วัฒนธรรมและประวัติศาสตร์ของเนปาล : หน้า 56/112

แต่บ้านหลังเล็ก ๆ หลังคาแบน ๆ เหมือนกล่องไม้ขีด daro) ปัจจุบันอยู่ในประเทศปากีสถาน ซึ่งเป็น เรียงรายอยู่ระเกะระกะเบื้องล่าง มีลำน้ำเล็ก ๆ ๒ สาย วัฒนธรรมดั้งเดิมก่อนที่ชนเผ่าอารยันจะเดินทางมาจาก ไหลผ่านจากหุบเขาหิมาลัย - ตำนานโบราณของเนปาลกล่าวว่า แต่เดิมหุบ เขากาฐมาณฑุเป็นทะเลสาบใหญ่ พระโพธิสัตว์องค์หนึ่ง ชื่อ มัญชูศรี (Manjusri Bodhisattva) เป็นพระโพธิ สัตว์แห่งปัญญาของมหายาน เปรียบได้กับพระสารีบุตร ตะวันตกเฉียงเหนือ ผ่านช่องเขาไคเบอร์ (Khyber Pass) ในประเทศปากีสถาน เข้ามาสู่ดินแดนที่เป็นประเทศ อินเดียในปัจจุบัน เนปาลจึงเป็นอู่วัฒนธรรมแห่งหนึ่ง ในเอเชียตอนใต้ อาตมาแวะเดินชมร้านหนังสือที่นี่ ได้เลือกซื้อ ในเถรวาท พระมัญชุศรีโพธิสัตว์มีเอกลักษณ์สำคัญคือ หนังสือเข้าห้องสมุดวัดพระธรรมกายหลายเล่ม ตอน พระแสงดาบที่ลุกเป็นไฟ ด้วยพระแสงดาบนี้ พระมัญ เย็นไปชมโบราณสถานซึ่งมีชื่อเสียงมาก อยู่ชานเมือง ชูศรีได้ตัดภูเขาเป็นช่องใหญ่ให้น้ำไหลออกจากทะเลสาบ กาฐมาณฑุชื่อว่า โปขระ (Pokhara) ซึ่งเป็นสถูปเจดีย์ ไปสู่แม่น้ำคงคาเบื้องล่าง ทำให้น้ำในทะเลสาบเดือด แห่งเดียวในโลก ที่เป็นที่ประดิษฐานพระบรมสารีริก แห้งไปหมด พระมัญชูศรี ทราบว่า ต่อไปสถานที่นี้ จะสร้างเมืองใหญ่โตเจริญ รุ่งเรือง ซึ่งก็คือกรุงกาฐ มาณ ในปัจจุบัน ค่าว่า กาฐมาณฑุ เป็นคำที่มา จากภาษาพื้นเมืองหมายถึง ธาตุของพระกัสสปสัมมา สัมพุทธเจ้า ซึ่งเป็นพระ พุทธเจ้าในอดีตก่อนยุคของ พระสมณโคดม เจดีย์องค์ นี้มีขนาดใหญ่พอ ๆ กับ พระปฐมเจดีย์ จังหวัด นครปฐม แต่คงจะสูงไม่ เท่าและมีรูปดวงตา ๒ ดวง เป็นภาพวาดติดไว้ที่ด้าน ข้างของพระเจดีย์องค์นี้ ราณะพาคณะของเราเข้า ไปนมัสการรูปปั้นของพระ ศรีอาริยเมตไตรย ใน มณฑปที่ทำด้วยไม้ ซึ่งเป็น วัสดุก่อสร้างที่ใช้กันมาแต่ โบราณของชนเผ่าที่อยู่ใน แถบเทือกเขาหิมาลัย (บน) ถนนสายที่อยู่ด้านหลังของโปขระ (Pokhara) เป็นหมู่บ้านเก่าแก่ อายุประมาณ ๑๐๐ ปี (ขวา) ในฤดูใบไม้ร่วงตามสถานที่สาธารณะทั้ง หลังจากไปเที่ยวชม ในเมืองและชนบท ประชาชนจะใช้เป็นที่ตากผลิตผลทางการเกษตร วัดสวยัมภูนาจแล้ว ในภาพนี้ ชาวเมืองเนวารีกำลังตากพริก ได้ไปชมวัดโบราณแห่งหนึ่ง เรา วิหารของพระทิเบตซึ่งอยู่ อยู่ในเขตเมืองโบราณอีก ฝั่งหนึ่งของแม่น้ำวิษณุมัลดี ติดกัน พระทิเบตได้ให้การต้อนรับเป็นอย่างดี อาตมา คำว่า "วิษณุ" มาจากชื่อเทพเจ้าของฮินดู วิหารของวัด แห่งนี้สร้างด้วยไม้ที่สวยงามมากทีเดียว แกะสลักลวด ลายโบราณทำให้นึกถึงลวดลายของสถาปัตยกรรมใน ยุคชนเผ่าอารยันของอินเดีย ซึ่งเป็นศิลปะไม้แกะสลักที่ มีความงดงามมากทีเดียว วัฒนธรรมของเนปาลเก่าแก่ มาก อาจจะมีความสัมพันธ์กับวัฒนธรรมยุคก่อนประ วัติศาสตร์ของอินเดียอีกด้วย เพราะมีลักษณะใกล้เคียง กับวัฒนธรรมเมืองโบราณที่ค้นพบแถบลุ่มแม่น้ำสินธุ มี เมืองฮารัปปา (Harappa) เมืองโมเฮนโจดาโร (Mohenjo- พอพูดภาษาทิเบตได้บางคำ ก็ได้แนะนำตัวเองกับท่าน เป็นภาษาทิเบตว่า "จัมปะดักปะ เจลอง” จัมปะ แปลว่า เมตตา ดักปะ แปลว่า ผู้มีความยินดี จัมปะดักปะ แปลว่า เมตตานันโท เจลอง ก็แปลว่า พระภิกษุ เราได้สนทนา กันอยู่พักหนึ่ง พระทิเบตก็พูดว่าอาตมาเหมือนรูปนั้น คือเหมือนพระศรีอาริยเมตไตรย ด้านในวิหารมีล้อธรรมะ (Dhamma Wheel) มีลักษณะคล้ายกระป๋องนมขนาด ใหญ่ ทำด้วยทองเหลือง มีอักขระทิเบตเขียนไว้ว่า โอม มณี ปัทเม หุม ตามความเชื่อของพุทธศาสนาวัชรยาน ๕๔ กัลยาณมิตร กุมภาพันธ์ ๒๕๓๕