บทบาทของอาสากัลยาณมิตร : หน้า 49/132

เสมอและจะพบว่าหากเรามีความเชื่อและ ความหวังที่ดี มนุษย์ก็จะยกตนให้สูงขึ้นตาม ความหวังนั้นเช่นกัน ในปัจจุบัน คุณวิชญา มีตำแหน่งเป็น หัวหน้าโครงการอาสากัลยาณมิตรของวัด พระธรรมกาย งานของอาสากัลยาณมิตรนั้น เป็นงานนำธรรมะสู่ประตูบ้านในเขตกรุงเทพ มหานคร อาสากัลยาณมิตรส่วนใหญ่มีหน้าที่ นำหนังสือธรรมะ และนำข่าวบุญไปสู่ผู้ที่เคย ไปวัดแล้ว นอกจากนี้ยังไปแนะนำธรรมะแก่ผู้ที่ ไม่เคยไปวัด และทำหน้าที่ต้อนรับเมื่อสาธุชน ไปถึงวัด อาสากัลยาณมิตรอีกส่วนหนึ่งจะทำ หน้าที่ประชาสัมพันธ์บ้าง ช่วยงานแผนก ต่างประเทศบ้าง ช่วยงานแผนกฝึกอบรม บ้าง และแผนกจัดสวนบ้าง อาสากัลยาณมิตรทุกคน จึงเปรียบ ประดุจพานทองรองรับพระรัตนตรัย คุณวิชญา มีหน้าที่ปกครองดูแลรับผิด ชอบ วางแผนปฏิบัติงาน ให้คำปรึกษา ให้ความอบอุ่น ให้กำลังใจ ตลอดจนสวัสดิการ แก่เหล่าอาสากัลยาณมิตรในปกครองของเธอ อย่างทั่วถึงและดีเยี่ยม จนเป็น “พี่นัส” ที่น่า เคารพรัก และเทิดทูนของน้องอาสากัลยาณมิตร ทุกคน และที่สำคัญคือ เธอเป็นเจ้าหน้าที่ “อาสาฯ” ซึ่งได้รับการยอมรับจากทุกหน่วย งานของวัด ความรับผิดชอบที่แท้จริง ความรับผิดชอบที่แท้จริง มันเป็น ความพร้อมเพื่อทำสิ่งซึ่งจำเป็นต้องทำ มิใช่ เป็นเพียงหน้าที่หรือพันธะบางอย่างเท่านั้น แต่ต้องรับผิดชอบทุก ๆ แง่ของทุก ๆ ชีวิตที่อยู่ ในความปกครอง ตอบสนองต่อเหตุการณ์ที่ เกิดขึ้นด้วยความยินดี ซึ่งความรู้สึกนี้ย่อมเกิด จากความรักอันลึกซึ้งที่มีต่อเพื่อนมนุษย์ไม่มี สิ้นสุดนั่นเอง “ตอนที่นัสเริ่มเข้ามารับงานโครงการ อาสากัลยาณมิตรใหม่ ๆ ทุกอย่างขาดแคลน มาก น้อง ๆ ที่รับเข้ามาเป็นอาสาฯ ไม่มี พฤศจิกายน ๒๕๓๑ บ้านพัก ต้องนอนกลดชนิดที่เรียกว่า นอน กลางดินกินกลางทรายกันทั้งปี อุปกรณ์เครื่อง ใช้จำเป็นต่าง ๆ ก็ไม่มี สวัสดิการก็น้อย “นัสสังเกตว่า ผลสำเร็จจะเร็ว หรือช้าขึ้นอยู่กับเหตุการณ์ แต่ในระยะหลัง ๆ รู้สึกว่าเร็วขึ้น เพราะนัสเชื่อมั่นยิ่งขึ้นว่า ไม่มีสิ่งใดเป็นที่พึ่งได้นอกจาก บุญ เรื่องของบุญนั้นเป็นเรื่อง อัศจรรย์เหนือกฎเกณฑ์ใด ๆ ทั้งสิ้น เหมือนปาฏิหาริย์ เป็นอัศจรรย์ที่ทำให้ทุกสิ่ง นัสก็อธิษฐานจิตอยู่เรื่อย ๆ อยากจะมี ทุกอย่างคลี่คลายไปในทางดี” บ้านให้น้อง