สะพานเชื่อมใจ : หน้า 112/132

สะพาน เชื่อมใจ ผู้อ่านส่งมา โดย พ.พ. “เย็นนี้โรจน์เลยไปรับหนูปานไหมกับ ตาปุยมาทานข้าวที่บ้านนะ พ่อกับยายน่าจะ ทํากับข้าวไว้รอ “ครับ* เสียงรับค่าของผมคงจะฟังดูแปลก พ่อ หันหน้ามาแว่บหนึ่งแล้วเดินเข้าบ้านโดยไม่พูด อะไร ต่อจากฉบับที่แล้ว 13 1 เป็นผู้ให้ N ออกจากสมาธิ พ่อ นร สนธิ และตาปุย หัวเราะ ประสานกันเป็นระยะ ๆ ขณะที่ผมเดินวนไป เวียนมาอยู่หน้าบ้านคนเดียว เวลาผ่านไป นาน ผมจึงเห็นสนธิเปิดประตูบ้านออกมา “อ้าว ผมคิดว่าพี่โรจน์หลับไปแล้วเสีย อีกเห็นไฟในห้องปิด ออกมายืนให้ยุงกัดทำไม ครับ” “ออกมาทําไมหรือสนธิ” ผมถามเขา แทนการตอบคําถาม “ผมจะเอารถออกไปส่งคุณปานไหมกับ ตาปุยครับ “จะกลับบ้านแล้วหรือ ถ้างั้นพี่จะไปส่ง เอง พี่เป็นคนไปรับก็จะขอไปส่งเองดีไหม” “ถ้าพี่โรจน์ไม่สบายก็ไปนอนเถอะ ครับ ผมจัดการเอง” “เถอะน่าเป็นธุระของพี่เอง" พูดจบผม ก็ตรงไปเปิดประตูรถเพื่อตัดบทไม่ให้สนธิพูด อาบนํ้าเปลี่ยน ด่ว เสื้อผ้าลงไปข้างล่างเห็นสนธิกำลังยกถาดใส่ ถุงอาหารออกมาจากครัวพอดี *พ่อล่ะสนธิ" "ดิอถาดใส่ข้าวออกไปรอใส่บาตร ข้างนอกครับ วันนี้คุณนาทำน้ำพริกปลาทูกับ ข้าวก็เลยเสร็จช้าไปหน่อย คุณพ่อกลัวพระ ท่านจะผ่านไปก่อนก็เลยออกไปดักรอ “ถ้าอย่างนั้นส่งถาดให้พี่เถอะ อนุโมทนาด้วยกับแม่ครัวและพ่อครัวนะ ขอ ผมวางมือบนพวงมาลัยรถ มองดูพ่อ และตาปุยจูงมือกันออกมา พอสนธิเปิดประตู รถให้ พ่อก็ก้มลงกอดตาปุยไว้ ภาพเด็กกับคน แก่กอดกันกลมทำให้ผมต้องเบือนหน้าไปทาง อื่น บังเอิญสบตากับคุณปานไหมซึ่งยืนดูอยู่อีก ด้านหนึ่ง จึงผายมือให้เธอขึ้นรถ “พรุ่งนี้ปุยมาอีกได้ไหม” *ได้ครับ ให้ปุ๋ยมาอยู่กับคุณตาเลยดี ไหมครับ” “ดี ดีมาก ๆ เลยชวนแม่มาด้วยนะ ตา จะจัดงานเลี้ยงฉลองให้เลยถ้าปุยชวนแม่มา “สาธุ” ใส่บาตรพระองค์สุดท้ายเสร็จกำลังจะ เข้าบ้านพ่อก็หันมาสั่งผมว่า ใต้ ๑๑๐ กัลยาณมิตร Kalyanamitra.org พฤศจิกายน ๒๕๓๑