ความอดทนในพระพุทธศาสนา : หน้า 28/112

ทุกคนต้องอดทน ฉะนั้นถ้าใครไม่ ท่านว่าชาวพุทธทั้งหลาย ถ้ารักจะเอา ๆ อุดมการณ์ข้อที่ ขนฺตี ปรม ตโป ตีติกขา ความอดทน คือ ความทนทาน เป็นตบะอย่างยิ่ง ๑. อดทนต่อความลำบากตราก ตร หมายถึง อดทนต่อสภาพธรรม ชาติ เช่นลมฟ้าอากาศ ฝนตก แดด ร้อนจัด ความมืด ความหนาว นี้เป็น มีข้อน่าคิดอยู่ว่า พระโอวาทที่ ความอดทนขั้นต้น ทรงให้พระอรหันต์สาวกไปประกาศ พระศาสนานั้น ขึ้นต้นก็ทรงสอนให้ ถึงอดทนต่อความเจ็บไข้ได้ป่วย อดทนก็ต้องเรียกว่า หลุดออกไปจาก กระทั่ง หมายถึง ความอดทนในการ คำสอนของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าแล้ว อยู่ร่วมกันในสังคม พระสัมมาสัม ดีกันแล้ว ต้องอดทนนะ ต้องไม่เป็น คนอ่อนแอ ไม่ยอมแพ้อะไรง่าย ๒. อดทนต่อทุกขเวทนา หมาย ที่สุดของชีวิตเรา ๓. ความอดทนต่อการกระทบ จะไปนิพพานกันนะ พุทธเจ้าทรงให้ข้อคิดไว้ว่า นักปฏิบัติ ธรรมที่ดี ตลอดจนบุคคลทุกอาชีพ มี ความจำเป็นอย่างยิ่งว่าจะต้องมีความ ถ้าจะว่าไปแล้ว ผู้ที่เป็นพ่อแม่ควรต้อง อบรมให้แก่ลูกอย่างยิ่งคือ ความอดทน ไม่เช่นนั้นก็เท่ากับเป็นการฆ่าลูกอย่าง อดทนต่อการกระทบกระทั่งได้อย่างสูง จึงจะสามารถเจริญก้าวหน้าไปได้ไกล เลือดเย็น ๔. อดทนต่อความเย้ายวนยั่วยุ หมายถึง การอดทนต่อการเย้ายวน เข้านิพพานแล้วสุขจริง ๆ แต่มีข้อแม้ตรงที ยั่วยุต่าง ๆ ทั้งจากสตรีเพศ ลาภ ยศ ทำไมต้องอดทน ทำไมชาวพุทธต้องอดทน ตอบ ได้ง่าย ๆ ว่า ไม่มีทารกคนใดในโลก สรรเสริญ สุข และอบายมุขต่าง ๆ ความอดทนทั้งสองประการหลัง นี้คือความอดทนต่อการกระทบกระทั่ง ต้องอดทน ที่พอคลอดออกจากท้องแม่แล้ว ก็ และอดทนต่อความยั่วเย้าต่าง ๆ รวม หัวเราะหรือยิ้มย่องผ่องใส มีแต่ร้องไห้ กันแล้วเรียกว่าขันติประเภท ตีติกขา ลั่นออกมาด้วยกันทั้งนั้น นี่ย่อมเป็น พระสัมมาสัมพุทธเจ้าตรัสไว้ชัด การยืนยันว่าการเกิดเป็นทุกข์เหลือเกิน เจนว่า ขนฺตี ปรม ตโป ตีติกขา แปลว่า ถ้าเป็นสุข ทารกทั้งหลายคงจะไม่ส่ง ความอดทนต่อการกระทบกระทั่งและ เสียงร้องลั่นออกมา ดังนั้นเมื่อชีวิต เป็นทุกข์ ชาวพุทธก็จำต้องอดทน โดยเฉพาะอย่างยิ่งความอดทนขั้นสูงสุด ที่มนุษย์ต้องมีคือความอดทนที่เรียกว่า ตีติกขา ความอดทนที่เรียกว่า 'ตีติกขา' เป็นอย่างไร A ความอดทนมี lle ประเภท ใหญ่ ๆ คือ ๆ ๒๖ กัลยาณมิตร กุมภาพันธ์ ๒๕๓๕