การย้ายตลาดน้ำ : หน้า 85/112

"เขาย้ายสถานีไป จอดใกล้วัดไทร แทนไง ล่ะ" "อ๋อ ภาเข้าใจ แล้วค่ะ" พี่นิภาผู้สมอง ไวเอ่ยขึ้น “เลยเป็นเหตุ ให้ผู้คนจากถิ่นอื่นที่เคย มาซื้อขายที่ตลาดน้ำวัด จอมทองลำบากลำบน ไปด้วยใช่มั้ยคะ ตลาด น้ำจึงย้ายจากที่นี่ไปอยู่ บริเวณวัดไทรแทน" "นิภาเข้าใจถูกแล้วจ้ะ ตลาดน้ำได้ ย้ายมาอยู่บริเวณคลองหน้าวัดไทร ตั้งแต่ก่อน สงครามโลกครั้งที่ ๒ นี่ก็เลยกึ่งศตวรรษแล้วนะ ด้วยเหตุนี้ ตลาดน้ำวัดไทรจึงเจริญรุ่งเรืองแทน ตลาดน้ำวัดจอมทอง แล้วนับตั้งแต่ พ.ศ.๒๕๐๐ เป็นต้นมามีการส่งเสริมการท่องเที่ยว ตลาดน้ำ วัดไทร ก าหนดให้เป็นแหล่งท่องเที่ยวสำหรับ พวกฝรั่ง ที่อยากเห็นชีวิตความเป็นอยู่ของ คนไทยริมฝั่งแม่น้ำ "อ๋อ เลยโด่งดังรู้จักไปทั่วทั้งในประเทศ และต่างประเทศตอนนี้เอง” พี่นิภาพูด "จะ มีชาวต่างประเทศลงเรือไปชม ตลาดน้ำวัดไทรกันเป็นประจำเชียวละ "แต่เดี๋ยวนี้ซาไปเยอะแล้วนะคะ น้าน้อย" "ก็เพราะน้ำในแม่น้ำลำคลองสีน่าเกลียด สกปรก มีของเน่าเสียลอยฟ้องเชียว แถม กลิ่นเหม็นอีกต่างหาก ฝรั่งเคยเขียนบทความ เสียดายความเป็นเวนิชตะวันออกของไทย และ ติเตียนความมักง่ายของคนไทยที่ชอบทิ้งขยะ ไม่เลือกที่หลายหนแล้วนะ แล้วไทยก็ติดอันดับ ความสกปรกของโลก ๑ ใน ๑๐ ด้วย น้าน่ะ สงสารแม่น้ำลำคลองจังเลย อีกหน่อยชาวบ้าน ที่เคยอาศัยใช้น้ำจากแม่น้ำลำคลองจะทำอย่างไร กัน” น้าน้อยจบคำด้วยการรำพึงอย่างเศร้าใจ พี่นิภาและฉันก็รู้สึกหดหู่ใจ เป็นห่วง แท่นเสือที่ประทับ แม่น้ำลำคลองและชาว บ้านที่อาศัยอยู่ริมฝั่งน้ำ เช่นเดียวกับน้าน้อย ฉัน ยังห่วงอีกอย่างนะ คือ ห่วงเขื่อนหน้าวัดจะพัง ลงมาเพราะเรือหางยาว วิ่งกันเร็วจริง ๆ น้ำ กระแทกเขื่อนวัดโครม ๆ ฉันลองยืนบนขอบเขื่อน มันสั่นสะเทือนมากเลย คิดแล้วเสียวไส้ไปล่วง หน้าว่า สักวันอาจพังครืนลงน้ำไป จากนั้นมัน ก็คงเซาะดินริมตลิ่งพังลงไปเรื่อย ๆ จนในที่สุด โบสถ์วิหารก็คงต้องทรุดโทรมย่ำแย่ไปตาม ๆ กัน วัดจะไปเอาเงินที่ไหนมาซ่อม ถึงกรมศิลปากร ก็เถอะ คงไม่มีเงินช่วยซ่อมเท่าใดนัก อือ....ฉันชักจะเห็นจริงตามน้าน้อยเสียแล้ว ที่ไม่อยากให้มีเรือหางยาววิ่งในแม่น้ำลำคลอง เสียงก็เหลือเกิน แผดดังไม่แพ้รถมอเตอร์ใน ซอยบ้านเราเลย อีกหน่อยคนไทยคงเป็นโรคหู แตกเพราะกล่องรับเสียงในหูมันดับ แล้วกล่อง เสียงก็คงแตกด้วย เพราะต้องตะโกนคุยกัน แข่งกับเสียงรถเสียงเรือ เฮ้อ! คิดแล้ว เศร้าใจจัง เอ๊ะ! นี่ฉันหัดบ่นเป็นยายแก่ไปหรือเปล่านี่ กลับ มาคุยเรื่องสวย ๆ งาม ๆ ของวัดกันต่อดีกว่า นะจ๊ะ เมื่อเราหันหลังให้คลอง เราก็เห็นทัศ นียภาพอันงดงามของวัด ฉันมองอยู่นานเชียวละ ก็ติดใจนี่จ๊ะ มันตื่นตาตื่นใจและรู้สึกซาบซึ้งใน ความงาม มันเต็มตื้นขึ้นมายังไง ๆ ชอบกล อธิบายไม่ถูกหรอกบอกได้คำเดียวว่างามจริง ๆ งามเหลือเกิน ฉันนึกทึ่งในพระอัจฉริยภาพใน พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าฯ ก็พระองค์ไม่ เคยเรียนวิศวะหรือสถาปัตย์ ทำไมพระองค์ จึงจัดวางผังอาคารต่าง ๆ ได้ระยะเหมาะเจาะ งดงามตาอย่างนี้ อีกทั้งไม่ทรงเคยเรียนมา ทางมัณฑนศิลป์ หรือศิลปะแขนงใด การถ่าย กุมภาพันธ์ ๒๕๓๕ กัลยาณมิตร ๘๓