ความกังวลของพระราชชนนี : หน้า 94/112

ม พระอัสสุชล ม้าเร็วล่วงหน้ามาก่อน เพื่อ เขาเหล่านั้นต้องคิดถึงกังวลใจเช่นเดียวกัน จงรักภักดีของประชาชนแล้ว มีพระทัย ประกาศให้ชาวนครปาฏลีบุตร ถ้าสามีและลูกของเขาไม่ตายหรือบาดเจ็บ เบิกบาน และทรงตั้งพระทัยมั่นยิ่งขึ้นว่า ทราบว่า ขบวนทัพแห่งอโศก ในสงคราม จนถึงต้องพิการไปตลอดชีวิต จะทรงทะนุบำรุงประเทศ และประชาชน กำลังยาตรามา จะถึงนคร เล่า เขาจะรู้สึกอย่างไร สิ่งที่พระราชา ให้ดีที่สุดเท่าที่จะทรงสามารถ ปาฏลีบุตรในไม่กี่เพลาข้างหน้า ม้าเร็ว ทรงมอบให้เป็นเครื่องตอบแทนชดเชย "ให้ดีที่สุดเท่าที่สามารถ” คำ ได้นำพระราชสารถึงพระอัครมเหสีเวทิสา ลูกและสามีที่ต้องสูญเสียชีวิตไปนั้น จะ ทำนองนี้เป็นความคิดและวาจาของคน และสมเด็จพระราชชนนีวิมังสา มาถวาย สามารถทำให้ดวงใจของแม่และลูกเมีย ตั้งใจทำงาน จริงอยู่ ความสามารถ ด้วย ในพระราชสารเป็นข้อความ เต็มบริบูรณ์ได้หรือ? เขาต้องจำใจรับสิ่ง ของคนเรามีระดับขีดขั้นไม่เท่ากัน แต่ ส่งความระลึกถึงมายังสมเด็จพระราชชนนี ชดเชยชีวิตลูกและสามี หรือพ่อ เพราะ เราจะทราบได้อย่างไรว่าความสามารถ และพระอัครมเหสี รวมทั้งพระโอรสธิดา เขาไม่มีทางเลือกเท่านั้น เพราะอย่างไร ๆ ของเรามีขีดขั้นแค่ไหน ในเมื่อเรายังไม่ สตรีผู้มีบุญทั้งสองได้ทราบจาก ก็ไม่อาจเรียกคืนมาได้ซึ่งชีวิตที่ดับแล้ว ได้ทดลองความสามารถ หรือยังมิได้ใช้ พระราชสารว่า การรบครั้งนี้เป็นครั้ง ข่าวเรื่องอโศกยาตราทัพกลับนคร ความพยายามเลย บางทีก็มิได้ตั้งใจทำ สุดท้ายแล้ว อโศกจะไม่ยาตราทัพเพื่อ ปาฏลีบุตรพร้อมด้วยชัยชนะแคว้นกาลิงค์ จึงทำให้รู้สึกว่าไม่สามารถ ความจริง ย่ำยีดินแดนใด ๆ อีกเลย เมื่อได้ทราบ ทำให้ชาวเมืองปราโมชอย่างใหญ่หลวง ความสามารถในตัวบุคคลนั้นมีอยู่มิใช่น้อย ดังนี้ สองสตรีรู้สึกตื้นตันจนต้องหลั่ง ยิ่งกว่านั้น เมื่อข่าวเรื่องพระองค์ตกลง แต่ที่เรารู้สึกว่าทำไม่ได้นั้น ก็เพราะรีบ พระทัยยุติสงครามอย่างเด็ดขาดแพร่สะ ทึกทักเสียก่อนว่า "ไม่สามารถ เป็นเวลานานมาแล้วที่พระนางทั้ง พัดไป ยิ่งก่อความโสมนัสแก่ทวยราษฎร์ อย่างไรก็ตาม สมรรถนวิสัยของ สองต้องทรงวิตกกังวลอย่างมาก คราใด สุดจะกล่าวได้ คนชรายกมือท่วมศีรษะ บุคคลย่อมมีระดับไม่เท่ากัน มีขีดสูง ที่อโศกยาตราทัพออกจากพระนคร คราว พร่ำอวยพรให้พระเจ้าอยู่หัวทรงพระเจริญ สุดที่ต่างกัน เหมือนไม้ที่มีพันธุ์ใหญ่ นั้นพระนางจะหลั่งน้ำตาให้แก่ความไหว