ความสำคัญของศาสนาในชีวิต : หน้า 100/112

ในทางธรรมอยู่แล้ว จึงรู้สึกอบอุ่นเหมือน ที่อภิรมย์อย่างยิ่งของเหล่ามุนี ปานประ อาบแสงแดดในหน้าหนาว ผู้ใคร่ธรรม หนึ่งสระโบกขรณี เป็นที่เบื่อหน่ายของ ทุกคนย่อมมีความสุขร่วม เมื่อรู้สึกว่า เหล่ากา แต่เป็นสถานเสน่หาของพญา ผู้ใดผู้หนึ่งกำลังใคร่ธรรม รสแห่งธรรม หงส์ลงหากิน ปรากฏแก่ใจของผู้ใด ผู้นั้นย่อมรู้สึกด้วย - มีสถานเคารพบูชา อันจัดเป็น ศาสนสถาน - - มีพิธีการทางศาสนา - ผู้เชื่อปฏิบัติตามมีความดื่มต่ำ พระมหาเถระโมคคัลลีบุตร ได้ ในหลักคำสอน ไม่เพียงแต่เรียนรู้อย่าง ตนเองว่าเลิศกว่ารสทั้งปวง ไม่จืดไม่น่า ทราบเรื่องโดยตลอดจากศาสวัดและเวณ เดียว” เมื่อ ธรรมแสดงสัจจะแห่งชีวิตซึ่งที่ไม่มี บาลแล้วมีจิตอนุโมทนา มาสู่พระราช "พระคุณเจ้าบวชในศาสนาของ อะไรเล่น เหมือน เป็นทางแห่งความ นิเวศน์โดยยานอันพระเจ้าอโศกทรงส่งไป พระมหาสมณะโคดม ศาสนานี้มีคุณ เจริญสุขความร่มเย็น คนจะเป็นผู้เสื่อม เมื่อได้ถวายปานะอันควรแก่สมณะ หรือผู้เจริญก็ดูได้ง่าย คือผู้ใคร่ธรรมเป็น บริโภคแล้ว และสาราณียกถา สัมโมทนีย ผู้เจริญ ผู้ซึ่งธรรมเป็นผู้เสื่อม การกิน การนอน สัญชาตญาณ ในการหลบหลีกภัย และการประกอบ กถาได้ผ่านไปแล้ว พระเจ้าอโศกจึงตรัส ถามพระเถระว่า “พระคุณเจ้า ข้าพเจ้าปลื้มใจยิ่ง กิจกรรมระหว่างเพศนั้นมีเสมอกัน ทั้งใน นักที่ได้เห็นพระคุณเจ้า ข้าพเจ้าได้ยิน มนุษย์และสัตว์ดิรัจฉาน ธรรมนั่นเองทำ กิตติศัพท์เล่าลือมานานแล้ว เป็นมงคล ให้มนุษย์แตกต่างจากสัตว์ดิรัจฉานอย่าง แห่งจักษุของข้าพเจ้ายิ่งนักที่ได้เห็นสมณะ มาก หรือว่าตนวิเศษกว่าสัตว์ดิรัจฉาน โอตังคบรรพต ตระหง่าน ลักษณะดังที่พระคุณเจ้ากล่าวมาครบถ้วน ทุกประการหรือ?" "ขอถวายพระพร! ทุกประการ พระเถระถวายวิสัชนา "พระพุทธศาสนา ที่พระคุณเจ้า เคารพนับถือนี้ หมายความว่าศาสนา ของพระพุทธเจ้าอย่างนั้นหรือ?" "โดยความหมายที่แท้จริง พระ มนุษย์ที่ไร้ธรรมควรจะภูมิใจละ ผู้สงบ หากไม่เป็นการรบกวน ข้าพเจ้า พุทธศาสนาหมายถึง ระเบียบปฏิบัติ ใคร่ขอถามข้อข้องใจบางประการ ที่ทำให้ถึงความระงับดับทุกข์โดยสิ้นเชิง เมื่อพระมหาเถระดุษณีอยู่ เป็น พระพุทธเจ้าทรงแสดงธรรมตัดตรงไปสู่ เพิ่งอนุญาต