การบวชและการปลูกฝังคุณธรรม วารสารกัลยาณมิตร ปี 2531 ฉบับที่ 11 หน้า 109
หน้าที่ 109 / 132

สรุปเนื้อหา

แต่ตกสัมภาษณ์เพราะอยากบวชมาก เนื่องจาก ในขณะนั้นกำลังมีศรัทธาเรื่องธรรมะท่วมท้น เขากล่าวว่า “ตอนสัมภาษณ์ คณะกรรมการชวนคุย จนรู้ว่าผมไปวัดปฏิบัติธรรม เขาถามว่า ถ้าจะให้เลือกระหว่างงานกับการบวช ผมจะ เลือกอย่างไหน ผมก็ตอบว่า จะขอคิดดูก่อน” คุณวรวิทย์อดหัวเราะขันด้วยซื่อบริสุทธิ์ของตน ไม่ได้ แล้วสรุปว่า “อันนี้คงเป็นสาเหตุสำคัญ อันหนึ่ง ที่ทำให้พลาดโอกาสทำงานที่ปูน ซีเมนต์ไทย... แต่ผมถือว่าเป็นโชคดี เพราะ ทำให้ผมได้มีโอกาสบวชพระธรรมทายาท รุ่นที่ ๑๓ ถ้าผมได้งานตอนนั้น คงยังไม่มี โอกาสบวช” ครูควรมีบทบาทสำคัญใน การปลูกฝังคุณธรรม คุณวรวิทย์มีความเห็นว่า การปลูกฝัง คุณธรรมให้ได้ผลดีนั้น จำเป็นอย่างยิ่งที่จะต้อง พฤศจิกายน ๒๕๓๑ ปลูกฝังกันตั้งแต่ยังเป็นเด็กเล็ก ๆ เขากล่าวว่า “สำหรับคนอายุระดับผมถือว่า ด