มีพระชนมายุยาวนาน เขาเหล่านั้นต่างมี พันธุ์เล็ก ไม้พันธุ์เล็กกับไม้พันธุ์ใหญ่ แม้ หวั่นว่า พระโอรสและพระสวามีของพระ ความรู้สึกเหมือนกันว่า ต่อแต่นี้ไปลูกจะ ทั้งสองพันธุ์จะเจริญเติบโตอย่างเต็มที่แล้ว นาง จะสามารถกลับคืนสู่นครปาฏลีบุตร ไม่ต้องจากแม่ สามีจะไม่ต้องจากภรรยา ก็ใหญ่ไม่เท่ากัน แต่ไม้พันธุ์เล็กอาจ ได้อีกหรือไม่ ตลอดเวลาที่กองทัพยัง ประหนึ่งพระราชาได้ทรงมอบสมบัติอัน โตกว่าเมื่อไม้พันธุ์ใหญ่ไม่มีโอกาสเจริญ มิกลับมา พระนางก็ทรงกังวลห่วงใย เป็นที่อิ่มใจที่สุดให้ คอยสดับตรับฟังข่าวอยู่มิเว้นว่าง การ ประชาชนต่างชวนกันตกแต่งบ้าน แม้ในบุคคลที่มีระดับความสา เข้าสู่สมรภูมินั้นเป็นการยากเหลือเกินที่ เรือน ถนนหนทางอย่างสวยงามประดับ มารถเท่าเทียมกัน แต่ก็ยังมีความถนัด จะกำหนดได้ว่า จะมีชีวิตอยู่ต่อไป หรือ ด้วยธงชัย และธงแผ่นผ้า มีดอกไม้ธูป ต่างกัน ความสามารถของบุคคลจะ จะเสียชีวิตในเวลาใดเวลาหนึ่ง เมื่อได้ เทียนวางไว้ตามรายทางเสด็จ บ้างก็ตก เจริญเติบโตถึงขีดสุดในสิ่งที่ตนถนัดเท่านั้น ทรงทราบข่าวจากม้าเร็วว่าอโศกจะไม่ทรง แต่งซุ้มประตูอย่างเพริศพราย ทั้งนี้เพื่อ ดังนั้น คนที่มีความสามารถสูงมากในสิ่ง ยาตราทัพต่อไปอีกแล้ว พระนางหรือจะ แสดงความปรีดาต่อการเสด็จกลับมาแห่ง หนึ่งอาจมีความสามารถต่ำในอีกสิ่งหนึ่ง ไม่อิ่มเอมพระทัย ประหนึ่งหมู่มัจฉา พระราชาตน และการกลับมาของหมู่ญาติ เหมือนเครื่องมือช่างไม้ สิ่วมีความ กระวนกระวายอยู่ในแอ่งน้ำที่มีน้ำน้อย จอมจักรพรรดิประทับบนราชรถ สามารถสูงมากในการเจาะ แต่เลื่อยมี เมื่อพระพิรุณหลั่งลงมาก็ปราโมช และมี เทียมด้วยม้าขาว ๔ ตัว รายล้อมด้วย ความสามารถสูงในการเลื่อยไม้ให้ขาด นายทหารชั้นผู้ใหญ่และอำมาตย์ราชมนตรี ดังนี้เป็นต้น หวังในชีวิตตน เติบโตได้เต็มที่ จงดูเถิด พระราชชนนีและพระ มองดูประหนึ่งสุริยุปราคาทรงกลด แจ่ม ด้วยการยอมรับรู้ความจริงดัง มเหสีของพระองค์ยังทรงกังวลถึงอยู่ตลอด ใสอยู่ในหมู่เมฆ เมื่อรถพระที่นั่งถึง ณ ที่ กล่าวนี้ ทำให้เราหายข้องใจว่า เหตุใด เวลาที่พระองค์ยาตราทัพ และมีชีพอยู่ ใดเสียงโห่ร้องก้องกึกก็ดังขึ้นสนั่นหวั่นไหว คนที่สำเร็จการศึกษามาจากสถาบันเดียว ในทุ่งยุทธสงคราม ก็คนอื่นเล่าไม่มีลูก ณ - ไม่มีแม่และภรรยาอย่างเช่นพระองค์หรือ? ที่นั่น พระราชาทอดพระเนตรความ กัน จึงมีความสามารถในการทำงานไม่ เท่ากัน ส่วนข้อความตอนต้นทำให้เราไม่ ๔๒ กัลยาณมิตร กุมภาพันธ์ ๒๕๓๕