลงรอยกัน คุณยายไม่ได้เข้าร่วมประชุม ด้วย แต่มาคอยเลียบ ๆ เคียง ๆ สังเกตการณ์ ๙๐ กัลยาณมิตร ดีกว่า” ตกลงบางครั้งจนถึงกลางคืนก็ยังไม่ ถ้าเห็นท่าไม่ดีขึ้นให้ประชุมต่อไป เดี๋ยวทะเลาะ กันแน่ ท่านจะสั่งให้หยุดประชุมทันที แต่ท่าน ให้หยุดแบบนิ่ม ๆ เราก็ดื้อกับท่านไม่ได้ ได้ประชุม รุ่งเช้าคุณยายชวนนั่งสมาธิต่ออีก เช่นบอกว่า “เรื่องที่ประชุม คงอีกยาวนะกว่า จะจบ มานั่งสมาธิกับยายก่อนเถอะ” พวกเราก็ต้องงดการประชุมมานั่ง สมาธิกับคุณยาย นั่งไปได้ประมาณ ๒ ชั่วโมง ใจก็ใส พอเลิกนั่งก็ประชุมกันต่อไปด้วยความ ราบรื่น เพราะใจผ่องใสกันหมดทุกคนแล้ว บางเรื่องที่มีเค้าจะขัดแย้งกันรุนแรง พอเราเตรียมจะประชุมคุณยายจะพูดเปรยรัก หน้าทันที “วันนี้อากาศไม่ดี ร้อนอบอ้าว จะ มาประชุมอะไร ไว้แดดร่มลมตกค่อยประ ชุมกันตอนนี้มานั่งสมาธิกับยายสัก ๒-๓ ชั่วโมงดีกว่า” บางทีก็บอกว่า “วันนี้อย่าเพิ่งประชุมเลย มาช่วย เรื่องบางเรื่องท่านชะลอเวลาด้วยวิธีนี้ไปถึง ๒-๓ วัน จึงให้ประชุม ซึ่งเมื่อถึงเวลานั้นทุก คนได้นั่งสมาธิต่อเนื่องกันมานานจนกระทั่งใส ทั่วกันแล้ว เรื่องที่ประชุมถึงจะเห็นไม่ตรงกัน อย่างไรก็ออมชอมกันได้ เพราะต่างใจใส่ใจ ละเอียดกันแล้วทั้งสิ้น นี่แหละคุณยาย อ่านหนังสือก็ไม่ออก แต่รอบรู้สารพัด ฝีมือควบคุมสถานการณ์หา ใครทาบยาก เพราะท่าน จึงทำให้ทุกอย่างเข้า รูปเข้ารอย เป็นน้ำหนึ่งใจเดียว และสำเร็จ ได้รวดเร็ว เราสามารถกล่าวได้เต็มปากว่า “วัดพระธรรมกายสร้างได้เพราะ คุณยายแท้ ๆ" เตือนสติไม่ให้หลงทาง แม้งานการสร้างวัดจะยิ่งใหญ่เพียงใด กันจัดดอกไม้บูชาพระพุทธเจ้ากัน คุณยายไม่เคยให้ความสำคัญมากไปกว่า พฤศจิกายน ๒๕๐๑