ๆ ทุกคนอยู่กันอย่างปลอดภัย อบอุ่น เพื่อจะได้สร้างบารมีได้เต็มที่ ในที่สุดก็ มีมหาอุบาสิกาผู้ใจบุญท่านหนึ่งคือ คุณอา ประวาท บุนนาค บริจาคสร้างบ้านให้ทั้งหลัง ซึ่งทำให้เหล่าอาสากัลยาณมิตรได้อยู่กันด้วย ความอบอุ่นกายและใจมาจนทุกวันนี้ค่ะ นัสก็ ต้องขอกราบอนุโมทนาบุญท่านไว้ ณ ที่นี้ ด้วยค่ะ” เธอเล่าต่อด้วยบุคลิกที่นุ่มนวล อ่อน โยนแต่เฉียบขาด เหมือนสำลีหุ้มเหล็กต่อ ไปว่า หนึ่งคัน ผู้ใจบุญหลายท่านนี้ได้มาเยี่ยม เยียนถึงที่พักและรู้เห็นการมีชีวิตอยู่อย่างเรียบ ง่าย แต่ทุกคนเสียสละชีวิตทำงานเพื่อพระ ศาสนา ท่านก็เลยบริจาครถยนต์มาให้อีกคัน หนึ่ง ทำให้ลดรายจ่ายในการจ้างรถยนต์ เช่า และช่วยให้พวกเรามีความคล่องตัวขึ้นอีก มาก ในการทำหน้าที่นำธรรมะสู่ประตูบ้าน นัสก็ต้องกราบอนุโมทนาบุญคุณแม่และผู้มีใจ “บางครั้งน้อง ๆ ในความดูแลก็เกิดเจ็บ บุญอีกครั้งหนึ่งค่ะ” ป่วยกะทันหันในเวลาค่ำคืน ต้องพาไปส่ง ศูนย์รวมใจของครอบครัว โรงพยาบาล ทำให้ต้องออกไปขอความช่วย เหลือเรื่องรถยนต์จากอุบาสกฝ่ายอื่น แม้ทุก คนจะยินดีช่วยแต่ก็ไม่สะดวกเท่าที่ควร นัสก็ อธิษฐานจิต แล้วในที่สุดคุณแม่ของนัสก็บริจาค เงินมาก้อนหนึ่งเพื่อซื้อรถยนต์ใช้ในโครงการ แต่ยังไม่พอนัสก็อธิษฐานต่อ ไม่นานนักก็มีผู้ ใจบุญอีกหลายท่าน ได้แก่ พี่เพ็ญศรี สุขุม พานิช พี่จงจิตต์ วรพจน์ธนพงศ์ พี่ธงชัย- พี่วิลาวัลย์ วิเศษพันธุรังษี พี่ผ่องพรรณ จิราดิเรก พี่เลิศชัย ไลประวัติ คุณภัควดี ลีลาสมานชัย คุณวีระเกียรติ เตชะมนูญ ฯลฯ ซึ่งท่านเหล่านี้ถามถึงเรื่องสารทุกข์สุขดิบ ของพวกอาสาฯ ท่านสงสารก็เลยบริจาคเติม ในส่วนที่ขาดทำให้เราไปซื้อรถยนต์มาใช้ได้ การมีชีวิตอยู่ โดยแท้จริงก็คือการขอบ คุณทุกสิ่งทุกอย่างที่บิดาและมารดาได้เมตตา ให้มา...ให้ชีวิต...ให้ความรู้ให้อภัย...ให้ความ รักและความอบอุ่นห่วงใย ให้... ให้...แล้วก็ให้ ไม่มีที่สิ้นสุด ในความซาบซึ้งและระลึกถึงบุญคุณ เธอได้ใช้ชีวิตของเธอให้เป็นประโยชน์กลับคืน แก่โลกเพื่อเป็นการตอบแทน บางท่านอาจจะมองว่า คุณวิชญาจบ การศึกษายังตอบแทนบุญคุณพ่อแม่ได้น้อยนัก ก็ทุ่มเทชีวิตให้พระศาสนาเสียแล้ว ทาง ครอบครัวจะเป็นอย่างไร? เธอเล่าว่า “งานที่นัสทำอยู่ในขณะนี้ เป็นความสุข กัลยาณมิตร ๔๗ Kalyanamitra.org