พระราชาจึงตรัสถามว่า ความคับโดยไม่มีเชื้อเหลือ ที่เรียกว่า "พระคุณเจ้า! จำเป็นหรือที่บุคคล ทะมึนอยู่เบื้องหน้า หมู่ไม้ขจี จะต้องนับถือศาสนาใดศาสนาหนึ่ง?” พรรณเรียงราย ลดหลั่นเป็น "ขอถวายพระพร พระองค์ทรง ชั้นเชิงตามความลาดแห่งไหล่ เห็นว่าจำเป็นหรือไม่ ที่บุคคลจะต้องมี เรา มีทางขึ้นทำด้วยศิลา หลักใจและหลักในการครองชีวิต?" พระ เป็นขั้นบันได เงาแดดเริ่มยาวออกสู่ทิศ เถระถวายปฏิปุจฉาพยากรณ์ ตะวันออก ความร่มรื่นแผ่ปกคลุมไป "ข้าพเจ้าเห็นว่าจำเป็นพระคุณเจ้า” ตามความยาวของเงานั้น “ถ้าจําเป็น ศาสนาก็เป็นสิ่งจำ 9 ศาสวัต และเวณุบาลหยุดพัก ณ เป็น เพราะศาสนาเป็นหลักใจและเป็น เชิงเขาตรู่หนึ่ง ฟังเสียงนกร้อง มองดูหมู่ หลักการครองชีวิตบุคคลจึงควรมีศาสนา พฤกษ์ ก่อให้เกิดความรู้สึกรื่นรมย์ใจ “ที่เรียกว่า "ศาสนา" นั้นต้องประ รู้สึกว่าอากาศบริสุทธิ์ โปร่งสบาย น่า กอบด้วยคุณลักษณะอย่างไร?" "ศาสนาจะต้องประกอบด้วยคุณ อภิรมย์กว่าบรรยากาศในบ้านเมืองอย่าง มาก นี่เองกระมังที่ท่านผู้ใฝ่สงบ จึง ลักษณะเช่น สยบตนอยู่ในป่า มากกว่าการอยู่ในบ้าน - อนุปาทาปรินิพพาน แต่สำหรับผู้ที่ยังมี อธิมุติ คืออัธยาศัยอ่อน ยังไม่แก่กล้า พอที่จะถึงอนุปาทาปรินิพพานได้ ก็ทรง แสดงหลักธรรมสำหรับปฏิบัติ เพื่ออยู่ เป็นสุขในปัจจุบันและอนาคต ให้เว้นสิ่ง ควรเว้น ประพฤติสิ่งควรประพฤติและ ประกอบสัมมาชีพ เป็นต้น "พระคุณเจ้า! คนไม่นับถือศาสนา ใดศาสนาหนึ่งจะเป็นคนดีได้หรือไม่?” "ขอถวายพระพร! ได้ ถ้าเขายึด ความดี และหลักธรรมเป็นเครื่องดำเนิน ชีวิต แต่หลักธรรมเครื่องดำเนินชีวิตส่วน ใหญ่ก็มาจากคำสอนของศาสดา เจ้าลัทธิคนใดคนหนึ่ง มนุษย์เราชอบใจ หรือ - มีศาสดา ผู้สอน มีประวัติ ธรรมของท่านผู้ใด ก็อดจะเคารพนับถือ เมืองซึ่งยัดเยียดด้วยหมู่คนเกลื่อนกล่น ความเป็นมาพอเชื่อถือได้ ด้วยฝุ่นละอองและกลิ่นคาวนานาประการ -มีหลักธรรม คำสอนปรากฏ ป่าอันเป็นที่หวาดกลัว เบื่อหน่าย ยิ่งนักของผู้พอใจอยู่ในความเมา แต่เป็น ทายาท - มีนักบวช หรือผู้เป็นศาสน บุคคลนั้นเป็นศาสดาตนไม่ได้ ศาสนาทำ ให้มนุษย์รวมกลุ่มสามัคคีกัน ทำให้ผู้อื่น ได้ทราบว่า เรามีวิธีดำเนินชีวิตอย่างไร ทำให้รวมกลุ่มกับผู้มีวิธีการดำเนินชีวิต