หัวข้อประเด็น

- การบวชและการปลูกฝังคุณธรรม

ข้อความต้นฉบับในหน้า

แต่ตกสัมภาษณ์เพราะอยากบวชมาก เนื่องจาก ในขณะนั้นกำลังมีศรัทธาเรื่องธรรมะท่วมท้น เขากล่าวว่า “ตอนสัมภาษณ์ คณะกรรมการชวนคุย จนรู้ว่าผมไปวัดปฏิบัติธรรม เขาถามว่า ถ้าจะให้เลือกระหว่างงานกับการบวช ผมจะ เลือกอย่างไหน ผมก็ตอบว่า จะขอคิดดูก่อน” คุณวรวิทย์อดหัวเราะขันด้วยซื่อบริสุทธิ์ของตน ไม่ได้ แล้วสรุปว่า “อันนี้คงเป็นสาเหตุสำคัญ อันหนึ่ง ที่ทำให้พลาดโอกาสทำงานที่ปูน ซีเมนต์ไทย... แต่ผมถือว่าเป็นโชคดี เพราะ ทำให้ผมได้มีโอกาสบวชพระธรรมทายาท รุ่นที่ ๑๓ ถ้าผมได้งานตอนนั้น คงยังไม่มี โอกาสบวช” ครูควรมีบทบาทสำคัญใน การปลูกฝังคุณธรรม คุณวรวิทย์มีความเห็นว่า การปลูกฝัง คุณธรรมให้ได้ผลดีนั้น จำเป็นอย่างยิ่งที่จะต้อง พฤศจิกายน ๒๕๓๑ ปลูกฝังกันตั้งแต่ยังเป็นเด็กเล็ก ๆ เขากล่าวว่า “สำหรับคนอายุระดับผมถือว่า ดึงยาก แล้วเป็นไม้แก่แล้ว จะไปดึงอีกทีหนึ่งก็ต่อเมื่อ เขาต้องเผชิญปัญหาชีวิตแล้ว.... ปัญหาอีกอย่าง หนึ่งสำหรับการเข้าวัดเมื่อโตก็คือ ความไม่ สามารถผสมกลมกลืนชีวิตนักปฏิบัติธรรม ให้เข้ากับชีวิตในสังคมของคนส่วนใหญ่... เมื่อ เราเข้าวัดปฏิบัติธรรม เพื่อน ๆ จะมองว่าเรา เป็นคนละโลก คนละสังคม แตกต่างจากพวก เขา เราเองก็ต้องแยกตัวจากเพื่อน เพราะ ไม่สามารถไปสนุกสนานเฮฮาแบบเพื่อนได้ เพราะไปทางนั้นมีแต่จะทำให้ใจฟุ้งซ่าน..... เรื่องล้อเลียนหรือครับมีเป็นประจำ เพื่อน บางคนก็เรียกว่าเป็น มหา สนุกสนานกันไป ตามเรื่องตามราว เป้าหมายของคนในสังคม คือความ สำเร็จในชีวิต ซึ่งได้แก่ เรียนจบแล้วก็แต่งงาน มีครอบครัว มีภรรยาสวย ที่สำคัญคือ “รวย” ผมคิดว่าคนส่วนใหญ่ไม่รู้จักคำว่าบุญ ไม่เชื่อ เรื่องบุญ บางคนคิดแต่เพียงว่าเราทำดี ไม่ เบียดเบียนใครก็พอแล้ว ไม่จำเป็นต้องสร้างสม บุญให้กับตนเอง ส่วนบาปเขามองเห็นว่าเป็นสิ่งไม่ดี ไม่ควรทำ แต่ว่าเรื่องบุญนั้นเขามองไม่เห็น แม้แต่คนระดับอาจารย์บางท่านก็ยังไม่เข้าใจ เรื่องบุญเลย เพราะฉะนั้น การปลูกฝังธรรมะ ควร ทำแก่เด็ก ๆ โดยอบรมกันในโรงเรียน ซึ่ง พ่อแม่ส่วนใหญ่ก็โยนให้เป็นภาระของครู อยู่แล้ว ฉะนั้นผมจึงเห็นว่า ครูควรมีบทบาท สำคัญในการปลูกฝังคุณธรรม” Asian Institute of Technology มารดาเป็นอย่างยิ่งในฐานะผู้สืบสกุลคนโต เมื่อคุณวรวิทย์เริ่มเข้าวัด บิดาก็เริ่มไม่เห็นด้วย แต่เมื่อเขาอ้างว่าไปฝึกสมาธิเพื่อให้เรียนเก่ง บิดาก็เลยไม่ขัดขวาง แต่ครั้นเมื่อเรียนจบ ปริญญาตรีแล้ว บวชพระธรรมทายาทแล้ว ไปทำงานแล้ว เขากลับไปวัดบ่อยขึ้น จึงทำให้ บิดาไม่พอใจมากขึ้น เขาจึงชวนพี่สาวคนเล็ก ซึ่งยังเป็นโสดและน้องชายซึ่งกำลังเรียน ปริญญาโทที่มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ไปช่วยงานเหรัญญิกที่วัดด้วย เพื่อเป็นกำลังใจ แก่กันและกัน การทำเช่นนี้ยิ่งทำให้บิดาของเขา มีความวิตกกังวลยิ่งขึ้น เขากล่าวว่า “คุณพ่อน้อยใจ ที่ทำงานสะสมเงินทอง มาตลอดชีวิตก็ทำเพื่อลูก แต่พวกผมกลับเข้าวัด ทำเหมือนไม่ไยดีในสิ่งที่ท่านอุตส่าห์สร้าง ขึ้นมา พวกเราสามคนก็เลยไปนั่งคุยกับท่านว่า คนที่มีครอบครัวที่ผมเคยเห็นมาล้วนแต่มี ปัญหาเดือดร้อนกันทั้งนั้น พอลูกเปิดเรียน ก็บ่นเรื่องเงินกันอุตลุด ถ้ามีลูกไม่ดี หรือโง่ พ่อรักลูกแบบทางโลก ลูก เราก็ทุกข์ แต่อย่างไรก็ตามผมให้สัญญาท่านว่า ตอบแทนแบบทางธรรม คุณวรวิทย์มีพี่สาวสามคน และน้องชาย หนึ่งคน ดังนั้นเขาจึงเป็นความหวังของบิดา Kalyanamitra.org เมื่อเรียนจบแล้วจะต้องทำงานสร้างฐานะ เพื่อให้คุณพ่อคุณแม่ไม่ต้องวิตกกังวลในเรื่อง เศรษฐกิจ แต่เรื่องแต่งงานนั้นไม่ต้องพูดถึง” คำมั่นสัญญาของคุณวรวิทย์ก็พอจะ กัลยาณมิตร ๑๐๗
แสดงความคิดเห็นเป็นคนแรก
Login เพื่อแสดงความคิดเห็น

หนังสือที่เกี่ยวข้อง

Load More