หลักการดำเนินชีวิตในพระพุทธศาสนา : หน้า 31/112

ถ้าจะเคารพพระ จะเคารพนักบวช ต้องเลือกเคารพ นักบวชทีสงบ ยุ่งเกี่ยวกับเขา เพราะเขายังไม่ได้เป็น เราเหลือเกิน มันน่าจะฆ่าทิ้งเสียใน คนสงบ ยังไม่เป็นสมณะ เมื่อยังไม่ ฐานที่ทำกับเราหนักหนาสาหัสนัก ก็ เป็นคนสงบ คุณธรรมวิเศษอะไรในตัว คิดให้ได้ว่าอย่าทำอะไรรุนแรงเลยเดี่ยว เขาย่อมไม่มี จะขวางทางนิพพานของเราเสียเปล่า ๆ พระโอวาทข้อนี้เท่ากับบอกให้ รู้จักประคองใจของเราอย่างนี้แล้วจึงจะ พระอรหันต์ไปสอนชาวโลกว่า ถ้าจะ รอดตัว เคารพพระ จะเคารพนักบวช ต้องเลือก เคารพนักบวชที่สงบ นักบวชชนิดที่ ชอบฆ่าสัตว์บูชายัญ ชอบเบียดเบียน หลักการดำเนินชีวิตที่ถูกต้อง เมื่อมีอุดมการณ์มั่นอยู่ในใจแล้ว คนอื่น ชอบก่อความวุ่นวาย อย่าไป จะดำเนินชีวิตต่อไปอย่างไร พระสัม ยุ่งกับเขาเพราะนั่นเป็นทางนำไปสู่นรก มาสัมพุทธเจ้าทรงประทานหลักการ ทงนน อีกนัยหนึ่งก็คือ ไม่ว่าจะเป็น ดำเนินชีวิตเอาไว้อีก ๓ ประการ ซึ่ง ชาวพุทธถือว่าเป็นหัวใจของพระพุทธ ชาวโลก หรือนักบวชก็ตาม ถ้ายังชอบ รุนแรง ชอบล้างผลาญ คิดร้ายต่อกัน มองโลกในแง่ร้ายอยู่ละก็ ชาตินี้ไม่มีสุข ไม่มีความสงบหรอก เพราะฉะนั้นต่อ แต่นี้ไปจะหาครูบาอาจารย์ที่เป็นนักบวช ก็ต้องหาชนิดชอบสงบนะ แล้วตัวของ เราเองก็ต้องฝึกให้เป็นคนไม่ก้าวร้าว รุนแรงด้วย lte inves - โดยสรุป ในเชิงปฏิบัติที่เป็น เป้าหมายชีวิตของเราก็คือ ต้องสร้าง นิสัยให้เป็นคนอดทน เพื่อว่าจะได้ไป นิพพาน ถ้าไม่ทนแล้ว ยังเข่นฆ่าล้าง ผลาญรุนแรงกันอยู่ ก็ต้องแบกบาปไม่ รู้จบ และไม่มีสิทธิ์ไปนิพพาน แม้ใน ชีวิตนี้ก็ไม่มีความสุข - อุดมการณ์ทั้ง ข้อนี้มีไว้ สำหรับควบคุมใจตนเองว่า ครั้งใดที่ ประสบอุปสรรคก็ให้อดทน นึกถึงคำ นี้แล้วก็สู้ไป หรือพอทำความดีไป ๆ บางทีชักเหนื่อยหน่าย ก็ให้คิดเตือน ๓ ศาสนา หลักการข้อที่ ๑ สพฺพปาปสฺส อกรณ์ การไม่ทำบาปทั้งปวง การไม่ทำบาปทั้งปวงนั้น คือ อย่างไร ก่อนอื่นต้องทำความเข้าใจ อย่างนี้ คนเราจะทำดีทำชั่วได้ ก็ด้วย หนทางทั้ง ๓ เท่านั้น คือ ทางกาย ทางวาจา ทางใจ ถ้าควบคุมหนทาง ทั้ง ๓ นี้ไม่ได้ เดี๋ยวก็ก่อเหตุชั่วขึ้นจน ได้ แล้วเมื่อนั้นบาปทั้งปวงก็ท่วมทับ ตัวเอง การไม่ทำบาปทั้งปวงก็คือ สิ่ง ใดก็ตาม ถ้าทำ ถ้าพูด ถ้าคิด แล้วทำ ให้ตัวของเราชั่ว ตัวของเราต่ำลงไป ทุกวัน ๆ สิ่งเหล่านี้ อย่าไปทำ พระโอวาทข้อนี้ท่านเน้นว่า ให้ หมั่นรักตัว ถนอมตัวให้ดี อย่าเอากาย ของเราไปทำความชั่ว วาจาก็ออมให้ดี ตัวเองว่าเราจะไปนิพพานนะ เมื่อคิด อย่าให้หลุดคำพูดร้าย ๆ ออกมา แม้ ได้อย่างนั้นก็จะฮึดสู้มีแรงกัดฟันทน ใจก็เหมือนกัน หมั่นตะล่อมให้จงหนัก ต่อไปได้อีก บางครั้งรู้สึกว่าเขาบีบคั้น อย่าปล่อยให้คิดชั่ว ๆ กุมภาพันธ์ ๒๕๓๕ กัลยาณมิตร ๒๙