การตัดสินใจบวชและความรู้สึกในชีวิต : หน้า 90/132

เพราะคนอื่นเลย แต่เป็นเพราะการตัดสิน ใจของอาตมาเองทั้งหมด บุญแท้ๆ ที่คุ้มครองเพื่อนหญิงที่แสนดี เหล่านั้น ไม่ให้ต้องมาตกระกำลำบากเพราะ อาคมา ตัดสินใจบวชตลอดชีวิต เมื่อพิเคราะห์ดูการมีคู่ครองกับนิสัย ใจคอของอาตมาอย่างถี่ถ้วนแล้ว ก็ตัดสินใจว่า "บวชดีกว่า ชะตาคนอย่างเรา แค่ คิดจะแต่งงานครั้งแรก พ่อก็ไล่ให้ไปหา “นี่แหละคุณยาย อ่านหนังสือไม่ออกแต่ รอบรู้สารพัด ฝีมือควบคุม สถานการณ์หาใคร ทาบยาก เพราะท่านจึง ทําให้ทุกอย่างเข้ารูป เข้ารอย เป็นน้าหนึ่ง ใจเดียว และสําเร็จได้ รวดเร็ว เราสามารถกล่าว ได้เต็มปากว่า “วัด พระธรรมกายสร้างได้ เพราะคุณยายแท้ๆ” ธรรมะของพระพุทธเจ้าแล้ว จนป่านนี้คิด กี่ครั้ง ๆ ก็ไม่สำเร็จสักที อยู่กับพระพุทธเจ้า ไปเสียเลยจะดีกว่า” อีกอย่างที่ควรจะยกมาอ้างเป็นเหตุ ให้บวชคือ อาตมามีความรู้สึกฝังใจประหลาดๆ อย่างหนึ่งอยู่ลึก ๆ มาตั้งแต่เด็ก สมัยเรียนชั้น ประถมอยู่กับพ่อแม่ที่จังหวัดกาญจนบุรี คือ ทุกครั้งที่ขึ้นไปบนภูเขาใกล้บ้าน เพื่อดัดไม้รวก มาทำรั้วโรงเรียนบ้าง ขึ้นไปเที่ยวเล่นบ้าง ขณะที่อาตมามองลงมาข้างล่าง เห็นถนน เห็น ผู้คน วัว ควายที่กำลังเดินไปตามทาง เห็นบ้าน ๔๘ กัลยาณมิตร เห็นแม่น้ำ อาตมามีความรู้สึกลึก ๆ ว่านี่ไม่ใช่ บ้านของอาตมา ผู้คนเหล่านั้นไม่ใช่พี่น้องพวก ขณะที่อาตมาไปธุระข้างนอก เดียวกับอาตมา แม้แต่พ่อแม่อาตมาก็รู้สึก ของอาตมามาก่อน มาหาอาตมาที่บ้านใน พอกลับมาถึงบ้าน เห็นสีหน้าโยมพ่อ “ในงานบวช จะให้โยมทำอะไรให้บ้าง" ได้ยินแค่นี้อาตมาก็ลิงโลดใจ รู้ว่าโยม ห่างเหินเหมือนอาตมาพลัดถิ่นมาอยู่ในบ้าน สดชื่น ถามหลวงพ่อธัมมชโยต่อหน้าอาตมาว่า เมืองอื่น มีคำถามผุดขึ้นในใจหลายครั้งว่า อาตมามาจากไหน พ่อแม่ที่แท้จริงของอาตมา คือใคร คิดแล้วก็มีความรู้สึกว้าเหวขึ้นมา ทันที ครั้นกลับถึงบ้าน ความรู้สึกนั้นก็หายไป มีความรู้สึกอบอุ่นเมื่ออยู่พร้อมหน้าพ่อแม่ลูก ตามเดิม ครั้นมาพบคุณยายอาจารย์ พบเพื่อนผู้ พ่ออนุญาตให้บวชแล้ว ก้มลงกราบท่านด้วย ความตื้นตันใจ เมื่อนำเรื่องนี้มากราบเรียนคุณยาย อาจารย์ ท่านดีใจมาก สั่งให้ทุกคนเตรียม งานบวชอาตมา ในวันที่ ๑๙ ธันวาคม ๒๕๑๙ นั้นทันที ปฏิบัติธรรมที่บ้านธรรมประสิทธิ์ ความเป็นอยู่ พระบวชใหม่ ของที่นี่มีความอบอุ่นอย่างประหลาด คุณยาย อาจารย์เป็นศูนย์กลางความรู้สึกนึกคิดของ อาตมาทั้งหมด เหมือนท่านเป็นทั้งพ่อทั้งแม่ รวมกัน อาตมามีความสุขที่จะซักใช้ไต่ถาม ท่านได้ทุกเรื่อง ทุกข์สุขอย่างไรท่านรู้หมด โดยไม่ต้องบอกต้องถาม ไม่ต้องเป็น อาตมา ยังรู้สึกสนุกที่ได้เกเรเกตุงให้คุณยายปราบ ไม่ต้องระวังตัวแข็งเหมือนอยู่ต่อหน้าอาจารย์ ใหญ่กับไม้เรียว อาตมามีความรู้สึกเหมือนเป็นเด็ก อยู่ในอ้อมอกอุ่นของคุณยาย ไม่มีอันตราย ใด ๆ จะมาแผ้วพานได้ อาตมามีเพื่อนผู้ ปฏิบัติธรรมที่สาม สามารถสนทนาธรรมกัน ได้อย่างสนุกสนาน เหมือนพี่เหมือนน้อง อาตมามีความรู้สึกว่า นี่แหละคือ ครอบ ครัวของอาตมาที่แท้จริง ถึงเวลาแล้วที่ อาตมาควรจะบวชเพื่อเป็นคนในสกุล หน่อเนื้อพระพุทธเจ้าไปเสียด้วยกัน แล้วพ่อแม่ผู้ให้กำเนิดของอาตมาล่ะ... อาตมาไปกราบลาท่าน ขออนุญาตบวช ท่าน ถามว่าจะบวชนานเท่าไร อาตมาตอบว่า “บวชตลอดชีวิต” โยมพ่อของอาตมาไม่ยอมพูดเรื่องนี้กับ อาดมาเลย ตลอดเวลาหลายวันจนกระทั่ง วันหนึ่ง หลวงพ่อธัมมชโย ผู้มีอายุพรรษาเพียง ๒ พรรษาเศษ แต่มีความคุ้นเคยกับครอบครัว หลังจากได้บวชแล้วที่วัดปากน้ำภาษี เจริญ ก็ดูเหมือนว่าทุกสิ่งทุกอย่างน่าจะ เรียบร้อยดี แต่กลับไม่เป็นเช่นนั้น เพราะผู้บวช ใหม่กว่าจะปรับตัวเข้ากับเพศสมณะได้ ต้องใช้ เวลามาก อาตมาเคยนบนอบหมอบกราบคุณยาย มาบัดนี้เป็นพระแล้ว คุณยายท่านปรับตัวได้ ทันที กราบพระลูกศิษย์ด้วยอาการนอบน้อม เต็มอกเต็มใจ อาตมาเสียอีก บางครั้งที่ได้ รู้สึกถึงความรักความห่วงใยของท่านเต็มที่ ความซาบซึ้งประทับใจ ทำให้เผลอยกมือ ไหว้ท่านด้วยความตื้นตันใจหลายครั้งเหมือน กัน คุณยายต้องเตือนบ่อย ๆ ว่า “อย่าทําให้ยายบาปนะ ตอนจำพรรษาอยู่วัดปากน้ำภาษีเจริญ หลวงพ่อธัมมชโยและอาตมายังคงมาปฏิบัติ ธรรมที่บ้านธรรมประสิทธิ์เหมือนเดิม ที่วัด ปากน้ำระยะนั้นไม่เข้มงวดเรื่องการรับแขกของ พระมากนัก ใครจะรับแขกที่กุฏิก็ได้ แต่คุณยาย ไม่ยอม แขกทุกคน ไม่ว่าหญิงหรือชาย ที่มา เยี่ยมพระ พระจะต้องออกมารับแขกที่บ้าน ธรรมประสิทธิ์ โดยเฉพาะถ้าเป็นแขกผู้หญิงนี้ ไม่ได้เลย พระจะต้องรับต่อหน้าคุณยาย และ คุณยายมักจะนั่งฟังอยู่ด้วยความเข้มงวด เรื่องนี้นี่เองที่ทำให้พระของคุณยาย พฤศจิกายน ๒๕๓๘ Kalyanamitra.org